Chapter Title : മുറപ്പെണ്ണിന്റെ കള്ള കളി [അജിത് കൃഷ്ണ]

എന്തോ എടുത്തു കൊണ്ട് വന്നു ബെഡിന്റെ രണ്ട് വശത്ത് ആയി രണ്ട് സ്റ്റാൻഡ് വെച്ചു. സത്യത്തിൽ അത് എന്താണെന്നു അവൾക് പിടി കിട്ടിയില്ല എന്നാൽ പിന്നെ അവൾക്ക് കാര്യം പിടികിട്ടി. പെട്ടന്ന് ബെഡിൽ കിടന്ന ബെഡ്ഷീറ്റ് എടുത്തു മാറിലേക്ക് ഇട്ട് കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു.

മനീഷ :വേണ്ട സനൽ ക്യാമറയും ഒന്നും വേണ്ട അതൊക്കെ പ്രശ്നം ആണ്.

സനൽ :അത് വേറേ ഒന്നിനും അല്ല നിന്നെ എനിക്ക് കിട്ടിയില്ലെങ്കിൽ നിന്റെ ഉണ്ണിയേട്ടന് നിന്നെ മറന്നു കളയാൻ ഉള്ള ആകെ തുമ്പ് ആണിത്..

മനീഷ :ഉണ്ണിയേട്ടനെ കണിക്കാനോ...!

സനൽ :അതെ,, അല്ലാതെ അവൻ നിന്നെ വെറുക്കുക ഇല്ല എനിക്ക് നിന്നെ കിട്ടുകയും ഇല്ല..

മനീഷ :അയ്യോ അത് വേണ്ട ഉണ്ണിയേട്ടൻ ഒരു പാവം ആണ് ഇങ്ങനെ ഒരവസ്ഥയിൽ എന്നേ കണ്ടാൽ ആൾക്ക് സഹിക്കില്ല...

സനൽ :നിന്റെ ഉണ്ണിയേട്ടൻ നിന്നെ വെറുക്കണം എങ്കിൽ അതിനൊത്തൊരു കാരണം വേണം. അത് ഇങ്ങനെ ഒരു പ്രവർത്തി അല്ലാതെ വേറേ ഒരു വഴിയും കാണുന്നില്ല...

മനീഷ :അത് വേണ്ട എനിക്ക് പറ്റില്ല സനൽ..

സനൽ :എന്നാൽ പിന്നെ എന്നേ മറന്നേക്കൂ മനീഷ..

മനീഷ :ഞാൻ നിന്റെ ഇറങ്ങി പോരുന്നാൽ പ്രശ്നം തീരില്ലേ.

സനൽ :ഒരിക്കലും ഇല്ല അവൻ നിന്നെ തേടി വീണ്ടും വന്നു കൊണ്ടേ ഇരിക്കും ചെറുപ്പം മുതൽ നിന്റെ മുഖം അവൻ ഉള്ളിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ചതാണ് അത് ഒരിക്കലും മാറ്റി എടുക്കാൻ പറ്റില്ല. പക്ഷേ നിന്നെ തെറ്റായ സാഹചര്യത്തിൽ അവൻ കാണാൻ ഇടയായാൽ പിന്നെ ഒരിക്കലും നിന്നെ അവൻ ഓർക്കാൻ ശ്രമിക്കുക ഇല്ല.

മനീഷ :ഉം... പക്ഷേ അതിത്തിരി കടന്ന കൈ അല്ലേ സനൽ.

സനൽ :നിനക്ക് എന്നേ വേണോ അതോ അവനെ വേണോ..

മനീഷ :നീ മതി മറ്റാരും വേണ്ട...

സനൽ :അപ്പോൾ നീ ഞാൻ പറയും പോലെ ചെയ്താൽ മതി.

മനീഷ :പക്ഷേ വീഡിയോ അയച്ചു കൊടുക്കണ്ട...

സനൽ :ഇല്ല ഞാൻ എന്റെ മൊബൈലിൽ തന്നെ ഇടാം അവനെ ഞാൻ ദൂരെ നിന്ന് കാണിച്ചു കൊടുക്കും. ഇനി ഒരിക്കലും അവളെ തേടി വരരുത്