Chapter Title : നാഗത്ത് മന 10 [Bijoy]

കാര്യം.

ലക്ഷ്മി : നമുക്ക് മച്ചിൻപുറത്തെ അറയൊന്നു തുറന്നു നോക്കിയാലോ.

ഞാൻ : അവിടെ പോകരുതെന്ന് ചെറിയമ്മ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

പാർവതി : ഹാ... കാരണവർ ആയ നിനക്ക് പോകാം. കൂടെ ഞങ്ങൾക്കും ഒന്ന് കാണാലോ.

ഞാൻ : അത് വേണോ ചേച്ചി. അവിടെ എന്താണെന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല.

ലക്ഷ്മി : എന്നാ എന്തായാലും പോയി നോക്കാം.

ഞാൻ : എന്നാ ശരി. ദുർഗ ചേച്ചി എവിടെ.

പാർവതി : അവള് കിടന്ന് ഉറങ്ങാ. നല്ല ക്ഷീണം ഉണ്ടെന്ന്.

ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെയാണ് പറഞ്ഞത്.

ഞാൻ : എന്ത്‌ ക്ഷീണം.

ലക്ഷ്മി : അവളെ നീ നീന്താൻ പഠിപ്പിച്ചു അല്ലെ.

ഞാൻ : ആ..

ലക്ഷ്മി : ആ ക്ഷീണം തന്നെയാവും.

ഞാൻ : എന്റെ അമ്മ എവിടെ.

പാർവതി : അമ്മ പറമ്പിൽ നനക്കാൻ പോകുന്നത് കണ്ടു.

ഞാൻ : മ്മ്... ശരി... എന്നാ വാ.

ഞാൻ താകോലെടുത്ത് അവരുടെ പിന്നാലെ നടന്നു. ദുർഗ ചേച്ചിയെ പോലെയല്ല, പാർവതി ചേച്ചിയും ലക്ഷ്മി ചേച്ചിയും കുറിച്ച് കൊഴുത്ത ചരക്കുകൾ ആണ്. അവരുടെ ചന്തികൾ ആ പാവാടയിൽ തള്ളി നിന്ന് ഇളകി ആടുന്നത് പിറകിൽ നടക്കുന്ന എനിക്ക് നല്ലോണം കാണാം. സ്റ്റെപ്പ് കയറുമ്പോൾ അവ കൂടുതൽ തള്ളി തുറിച്ചു വരുന്നപോലെ തോന്നുന്നു.

ലക്ഷ്മി : തുറക്ക്.

സ്റ്റെപ് കേറി വാതിലിന് അടുത്തെത്തിയതും ചേച്ചി പറഞ്ഞു. ഞാൻ വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തു കയറി. നോക്കുമ്പോൾ നിറയെ പ്രതിമകളും ചിത്രങ്ങളും എല്ലാം ഉണ്ട്. ചിത്രങ്ങൾ എല്ലാം തുണി ഇല്ലാത്ത സ്ത്രീകളുടെയാണ്. അതും നല്ല ചരക്ക്