Chapter Title : മുടിയഴകി 1 [Pamman Junior]

തന്നെയായിരുന്നു ഒളിഞ്ഞിരുന്നത്. എന്റെ ഇടതു കൈ വീണ്ടും സനിത ചേച്ചിക്കു നേരെ നീണ്ടു ചെന്നു.

'നമുക്ക് പുറത്തേക്കിറങ്ങാം...' സനിത ചേച്ചി കാറിന്റെ ലോക്ക് ഓപ്പണാക്കി ഡോര്‍ തുറന്ന് പുറത്തിറങ്ങി.

മഴ ശക്തിയായി പെയ്യുകയായിരുന്നു. നല്ല കാറ്റും അടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാന്‍ കാറിന്റെ ഹെഡ് ലൈറ്റ് ഓഫാക്കി. കാറിന്റെ ബോണറ്റിനും കാര്‍പ്പോര്‍ച്ചിന്റെ ഭിത്തിക്കുമിടയില്‍ നല്ല സ്ഥലമുണ്ടായിരുന്നു. കമ്പനിയിലെ കാര്‍ഗോ ട്രക്ക് ഇടക്ക് പാര്‍ക്ക് ചെയ്യണ്ടതിനാല്‍ വലിയ പോര്‍ച്ചുതന്നെയായിരുന്നു പണിതിട്ടുണ്ടായിരുന്നത്.

സനിത ചേച്ചി കറിന് മുന്നില്‍ നിന്നു. കാറിനുള്ളില്‍ കത്തിയിരുന്ന ലൈറ്റിന്റെ നേരിയ വെളിച്ചം മാത്രമേ അവിടെയുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.

ഞാന്‍ ഡോര്‍ തുറന്ന് പുറത്തിറങ്ങി. അപ്പോള്‍ എവിടെ നിന്നോ ഓടി കിതച്ച്, ആരോ ഉപേക്ഷിച്ച ആ വീടും പരിസരവും ചുറ്റിപറ്റി തെരുവില്‍ ജീവിക്കുന്ന ജര്‍മന്‍ ഷെപ്പേര്‍ഡ് നായ പോര്‍ച്ചിലേക്ക് കയറി.

ഞാനിടയ്ക്ക് എന്തെങ്കിലും തിന്നാനൊക്കെ അതിന് കൊടുക്കുന്നതിനാലാവണം എന്റെ മണം പിടിച്ച് വാലാട്ടി അത് കാറിന് പിന്നില്‍ മഴ നനയാത്ത വിധം പോര്‍ച്ചിലേക്ക് കയറി നിന്നു.

'പോടാ. അവിടെ നിന്നോണം' എന്ന് ഞാന്‍ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ സനിത ചേച്ചി, കാറിന്റെ സൈഡിലൂടെ ഞെട്ടി എത്തി നോക്കി.

'ആരാ...'

'മനുഷ്യരൊന്നുമല്ല നമ്മുടെ ജര്‍മ്മന്‍ സായിപ്പാ.... '

' ഓടിച്ച് വിട് ഓടിച്ച് വിട്...'

'അതവിടങ്ങാണം മഴ നനയാതിരിക്കട്ടെ ചേച്ചീ...' ഞാന്‍ കാറിന് മുന്നില്‍ ചേച്ചിയോട് കൂടുതല്‍ ചേര്‍ന്ന് നിന്നു.

'എനിക്ക് പേടിയാ'

'എന്നെയാണോ ചേച്ചിക്ക് പേടി... '

'ഒന്ന് പോയേ... നീയാ പട്ടിയെ ഓടിച്ച് വിട്ടേ ... '

'ഇല്ല അവനും കാണട്ടെ...'

'എന്ത് കാണട്ടേന്ന്...' ചേച്ചി ചോദിച്ചു.

' കാണാന്‍ പോകുന്ന പൂരം അവന്‍ കൂടി കാണട്ടെ...'

'അതിന് ഇവിടെ പൂരമൊന്നും നടക്കാന്‍ പോകുന്നില്ലല്ലോ മോനേ... ' സനിത ചേച്ചി പ്രേമത്തോടെ എന്റെ നെഞ്ചിനു നേരെ തല ചായിച്ചു.

പെനാല്‍റ്റി ബോക്‌സിനുള്ളില്‍ മെസ്സിക്കു കിട്ടുന്ന ഒരു ക്ലിയര്‍ പാസ്, ലയണല്‍ മെസ്സി ഗോളാക്കും പോലെ, നെയ്മറിന്റെ കാലിനുള്ളിലേക്ക് പന്ത് ഒട്ടികയറും പോലെ ആ ഒരു നിമിഷം, ആ ഒരൊറ്റ നിമിഷം എന്നിലേക്ക് സനിത ചേച്ചിയുടെ കാമവികാരങ്ങള്‍ കെട്ടഴിഞ്ഞു വീഴാന്‍ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു.

' ഞാന്‍ ആരോടും പറയില്ല..