Chapter Title : നാദിയ ✍️അൻസിയ✍️

വേറെ നിവൃത്തിയില്ല എന്ന് കണ്ട ഞാൻ ഒന്ന് മൂളി.... "അപ്പൊ അയാളുടെ കുഞ്ഞാണ് വയറ്റിൽ അല്ലെ...??? അതിന് ഞാൻ മറുപടി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല... രണ്ട് നിമിഷം ആരും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.... "നാദിയ ഞാനിത് മകനോട് സംസാരിക്കാൻ പോവുകയ... അല്ലാതെ വേറെ വഴിയില്ല...." ഉപ്പാടെ ഉറച്ച വാക്കുകൾ എന്നെ ഭയപ്പെടുത്തി... "എന്തേ നീയൊന്നും മിണ്ടാത്തത്....?? "വേണ്ട പറയണ്ട...." "പിന്നെ... മകനെ പറ്റിച്ച് അയാളുടെ കുഞ്ഞിനെ പ്രസവിക്കാൻ ആണോ തീരുമാനം...??? "പറയല്ലേ ഉപ്പാ...." "എല്ലാം അറിഞ്ഞിട്ടും മകനെ ചതിക്കാൻ എനിക്ക് വയ്യ.... എത്ര വട്ടം പോയി നീ അയാളുടെ അരികിൽ...?? "രണ്ട്..." "എത്ര മാസം ആയി നിനക്ക്...?? "രണ്ട് കഴിഞ്ഞു..." ഉപ്പാടെ വാക്കുകളിൽ ഒരു മയം വന്നത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി.... "ഞാനിത് പറയാതിരുന്നാൽ എനിക്ക് എന്ത് ഗുണം...?? "മരണം വരെ ഞാൻ കടപ്പെട്ടവൾ ആയിരിക്കും..." "എങ്ങനെ...?? "ഉപ്പ പറയുന്നത് പോലെ..." "എന്ന ഞാൻ പള്ളിയിൽ നിന്നും വരുമ്പോ നിന്റെ ചുവപ്പ് ടോപ്പ് ഇല്ലേ അതിട്ട് നിക്കണം...." "മഹ്..." "പിന്നെ ഷാൾ വേണ്ട..." "മഹ്..."

ഉപ്പ ഫോണ് വെച്ചതും എനിക്ക് കാര്യങ്ങളുടെ പോക് മനസ്സിലായി... ഇവിടെ പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ എനിക്ക് വേറെ വഴിയില്ല... അത് മാത്രമല്ല വീട്ടിലെ അവസ്ഥ അതും വയറ്റിൽ ഉള്ള ഈ സമയം...എല്ലാം ഓർത്തപ്പോ ഉപ്പ പറയുന്നത് കേൾക്കാൻ ആണ് തോന്നിയത്... വേഗം കുളിച്ചു ഞാൻ ഉപ്പ പറഞ്ഞ പോലെ എന്റെ ചുവന്ന ടോപ്പ് എടുത്തിട്ടു... ഷാൾ ഇടാതെ ഉമ്മയുടെ മുന്നിൽ എങ്ങനെ പോകുമെന്ന ഭയവും എന്നിൽ ഉടലെടുത്തു... താഴേക്ക് പോകാതെ ഞാൻ ഫോണും പിടിച്ചു ബാൽക്കണിയിൽ