Chapter Title : മുടിയനായ പുത്രൻ [ഋഷി]

ആരോടും പറയില്ലടാ. എന്നാലും നീയെൻ്റെ ജീവനല്ലേടാ മോനേ! പതിനഞ്ചു വർഷത്തിൽക്കൂടുതലായെടാ! നിൻ്റെയമ്മയും ഒരു പെണ്ണല്ലേടാ? ഒരു പൊട്ടിക്കരച്ചിലിലിലാണ് അതവസാനിച്ചത്. ഞാനമ്മയെ പിന്നെയുമുമ്മവെച്ചു.

അന്ന് ഞാനെൻ്റെയമ്മയെ മുഴുവനായും അനുഭവിച്ചു. ആ അനുഭൂതികൾ വിവരിക്കാൻ എനിക്കാവില്ല. കൊഴുത്ത ചന്തികൾ പിളർന്ന് ആ ഇറുക്കമുള്ള ഏനസ്സിലേക്കെൻ്റെ കുന്തമിറക്കി ആഞ്ഞടിച്ചപ്പോൾ... അമ്മയുടെ കരച്ചിലെൻ്റെ ചെവിയിൽ മുഴങ്ങിയപ്പോൾ....വർഷങ്ങളായി ഉള്ളിൽ അവശേഷിച്ചിരുന്ന അമർഷം.. സങ്കടം...എല്ലാമലിഞ്ഞു പോവണ പോലെ...

അടുത്ത ദിവസം. നിനക്കു നാളെ പോയേ പറ്റുവോടാ? അമ്മ ചോദിച്ചു. ഉം... ഞാൻ തലയാട്ടി.

ജിപ്സീൽ കേറി കൊച്ചീലേക്കു ഡ്രൈവു ചെയ്യുമ്പോൾ... എനിക്കറിയാരുന്നു. ഈ മുടിയനായ പുത്രൻ തിരിച്ചുവരുമെന്ന്...

എല്ലാ കൂട്ടുകാർക്കും സ്നേഹവും, സമാധാനവും. പിന്നെ നവവൽശരാസംകൾ. വല്ലപ്പോഴും ഇവിടെ കാണാമെന്ന ആശയോടെ..

സ്വന്തം

ഋഷി.