മുന്നാറിലെ വാഗ്ദാനം

Moonnarile Vagdanam | Author : Thanthonni

മുന്നാറിന്റെ മലകളിൽ പ്രഭാതസൂര്യന്റെ സ്വർണ്ണപ്രകാശം, കണ്ണെത്താദൂരം ചായത്തോട്ടങ്ങളെ പച്ചപ്പ്‌ . രാത്രി നേരിയ മഴ പെയ്തതിന്റെ സുഗന്ധം കലർന്ന തണുത്ത വായു, ഇലകളുടെ തിളക്കം, മലകളെ ചുറ്റിപ്പറ്റി അലിഞ്ഞുമാറുന്ന മൂടൽമഞ്ഞ്—എല്ലാം ചേർന്ന് ലോകം പുതുതായി ജനിച്ചതുപോലെ തോന്നിച്ചു....

മലമുകളിൽ തന്റെ ബംഗലാവിന്റെ ബാല്ക്കണിയിൽ അമൽ നിശ്ശബ്ദമായി നിന്നു. കയ്യിൽ തണുത്ത ബിയർ ബോട്ടിൽ, കണ്ണുകൾ ദൂരെയുള്ള ആകാശത്തിലേക്ക്. അവന് ഇവിടുത്തെ പ്രഭാതം ഇഷ്ടമാണ്, ഇവിടെ ലോകം മനോഹരമാണ് ; നഗരത്തിലെ പോലെ ആരും സൂര്യോദയത്തിന് മുമ്പ് ആർത്തി കൊണ്ട് ഉണരുന്നില്ല.

പിന്നിലെ കിടപ്പുമുറിയിൽ നിന്ന് സാറ്റിൻ വസ്ത്രത്തിന്റെ മൃദുവായ ശബ്ദം കേട്ടു. ബിന്ദു കിടക്കയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് നഗ്നശരീരം മറയ്ക്കാൻ ഒരു നൈറ്റ് സാറ്റെൻ ഗൗൺ ധരിക്കുന്നു,

അവളുടെ മുടി അലങ്കോലമായി കിടക്കുന്നു, രാത്രിയിലെ എണ്ണമറ്റ ബന്ധപെടലിന്റെ സന്തോഷം അവളുടെ മുഖത്ത് കാണാം. ബിന്ദു പതുക്കെ പുറത്തുവന്നു. രാത്രിയുടെ ആവേശം ഇപ്പോഴും മുഖത്ത് തെളിഞ്ഞിരുന്നു; പ്രഭാതകാറ്റിൽ അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ചൂട് ഒളിഞ്ഞു നിന്നു.

അവൾ അമലിന്റെ പിന്നിൽ എത്തി, കൈകൾ അവന്റെ അരയ്ക്ക് ചുറ്റി. തല, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചുമലിൽ സൗമ്യമായി വച്ചു.

“ഇന്ന് നേരത്തെ എഴുന്നേറ്റല്ലോ…??
” — ഉറക്കത്തിന്റെ മന്ദസ്വരം ഇപ്പോഴും അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ.

അമൽ ബിയറിൽ നിന്ന് മറ്റൊരു സിപ്പ് എടുത്തു.
“ഇവിടുത്തെ സൂര്യോദയം നഷ്ടമാക്കാൻ സാധിക്കില്ല .”

അമൽ ഇരുപത്തിയഞ്ചാം വയസ്സിൽ, അമലിനു ഒരു പക്വമായ ശാന്തതയുണ്ടായിരുന്നു—ജീവിതം സ്വന്തം കരങ്ങളിൽ തീർത്ത ഒരാളുടെ ശാന്തത. ബാല്യത്തിൽ തന്നെ അനാഥനായ അദ്ദേഹം, .

ഇപ്പോൾ, അദ്ദേഹം നടത്തുന്ന കയറ്റുമതി–ഇറക്കുമതി ബിസിനസ്സ് വളരുന്ന നിലയിലാണ്—മസാലകളും ചായയും, അവന്റെ സ്വന്തം എസ്റ്റേറ്റിൽ നിന്ന്. മലമുകളിൽ ഉള്ള ബംഗലാവ്, ഒരു വീട് മാത്രമല്ല; ലോകത്തിന്റെ വേഗത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാനുള്ള ഇടം കൂടിയാണ്.

ബിന്ദു നാല്പതു വയസ് , ബിന്ദുവിന്റെ സൗന്ദര്യം അത് വർണിക്കാൻ ആകുന്നില്ല . ദീപ്തമായ കണ്ണുകൾ, കളിയുണർത്തുന്ന പുഞ്ചിരി, ആത്മവിശ്വാസമുള്ള ശബ്ദം—എല്ലാം ചേർന്ന് അവളെ വേറിട്ടു നിർത്തുന്നു.

ഓഫീസിൽ, എപ്പോഴും സാരികളും നിയന്ത്രിതമായ സ്വഭാവവും. എന്നാൽ