Chapter Title : മുനി ടീച്ചർ 6 [Decent]

ട്രെക്കിങ്ങ്, റിസോർട്ടുകൾ, മരുഭൂമി, ദൂരെ സ്ഥലങ്ങളിലേക്കുള്ള നടത്തം, ഗ്രാമത്തിലെ ജീവിതം. ഇങ്ങനെ പലതും."

"നഗരങ്ങൾ ഇഷ്ടമില്ലേ കുട്ടന്?"

"ടീച്ചർക്ക് എന്തുതോന്നുന്നു? നമ്മൾ ഇതുവരെ സംസാരിച്ചതിന് നിന്ന് ഞാൻ ഈ നഗരവുമായി എത്ര പരിചയമുണ്ടെന്നാ തോന്നുന്നത്?."

"നീ ഇവിടെ ഒരുപാടു നാളായെങ്കിലും അതിനുള്ളത്ര പരിചയം പോരാ."

"ശെരിയാ. നഗരങ്ങൾ ബോറിങ് ആണ്. മനുഷ്യ ജീവിതം വേഗത്തിലാക്കുന്ന ഒരുകൂട്ടം മനുഷ്യ മെഷീനുകളുള്ള ഫാക്ടറികളാണ് നഗരങ്ങൾ."

"അപ്പൊ ഗ്രാമങ്ങളോ?"

"പ്രകൃതിക്കൊപ്പം പ്രകൃതിയുടെ വേഗത്തിൽ മാത്രം സഞ്ചരിച്ചു ജീവിതം ആസ്വദിക്കാനുള്ള ഇടങ്ങളാണ് ഗ്രാമങ്ങൾ. അതുകൊണ്ട് തന്നെ അവിടേക്കുള്ള യാത്രകൾ എന്നും എന്നെ മോഹിപ്പിക്കുന്നവയാണ്. കൂടെ അതേ താല്പര്യങ്ങളുള്ള ആരെങ്കിലുമുണ്ടെങ്കിൽ പിന്നെ വേറെയെന്തുവേണം?"

സംസാരം നീളുന്നതിനിടക്ക് എന്റെ കുട്ടൻ മെല്ലെ ഉറങ്ങി എന്റെ നാഭിയിലേക്കുണവീണു. അവനെ തൽക്കാലം തണുപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി ടീച്ചർ അൽപനേരം മറ്റുകാര്യങ്ങൾ സംസാരിച്ചതാണോ എന്നെനിക്കുതോന്നി.

"ഇവനുറങ്ങിയല്ലോ." ഇപ്പോഴും നിലത്തു തലയിണയിൽ മുട്ടുകുത്തി എന്റെ തുടകൾക്കികയിലിരിക്കുന്ന  ടീച്ചർ അവനെ നോക്കി പറഞ്ഞു.

"ഉറങ്ങട്ടെ. ടീച്ചർ വാ." ഞാൻ ടീച്ചറെ കൈകൾ പിടിച്ചു സോഫയിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചു. ടീച്ചർ മെല്ലെ എഴുന്നേറ്റു എന്റെ ചാരെ വന്നിരുന്നു. ഞാൻ അഴിച്ചിട്ട എന്റെ ടീഷർട്ടെടുത്തു എന്റെ അരയിൽ വച്ചു. എന്റെ കുട്ടൻ ഇപ്പോൾ അതിനടിയിലായി.

എന്റെ ഇടതുവശത്തിരുന്ന ടീച്ചറുടെ നനുനനുത്ത കൈപടലം ഞാൻ എന്റെ കൈകളിൽ വച്ചു. മൃദുലമായ ആ വിരലുകൾ ഞാൻ തലോടിക്കൊടുത്തു. കൈനഖങ്ങളിലെ പോളിഷ് വളരെ മിനുസമുള്ളതാണെന്നു തോന്നി. നഖങ്ങളെല്ലാം വെട്ടിയൊതുക്കിയിരിക്കുന്നു. കുറേനേരം ഞങ്ങൾ അങ്ങിനെ മുട്ടിമുട്ടിയിരുന്നു.

"എല്ലാവര്ക്കും ജീവിതത്തിൽ എത്രയെത്ര ആഗ്രഹങ്ങളാ അല്ലെ കുട്ടാ?"

"ശെരിയാ ടീച്ചറേ, ടീച്ചർക്കില്ലേ ആഗ്രഹങ്ങൾ?"

"അതേ ഡാ. ആർക്കായാലും ആഗ്രഹങ്ങളുടെ വളരേ കുറച്ചു ഭാഗമല്ലേ പൂർത്തിയാകുകയുള്ളൂ?"

"അതെ, മിക്കവർക്കും എങ്ങിനെയായിരിക്കും. എന്നാലും മറ്റുപലരെയും നോക്കുമ്പോൾ നമ്മളൊക്കെ എത്ര ഭാഗ്യവാന്മാർ. അല്ലെ ടീച്ചറേ?"

"ഒരുകണക്കിന് നോക്കിയാൽ ശെരിയായ കുട്ടാ."

"എന്നാ നമ്മൾ അങ്ങിനെയൊരു യാത്രയൊക്കെ പോകുക?"

"ആർക്കറിയാ കുട്ടാ..." ടീച്ചറുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു നിരാശ കലർന്നപോലെ. ടീച്ചർ എന്തെങ്കിലും പറയാൻ ഞാൻ കാത്തിരുന്നു. ഒന്നും പറയാതെ ടീച്ചർ കുറേനേരം എന്റെ മേൽ ചാരിയിരുന്നു. ഞാൻ ടീച്ചറുടെ പുറവും കൈയും തലോടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

കുറേനേരം