0%

Chapter Title : മുടിയനായ പുത്രൻ [ഋഷി]

Author : ഋഷി Read All Parts 10586

മുലഞെട്ടുകൾ... ഞാനൊന്നു ഞെരടിയപ്പോൾ ചേച്ചി തേങ്ങി.. എനിക്ക് കൊതിയടക്കാനായില്ല. ഞാൻ മീരേച്ചിയെ വാരിപ്പുണർന്നു. അരപ്പാവാട മാത്രമിട്ടു നിന്ന ചേച്ചീടെ നഗ്നമായ പുറമാകെ ഞാൻ തഴുകി. മുഴുത്ത മുലകളെൻ്റെ ഉറച്ച നെഞ്ചിലമർത്തി ചേച്ചിയെന്നോടൊട്ടി നിന്നു... റിയ കുടിച്ച ഈ തടിച്ച മൊലകൾ എനിക്കും ചപ്പിക്കുടിക്കണം. ഞാൻ ചേച്ചീടെ ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു... പോടാ! ചേച്ചിയിത്തിരി കുണുങ്ങി..

അവളെ എന്നിൽ നിന്നുമടർത്തിയിട്ട് ആർത്തിയോടെ ആ തടിച്ചു നീണ്ട മുലഞെട്ടിൽ ഞാൻ ചുണ്ടുകളമർത്തി.. മുലഞെട്ടു വിടാതെ മുലക്കണ്ണിലും ഞെട്ടാകെയും ഞാൻ നക്കി... നേരിയ ഉപ്പുരസം. മാർദ്ദവമേറിയ കൊഴുത്ത മുലയിൽ എൻ്റെ മുഖമമർന്നിരുന്നു..  ആഹ്...അഹ്... പുളഞ്ഞുകൊണ്ട് ചേച്ചിയെൻ്റെ  മുഖം തൻ്റെ സമൃദ്ധമായ മാറിലേക്കമർത്തി... ഓരോ മുലക്കുടവും താങ്ങിയുയർത്തി ഞാൻ മാറി മാറി ആ മുലക്കാമ്പുകൾ ചപ്പി...കടിച്ചീമ്പി... ആഹ്... മോനേ... ആഹ്... അവളുടെ തേങ്ങലവിടെ മുഴങ്ങി... ആർത്തിയൊന്നടങ്ങിയപ്പോൾ ഞാൻ മുഖമുയർത്തി... അപ്പോഴാണ് ബാൽക്കണിയിലേക്കുള്ള വാതിലുകൾ തുറന്നു കിടന്നിട്ടും, ധാരാളം വായുസഞ്ചാരം ആ മുറിയിലുണ്ടായിരുന്നിട്ടും, അവിടമാകെ ഒരു തരം ഗന്ധം പടർന്നിരുന്നു... ചേച്ചിയെ അടക്കിപ്പിടിക്കുമ്പോൾ ആ ഗന്ധം... ചെറുതായി മത്തുപിടിപ്പിക്കുന്ന...കൂടുതൽ രൂക്ഷമായി...

പാവാടയങ്ങൂരടി ചേച്ചിപ്പെണ്ണേ! അവളുടെ മുലക്കാമ്പുകളിൽ വിരലുകൾ കൊണ്ടെറ്റിക്കൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു...

ആഹ്... ഞാനീമ്പി ലോലമാക്കിയ... തൊട്ടാൽ പൊട്ടുന്ന പരുവത്തിലുളള മുലക്കാമ്പുകളിൽ എൻ്റെ വിരൽത്തുമ്പുകളുരഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ പിടഞ്ഞു... ആ കൊഴുത്ത മുലകൾ ഉയർന്നു താണു!

അരപ്പാവാടയൂർന്നപ്പോൾ... അമ്മേ! തടിച്ച ഇടക്കെട്ട്.... തുടയിടുക്കിൽ കുഞ്ഞിമൈരുകൾ പൊതിഞ്ഞ പൂർത്തടം. എൻ്റെ പൊന്നേച്ചീടെ വികാരങ്ങളുടെ കേന്ദ്രം.. ഒലിക്കുന്ന പൂറ്.... ഒരു കുഞ്ഞിപ്പാൻ്റിപോലും പൊതിയാത്തത്... അവളുടെ കനത്ത ഉൾത്തുടകളിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന മദജലം... അവിടെനിന്നുമാണ് ആ കൊതിപ്പിക്കുന്ന മണമുയരുന്നത്!

എൻ്റെ നോട്ടം സഹിക്കവയ്യാതെ ചേച്ചി പൂർത്തടം പൊത്തിപ്പിടിച്ചു...അവൾ കണ്ണുകൾ താഴ്ത്തി... ഓഹ്! എന്തൊരു ചരക്കാണെൻ്റെ ഈപ്പെണ്ണ്.

ഞാനാ കൈകൾ മെല്ലെ പിടിച്ചു മാറ്റി. ഒറ്റത്തുണിപോലും മേത്തില്ലാതെ തുടുത്ത മുഖവുമായി നാണിച്ചു കൂഞ്ഞി നിൽക്കുന്ന എൻ്റെ കൊഴുത്ത സുന്ദരി... മീരേച്ചി...

ന്നെ നോക്കേച്ചീ! ഞാനപേക്ഷിച്ചു. ആ കണ്ണുകളുയർന്നു... വിടർന്ന ദാഹിക്കുന്ന കണ്ണുകൾ! നിമിഷങ്ങളിൽ ഞാനെൻ്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ പറിച്ചു കളഞ്ഞു.. പണ്ട് മലയാളം സാറു പഠിപ്പിച്ച കവിതാശകലം ഓർമ്മവന്നു... ഹരിനാമകീർത്തനം.. "വസനങ്ങൾ സന്ധ്യകളും"... അതേ.. ഞങ്ങളുടെ ഉടുതുണികൾ

💬 Comments

View all comments