Chapter Title : നാഗത്ത് മന 3 [Bijoy]

ചെറിയമ്മേടെ അനിയൻ വിഷ്ണുരാമനും മകൻ ആദർശും ആയിരുന്നു.

അതുകേട്ടപ്പോൾ ചെറിയമ്മേടെ മുഖത്ത് ഒരു കള്ള ചിരി ഉണ്ടായിരുന്നു. അപ്പോൾ ചെറിയമ്മ അവരുമായി കളിച്ചിട്ടുണ്ട്. അമ്മയും മോശമല്ല. എല്ലാം ഞാൻ അന്ന് രാത്രി കണ്ടതല്ലേ. ഇത്രയും നാൾ ഗൗരവം ഉണ്ടായിരുന്ന ചെറിയമ്മേടെ മുഖത്ത് അങ്ങനെ ഒരു ഭാവം ഞാൻ ആദ്യമായി കാണുകയാണ്.

അനന്തരാമൻ : പ്രതിഷ്ടാ മുറിയിലെ ചടങ്ങ് കഴിഞ്ഞാ പിന്നെ ഇവിടെ, ഈ മുറിയിലാണ് ചടങ്ങ്. ദസിമാരോടൊത്തുള്ള ചടങ്ങ് അവരുടെ ഭർത്താക്കാന്മാരുടെ അടുത്തും. കന്യകയാണെൽ പ്രതിഷ്ഠമുറിയിൽ തന്നെയും ആവണം.

ഞാൻ : മ്മ്...

എനിക്ക് അദിക്കമൊന്നും മനസിലായില്ല എങ്കിലും ഞാൻ മൂളലോടെ സമ്മതം അറിയിച്ചു.

മഹേശ്വരി : കേട്ടില്ലേ സാവിത്രി... അച്ചന്റെ മകന്റെ മുന്നിൽ വെച്ച് തന്നെ വേണം എന്ന്, മകനുമായി.

അതുകേട്ടതോടുകൂടി എനിക്ക് എല്ലാതും മനസ്സിലായി. പക്ഷെ അപ്പോഴും ഞാൻ അറിയാത്തപോലെ നിന്നു.

അനന്തരാമൻ : കണ്ണാ... രണ്ടും നല്ല ഉരുപിടിക്കളാ. അറിഞ്ഞങ് ചെയ്തോണം.

സാവിത്രി : ശ്ശോ... ഒന്ന് മിണ്ടാതിരിക്കു.

മഹേശ്വരി : ഹോ.... എന്താ നാണം സാവിത്രിക്ക്.

സാവിത്രി : ഞാൻ പോണു.

അതും പറഞ്ഞു അമ്മ പുറത്തേക്ക് പോയി.

മഹേശ്വരി : കണ്ണാ... ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്. ചെറിയമ്മേടെ റൂമിലേക്ക് വാ.

ഞാൻ : ശരി.

അനന്തരാമൻ : എന്താടി.... ചെക്കനെ ഇപ്പൊ തന്നെ പാട്ടിലാക്കാൻ പോവാണോ.

മഹേശ്വരി : അതെന്നു കൂട്ടിക്കോളൂ.

അനന്തരാമൻ : ആ... ചെല്ല്... എല്ലാം പഠിപ്പിച്ചു കൊടുക്ക്.

മഹേശ്വരി : ഹോ... അതൊക്കെ ഇവൻ നല്ലോണം പഠിച്ചു വെച്ചിട്ടുണ്ട്. അതല്ലേ നാഗയക്ഷി ഇവന്റെ കൂടെ കൂടിയത്.