Chapter Title : മുനി ടീച്ചർ 6 [Decent]
എന്ന് എനിക്കുതോന്നി. എനിക്ക് ഒന്നും പറയാൻ കിട്ടുന്നില്ല.
"ഇന്നലെ കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് പറയാൻ തോന്നിയതാ. പിന്നെ നിനക്കിഷ്ടപ്പെടില്ലെന്നു തോന്നി മിണ്ടാതിരുന്നു. ഇപ്പോൾ അറിയാതെ പറഞ്ഞതാ. നമുക്കത്തുവിടാം. വെറുതെ ഈ നല്ല നിമിഷങ്ങൾ നശിപ്പിക്കേണ്ട."
എനിക്ക് ഒന്നും മിണ്ടാൻ കിട്ടുന്നില്ല. ഞാൻ മിണ്ടാതെ ഇരിക്കുന്നതുകണ്ട ടീച്ചർ എന്റെ കവിളിലൂടെ തലോടിക്കൊണ്ടു പറഞ്ഞു: "അറിയാതെ പറഞ്ഞതാ കുട്ടാ... വിടൂ."
"അങ്ങിനെ വിട്ടാ പറ്റുവോ?" ഞാൻ അറിയാതെ ചോദിച്ചു.
"എന്നാ വിടേണ്ട."
"സത്യം പറ, അന്നു ഞാൻ ശെരിക്കും നേക്കഡ് ആയിരുന്നോ?" ഞാൻ ധൈര്യം സംഭരിച്ചുകൊണ്ടു ചോദിച്ചു.
"പിന്നെ, പറഞ്ഞുതരില്ല."
"ടീച്ചർ പറയും. എനിക്കറിയാ." എന്റെ കുട്ടൻ എന്തെന്നില്ലാത്ത ശക്തിയിൽ വീണ്ടും വലുതായി.
"പറ ടീച്ചറേ, പ്ലീസ്."
"പോടാ, നേക്കഡ് അല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ കാക്കപുള്ളികൾ ഞാൻ എങ്ങിനെ കണ്ടു? ഞാനല്ലേ അന്ന് മുണ്ടെടുത്തു നിന്റെ മേലെയിട്ടത്?"
"ശ്ശെ, ഒരുപാടുതവണ ഞാൻ ആലോചിച്ചു നാണിച്ചിട്ടുണ്ട്."
"എന്നാലും എനിക്കു അസൂയ തോന്നിപ്പോയി."
"പോ ടീച്ചറേ." എനിക്ക് ഒന്നും പറയാൻ കിട്ടുന്നില്ല.
"എന്താ, എത്ര കൂൾ ആയിട്ടാ കുട്ടൻ കിടന്നുറങ്ങുന്നത്, ഒരു ടെൻഷനുമില്ലാതെ, പരമ സുഖം."
"ഓഹ്, ടീച്ചർക്കെന്താ ഇപ്പൊ ഇത്ര ടെൻഷൻ? ചുമ്മാ.."
"എന്നാലും ഒരു നാണവുമില്ലാതെ. ഒരു ഇന്നറോ ബെര്മുഡയോ ധരിച്ചൂടെ ഉറങ്ങുമ്പോ? ആരെങ്കിലും അങ്ങോട്ട് കയറിവന്നാലോ?"
"അവിടേക്ക് ആരും വരില്ല. ലിസിമ്മ മാത്രമേ വീട്ടിലുള്ളൂ. ലിസിമ്മ ഒരിക്കലും അങ്ങോട്ട് വരില്ല. എന്തെങ്കിലും ആവശ്യം ഇല്ലെങ്കിൽ അല്ലാതെ."
"അപ്പൊ ഞാൻ വന്നത് കുറ്റം ആയോ?"
"അങ്ങിനെയല്ല. ടീച്ചർ വരുന്നത് ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല. പിന്നെ തുണി ഇല്ലാതെ അല്ല കിടന്നത്. അതു നീങ്ങിപ്പോയതല്ലേ? പിന്നെ
💬 Comments
View all comments