Chapter Title : മുനി ടീച്ചർ 6 [Decent]

തുടകളിൽ എന്റെ മറുകൈ ചിത്രങ്ങൾ വരക്കുകയും മായ്ക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടേയിരുന്നു.

"തൊടണ്ടേ?" ഞാൻ ചോദിച്ചു.

ടീച്ചർ തൻെറ കാൽ അല്പം താഴ്ത്തിയ ശേഷം എന്റെ നെഞ്ചത്തുവച്ചിരുന്ന കൈ മെല്ലെ താഴോട്ടുകൊണ്ടുപോയി അവനെ തൊട്ടു.

"ഉരുണ്ടിരിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ. ഈ ഒരു ചിന്ത മാത്രേ ഉള്ളൂ അല്ലേ?"

"എന്തു ചിന്ത?"

"എന്തു ചിന്തയാലാ ഇവനിങ്ങനെ ഉരുണ്ടു വീർത്തിരിക്കുക, അങ്ങിനെയുള്ള ചിന്തകൾ തന്നെ."

"അവനു തടിച്ചുവരാൻ ഒരുപാടു ചിന്തയൊന്നും വേണ്ട. ഞങ്ങൾ ആണുങ്ങൾ എങ്ങിനെയാ. പലവട്ടം ഇങ്ങനെ വലുതായി ചെറുതാകും."

"ഉം, ശെരി, ശെരി. ഇപ്പൊ വലുതായതെന്തിനാ എന്നാ ചോദിച്ചത്."

"അതുപിന്നെ ടീച്ചറുടെ ഇഷ്ടത്തിന് വേണ്ടിയല്ലേ?"

"എനിക്കിഷ്ടമുണ്ടെന്നു അവനെങ്ങിനെ അറിയാം?" ഞങ്ങളുടെ രണ്ടുപേരുടെയും മുഖങ്ങൾ തമ്മിൽ തഴുകിത്തലോടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. രണ്ടുപേരുടെയും ഉമിനീരാൽ കവിളിടങ്ങൾ നനയാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ടീച്ചറുടെ ശ്വാസം എന്റെ മുഖത്തു ചൂടുപടർത്തുന്നു.

"ടീച്ചറുടെ ഈ കിടപ്പ് കണ്ടാലറിയില്ലേ?" സോഫയിൽ ചാരി എന്റെ മേലേക്ക് വീണുകിടക്കുന്ന ടീച്ചറുടെ വയറിലൂടെയും അരക്കെട്ടിലും തലോടിക്കൊണ്ട് ഞാൻ ചോദിച്ചു. മറുപടിയായി ടീച്ചർ എന്നെ കവിളിൽ ചുംബിക്കുക യും കടിക്കുകയും മാത്രം ചെയ്തു.

"ടീച്ചർ ഇങ്ങനെ കുറെ ചെയ്‌താൽ അവനു ടീച്ചറെ കാണേണ്ടിവരും."

"ഞാൻ കണ്ടതാണല്ലോ കുറെ തവണ."

"കുറെ തവണയോ? രണ്ടുതവണയല്ലേ?"

"രണ്ടോ? അപ്പോ ആദ്യം കണ്ടത് നീയും അവനും മറന്നോ?"

"ആദ്യമോ?"

"ഉം, മറന്നോ?"

"ഏയ് ടീച്ചറേ, വേണ്ട വേണ്ട." ടീച്ചർ പറയുന്നത് എന്താണെന്ന് എനിക്കു പിടികിട്ടി.

"എന്താ? നാണമായോ? കളിയാക്കാൻ പറഞ്ഞതല്ല. പറഞ്ഞുപോയി."

ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. ശെരിക്കും പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ എന്തോ ഒരാവസ്ഥയിലായി. അവൻ പെട്ടെന്ന് ചെറുതാക്കാൻ തുടങ്ങുന്നപോലെ എനിക്കുതോന്നി. എന്റെ മുഖത്തു അതു പ്രകടമായോ എന്ന് എനിക്കുതോന്നി. എനിക്ക് ഒന്നും പറയാൻ കിട്ടുന്നില്ല.

"ഇന്നലെ കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് പറയാൻ തോന്നിയതാ. പിന്നെ നിനക്കിഷ്ടപ്പെടില്ലെന്നു തോന്നി മിണ്ടാതിരുന്നു. ഇപ്പോൾ അറിയാതെ പറഞ്ഞതാ. നമുക്കത്തുവിടാം. വെറുതെ ഈ നല്ല നിമിഷങ്ങൾ നശിപ്പിക്കേണ്ട."

എനിക്ക് ഒന്നും മിണ്ടാൻ കിട്ടുന്നില്ല. ഞാൻ മിണ്ടാതെ ഇരിക്കുന്നതുകണ്ട ടീച്ചർ എന്റെ കവിളിലൂടെ തലോടിക്കൊണ്ടു പറഞ്ഞു: "അറിയാതെ പറഞ്ഞതാ കുട്ടാ... വിടൂ."

"അങ്ങിനെ വിട്ടാ പറ്റുവോ?" ഞാൻ അറിയാതെ ചോദിച്ചു.

"എന്നാ വിടേണ്ട."

"സത്യം പറ,