Chapter Title : മുന്തിരി ചാറിൽ മുങ്ങിയ അമ്മപ്പൂർ [Kambi Mahan]

ആർ മുൻ കൈ എടുക്കും എന്നതാണ് പ്രശ്നം. ഒരാൾ ഒന്നു സൂചിപ്പിച്ചാൽ മതി. പിന്നെ കാമന്റെ കേളീരംഗമാകും അവരുടെ കിടപ്പു .

“ഉറക്കം വരുന്നില്ലമേ’

“മ്.അതെന്താ.സാതാരണ വേഗം കിടക്കുമല്ലോ നീ…

ഇന്നെന്തു പറ്റി’

‘എന്താണെന്നറിയില്ല.ഒരു ചെറിയ നടുവേദന പോലെ. രാവിലെ ആ ഹോസ് പിടിച്ചത് കൊണ്ടാണോ എന്ന് എന്നു സംശയം”

എന്ന വാടാ ഇവിടെ കിടക്കു ഞാൻ കുഴമ്പ് പുരട്ടി തരാം അപ്പോൾ ആശോസം ആകും ഇപ്പോൾ അമ്മയുടെ മടിയിൽ ഞാൻ തല വെച്ചു കിടക്കട്ടേ. എന്റെ നടു ഒന്നു ഉഴുഞ്ഞു തരുകയും വേണം”

‘അത്രേയുള്ളൂ. സ്വന്തം അമ്മയുടെ മടിയിൽ തല വെച്ചു കിടക്കാൻ അനുവാധം ചോദിക്കണോ. നീ ആ ഷർട്ട് അഴിച്ചു കള് താൻ നടു ഉഴിഞ്ഞു തരാം”

കേൾക്കാത്ത താമസം രവി ഷർട്ടൂരി എറിഞ്ഞു. തങ്കമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ വളർന്ന രോമങ്ങളിലും മാംസപേശികൾ ഉറച്ചു നിൽക്കുന്ന വയറ്റിലും ഉടക്കി നിന്നു. അമ്മയുടെ നോട്ടം അവൻ അറിഞ്ഞു.

രവി അമ്മയുടെ മടിയിൽ തല ചായ്ച്ചു. ഒരു കൈ അവളുടെ തുടയിൽ വെച്ചു അവൻ തങ്കമ്മയുടെ വയറ്റിനു അഭിമുഖമായി ചെരിഞ്ഞു കിടന്നു. സുതാര്യമായ നെറ്റിയിൽ കൂടി അവനു അവളുടെ ആഴമുള്ള പൊക്കിളിന്റെ വടിവു കാണാമായിരിന്നു.

“കമിന്നു കിടക്കേടാ.അപ്പോഴല്ലേ നടു ഉഴിയാൻ പറ്റു’

അവൻ കമിഴ്ന്നു കിടന്നു. അവന്റെ മുഖം ഇപ്പോൾ അമ്മയുടെ സങ്കമത്തിലായിരുന്നു. അമ്മയുടെ പൂറിനു മുകളിൽ. ഷഡ്ഡിയും നെറ്റിയും മറികടന്നു ആ സങ്കമത്തിൽ നിന്നും ഒരു നറു മണം അവന്റെ മൂക്കിൽ അടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തുടയുടെ മാംസളത ഒരു സ്പോഞ്ചു തലയണ പോലെ അവന്റെ തലയെ