Chapter Title : നാഗത്ത് മന 2 [Bijoy]

ഒഴിഞ്ഞാൽ കാമ നാഗ യക്ഷിയുടെ മുന്നിൽ നമ്മൾ എല്ലാം ദാസികൾ ആവും. കണ്ണൻ നാഗയക്ഷിയുടെ പുരുഷനും. നിങ്ങൾക്ക് അറിയാവുന്നത് അല്ലെ. അച്ചൻ തമ്പുരാന് വേറെ വേളിയൊന്നും ഇല്ലാത്ത സ്ഥിതിക്ക് നമ്മൾ തന്നെ നടത്തണം.

ശ്രീദേവി : മ്മ്... ശരി.

സാവിത്രി : എന്നാലും ഞാൻ... സ്വന്തം മകൻ...

മഹേശ്വരി : നമ്മുടെ പ്രതിഷ്ഠക്ക് മുന്നിൽ നമ്മൾ ദാസിമാരാവും, നാഗ യക്ഷിയുടെ മൂന്ന് സ്വരൂപങ്ങൾ നമ്മളിൽ ആവാഹിക്കും. അങ്ങനെ കണ്ടാൽ മതി. ഒരു തവണ അല്ലെ, ചടങ്ങ് എന്തായാലും നടത്തണം. അല്ലെങ്കിൽ കണ്ണന് ആവും ദോഷം.

സാവിത്രി : മ്മ്.... ശരി....

മഹേശ്വരി : കണ്ണന് മനസിലായില്ല എന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് അറിയാം. എല്ലാം വഴിയേ മനസിലാകും.

ചെറിയമ്മ എന്നെ നോക്കി പറഞ്ഞു.

ഞാൻ : ശരി ചെറിയമ്മേ.

മഹേശ്വരി : തമ്പുരാട്ടി എന്ന് വിളിക്കണം കണ്ണാ. ഇനി ഞാൻ സ്ഥാനം ഒഴിയുന്ന വരെ നീ എന്നെ അങ്ങനെ വിളിക്കണം.

ഞാൻ : ശരി തമ്പുരാട്ടി.

മഹേശ്വരി : ആദ്യം കണ്ണൻ തുണി എല്ലാം ഊരിയിട്ടോ.

അതുകേട്ടതും ഞാൻ ഞെട്ടിപ്പോയി.

മഹേശ്വരി : കണ്ണാ... മടിക്കാതെ. ചടങ്ങ് എന്തായാലും നടത്തണം. എന്നാലെ കാമ ദേവി നിന്നിൽ പ്രീതിപെടു. അല്ലെങ്കിൽ ഈ തറവാട് അന്യൻ നിന്ന് പോകും. നീയാണ് മുൻ കാരണാവരുടെ ഓരോ ഒരു ചോര.

ഞാൻ : അമ്മ...

മഹേശ്വരി : ഈ പൂജ കഴിയുന്ന വരെ ഞങ്ങൾ മൂന്നുപേരും ദേവിയുടെ ദാസികൾ ആണ്. ബന്ധം നോക്കണ്ട കണ്ണാ.

ഞാൻ : മ്മ്.....

കുറച്ചു നാണത്തോടെ ഞാൻ ഉടുത്ത മുണ്ട് അഴിക്കുമ്പോൾ അവർ മൂന്ന് പേരും എന്റെ പുറകിലേക്ക് നടന്ന് ആ മൂന്ന് പ്രതിഷ്ടക്ക് മുന്നിൽ നിന്നു. അമ്മയുള്ളത് കൊണ്ട് കുറച്ചു മടി ഉണ്ടായിരുന്നു.

മഹേശ്വരി : ഇനി തിരിഞ്ഞു നിക്ക് കണ്ണാ.

കുറച്ചു നാണത്തോടെ ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നിന്നതും, ഞാൻ കണ്ടത് അവർ മൂന്ന് പേരും അവിടെ നിരന്നു നിൽക്കുന്നതാണ്. അതും കാമനാഗ യക്ഷിയുടെ പ്രതിഷ്ഠ രൂപം എങ്ങനെയാണോ ആ രീതിയിൽ ആണ് അവരുടെ നിൽപ്പ്.

പിന്നെ ഒരു പ്രതിഷ്ഠ