Chapter Title : മുത്തശ്ശൻ ഞാനും [Luttapi]

യായിരുന്നു.. എന്റെ മുഖത്ത് പേടിയും വിഷമവും കലർന്ന ഒരു ഭാവം ആയിരുന്നു..
മുത്തശ്ശൻ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാതെ തന്നെ എന്നോട് സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി...

മുത്തശ്ശൻ: നിനക്ക് ഇത് എങ്ങനെ തോന്നി മോളെ അമ്മു...നീ എന്താ ചെയ്തത് എന്ന് നിനക്ക് വെല്ല ഓർമയും ഉണ്ടോ...
മുത്തശ്ശന്റെ ചോദ്യത്തിന് ഒന്നും എനി ഉത്തരം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല ഞാൻ തല കുനിച്ചു നിന്നു എല്ലാം കേട്ടു...
മുത്തശ്ശൻ വീണ്ടും തുടർന്നു...
മുത്തശ്ശൻ: നീ നിന്റെ അച്ഛനെയും അമ്മയെയും കുറിച്ച് ഓർത്തോ നിന്നെ അവർ രം സ്നേഹിച്ചും ും ആണ് വളർത്തിയത്.ആ അവർക്ക് നീ കൊടുത്തതോ....നിനക്ക്എന്തുപറ്റി മോളെ എങ്ങനെ തോന്നി ഇത്....

ഇതെല്ലാം കേട്ടുകൊണ്ട് വിഷമം ആഡ്യക്കിപ്പിടിച്ചിരുന്ന എനിക്ക് അതിലും കൂടുതൽ പിടിച്ചു നില്ക്കാൻ പറ്റില്ലായിരുന്നു.എന്റെ വിഷമം എല്ലാം അണപൊട്ടി ഞാൻ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് മുത്തശ്ശന്റെ കാലിൽ വീണു മാപ് പറഞ്ഞു.
ഞാൻ: മുത്തശ്ശാാാാാ.. എനിക്ക് ഒരു തെറ്റുപറ്റി എന്നോട് ഷെമിക്ക് ഞാൻ ഇനി ഇത് ആവർത്തിക്കില്ല അമ്മയോടും അച്ഛനോടും ഇത് പറയല്ലേ...അവർ അറിഞ്ഞാൽ ഞാൻ പിന്നെ ജീവിച്ചിരിക്കില്ലാ എന്ന് പറഞ്ഞു കരഞ്ഞു കാല് പിടിച്ചു...
എന്റെ കരച്ചിൽ. കണ്ടിട്ടാവണം മുത്തശ്ശന്റെ മനസ്സ് അലിഞ്ഞു എന്ന് തോനുന്നു
മോളെഅമ്മു എന്ന് വിളിച്ചുകൊണ്ട് എന്നെ പിടിച്ചു എഴുന്നെപ്പിച്ചു എന്നിട്ട് ബെഡിൽ ഇരുത്തി.. ഞാൻ ഏങ്ങൽ അടിച്ചു കരഞ്ഞർ കൊണ്ടിരുന്നു...

മുത്തശ്ശൻ:നീ ചെയ്തതടി വളരെ വലിയ തെറ്റാണ്...ആ പോട്ടെ സാരമില്ല ഇനി ഇത് ആവർത്തിക്കരുത്...ഞാൻ ഇത് ഇനി ആരോടും പറയുന്നൊന്നും ഇല്ല...എന്ന് പറഞ്ഞു എന്റെ തലയിൽ തലോടി...

മുത്തശ്ശൻ പറഞ്ഞ വാക്ക് കേട്ട് ഞാൻ ഒരുപാട് സാന്തോഷിച്ചു.ഞാൻ എഴുന്നേറ്റ്