Chapter Title : മുടിയനായ പുത്രൻ [ഋഷി]
ചേച്ചി മുന്നോട്ടാഞ്ഞ് എൻ്റെ ചെവിക്കു പിടിച്ചു തിരുമ്മി!
അമ്മേ! എൻ്റെ ഉണ്യച്ചേനെ വെറുതേ വിടാമോ! റിയ എൻ്റെ കവിളത്തുമ്മവെച്ചു. നോക്കിയപ്പോൾ അമ്മയും മീരേച്ചീം ചെറിയമ്മേം മന്ദഹസിക്കുന്നു. ഏട്ടന്മാർ ഏതോ ചർച്ചയിലായിരുന്നു. ശാലുവേച്ചീടെ കണ്ണുകൾ മാത്രം മൂർച്ചയുള്ള കത്തികൾ പോലെ എന്നെ കുത്തി നോവിച്ചു. ഇവൾക്കെന്താണ് പ്രശ്നം? ഞാൻ ചിന്തിച്ചു പോയി!
ഏതായാലും അത്താഴം കഴിഞ്ഞ് ഞാനൊന്നു നടക്കാൻ പോയി. ബിബി കൂട്ടിനുണ്ടായിരുന്നു. എന്നെ അമ്പരപ്പിച്ചത് ശാലുവേച്ചിയായിരുന്നു. ചേച്ചീം ഞങ്ങടെയൊപ്പം കൂടി.
ഡാ ഉണ്ണീ! ചേച്ചീടെ വിരലുകൾ എൻ്റെ വിരലുകളിൽ കോർത്തു. ആ കൊഴുത്ത ശരീരം എന്നോടു ചേർന്നുരുമ്മി! സത്യം പറയാമല്ലോ! കുണ്ണച്ചാര് താല്പര്യം കൊണ്ട് ഒന്നുണർന്നു. എൻ്റെയീ നേർ പെങ്ങളുടെ മണവും അവളുടെ ഒതുങ്ങിയ അരയിൽ നിന്നും വിടർന്നു കൊഴുത്ത ചന്തിക്കുടങ്ങളും... പണ്ടേ എൻ്റെ മനം കവർന്നിരുന്നു.
ഇത്തിരി കുസൃതി തോന്നി. ഞാൻ അവളുടെ കൈവിരലുകൾ മോചിപ്പിച്ച് അവളുടെയരയിൽ ചുറ്റി എന്നോടടുപ്പിച്ചു. ഇടുപ്പിലെ കൊഴുത്ത മടക്കുകളിൽ ഞാനമർത്തി ഞെരിച്ചു. എന്താടീ? ആ ചെവിയിൽ ഞാനൊന്നു നക്കി. അവളാകെയൊന്ന് വിറച്ചു തുളുമ്പി.
ഉണ്ണീ! നിക്കറിയാം. ഈ ചേച്ചി ഒരിക്കലും നിന്നെ സപ്പോർട്ടു ചെയ്തിട്ടില്ല... മീരേച്ചീം അമ്മേം പറഞ്ഞപ്പഴാണ് നീ വരുന്നത് ഞാനറിഞ്ഞത്.
ഡാ ബിബീ. ഒറങ്ങാറായില്ലേ? ചേച്ചി പാവം ചെക്കനെ വിരട്ടി.
ചിറ്റേ! പ്രതിഷേധിച്ചു കൊണ്ട് അവൻ നടന്നകന്നു.
ആ തണുത്ത രാത്രിയിൽ ഞാനും കൊഴുത്ത ശാലുവേച്ചിയും മാത്രം. ഞങ്ങടെ പറമ്പിൽ. മറ്റുള്ളോരുടെ കൺവെട്ടത്തിനു പുറത്ത്.
സീസണല്ലെങ്കിലും തണുപ്പവിടെ പടർന്നിരുന്നു. ഞാൻ തിരിഞ്ഞ് ശാലുവേച്ചിയെ കൈകളിൽ തടവിലാക്കി.
നിനക്കെന്താടീ വേണ്ടത്? ഒരു കാര്യോമില്ലാതെ ഇത്രേം നാളും തിരിഞ്ഞു നോക്കാത്ത
💬 Comments
View all comments