Chapter Title : മുടിയനായ പുത്രൻ [ഋഷി]

ഒരു കൺഫ്യൂഷൻ! ഞാൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കാശു മടക്കി ആ ബ്ലൗസിനുള്ളിലേക്കു തിരുകി. മൃദുലമായ മാർവിടം. ഏടത്തി ഞെട്ടിപ്പോയി. ഞാനൊന്നും മിണ്ടാതെ തിരിഞ്ഞു.

മോനേ! ചിലമ്പിച്ച സ്വരം. ഇപ്പോഴാ കണ്ണുകൾ കവിഞ്ഞൊഴുകി... ന്നെയാരും പാറുവേടത്തീം മീരക്കുഞ്ഞുമല്ലാതെ... ഇവിടെ...

എനിക്കാ വികാരമറിയാം. ആരും ഗൗനിക്കാത്തവൻ്റെ... വെറുപ്പിനേക്കാളും  സഹിക്കാൻ വിഷമമാണ് അവഗണന. ഞാൻ ഏടത്തിയെ ഒന്നു കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. പാവം എൻ്റെ കൈകളിലൊതുങ്ങി... വേർപെട്ടപ്പോൾ ആ കണ്ണീരു വീണ് ഷർട്ട് നെഞ്ചിലൊട്ടിയിരുന്നു.

ചെറിയമ്മയെപ്പോലെ ലക്ഷ്മ്യേടത്തിക്കും അന്നുമുതൽ എൻ്റെ കാര്യത്തിൽ ഒരു കരുതലുണ്ടായിരുന്നു... അതെനിക്കു ഫീലു ചെയ്തിരുന്നു.

ഏതായാലും ശാലുവേച്ചി തടിച്ച കുണ്ടിയെൻ്റെ വശത്തമർത്തി മെത്തയിലിരുന്നു. ഞാങ്കണ്ടതല്ലേടാ... അവളും നീയും കൂടി ഇന്നലെ ക്ലബ്ബിൽ നിന്നും വരണ വരവ്! എന്തായിരുന്നു മീരേച്ചീടെ ഒരു സ്ഥിതി! നല്ലോണം സുഖിച്ചെന്ന് കണ്ടാലറിയാം! അവളുടെ നഖങ്ങളെൻ്റെ മുലക്കണ്ണുകളിൽ മെല്ലെ കോറി!

അതിനു നിനക്കെന്നാടീ? കാപ്പി ഒരിറക്കു കുടിച്ചിട്ട് ഞാൻ കപ്പു സൈഡിൽ വെച്ചു. ഒറ്റവലിക്ക് അവളെ എൻ്റെ നെഞ്ചിലേക്കിട്ടു.  ആഹ്! അവളമ്പരന്നു പോയി! എന്നെ വിടടാ ചെക്കാ! അവളൊന്നു കുതറി.

കമിഴ്ന്നെന്നിലേക്കു വീണപ്പോൾ പൊങ്ങിയ അവളുടെ കൊഴുത്ത കുണ്ടിക്കുടങ്ങളിൽ ഞാൻ രണ്ടു പൊള്ളുന്ന അടികൾ പൊട്ടിച്ചു.  വേദനിച്ചവൾ കരഞ്ഞപ്പോൾ ആ മുഖം ഞാൻ നെഞ്ചിലേക്കമർത്തി... മിണ്ടരുതെടീ! ഓരോ പൊള്ളുന്ന അടികൾ കൂടി! ആഹ്! അവൾ നൊമ്പരം കൊണ്ടു പിടഞ്ഞു...

നിനക്കെന്തിൻ്റെ കടിയാടീ? ഞാൻ മുരണ്ടു. അവളെൻ്റെ നെഞ്ചിൽ മാന്തി. മൂർച്ചയുള്ള നഖങ്ങൾ! നീറിപ്പോയി!

ഡീ! ഞാനവളേം കൊണ്ടെണീറ്റു. എൻ്റെ അരയിലൊന്നുമില്ലായിരുന്നു! അവളുടെ കൈക്കു പിടിച്ചു തിരിച്ചിട്ട് മെത്തയിലേക്കു കമിഴ്ത്തിക്കിടത്തി. ആഹ്... അവൾ കുതറി...

മിണ്ടല്ലെടീ! ഒറ്റ വലിക്കവളുടെ മുണ്ടു