Chapter Title : നാഗത്ത് മന 7 [Bijoy]

ഹോ.... അമ്മേ...

മഹേശ്വരി : ഒടിക്കോ നീ.

അവൾ ചന്തിയും ഉഴിഞ്ഞു ഓടി. അടുത്തതായി പാർവതിക്കും ദുർഗക്കും അങ്ങനെ ഓരോ നുള്ള് കൊടുത്തു. ചന്തി ഉഴിഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൻ ഓടുന്നത് കാണാൻ നല്ല രസമുണ്ട്.

മഹേശ്വരി : മൂന്നിന്റെയും കയ്യിലിരിപ്പ് ശരിയല്ല വിളഞ്ഞ വിത്തുകളാ.

ഞാൻ : അപ്പോ ചെറിയമ്മയോ.

ഞാൻ അവരുടെ മുന്നിൽ ചെന്ന് നിന്ന് ഇടുപ്പിൽ കൈകൾ വച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

മഹേശ്വരി : അത് പിന്നെ നമുക്ക് എന്തും ആവാലോ. അതുപോലെയാണോ അവർക്ക്.

ഞാൻ : അപ്പോൾ അച്ചൻ പറഞ്ഞല്ലോ, ചടങ്ങുകൾ ചടങ്ങുകളോടുകൂടി കഴിയുമെന്ന്.

മഹേശ്വരി : ഇതൊന്നും അച്ഛനറിയാതിരുന്നാൽ മതി വേറെ കുഴപ്പങ്ങൾ ഒന്നുമില്ല.

എന്റെ തോളിൽ കൈകൾ വച്ച് ചെറിയമ്മ പറഞ്ഞതും ഞാൻ അവരുടെ കവിളുകൾ ചേർത്തുപിടിച്ച് ചുണ്ടോടു ചുണ്ടുമുട്ടിച്ചു. ചുണ്ടിൽ ഞാൻ ചുംബിച്ചു.

മഹേശ്വരി : ഹോ... ഈ ചെക്കൻ... പിന്നെയും കഴപ്പ് കേറ്റുമൊ... മ്മ്....

പറഞ്ഞു തീർന്നതും ഞാൻ അവരുടെ ചുണ്ടുകൾക്ക് ഇടയിലേക്ക് എന്റെ മേൽചുണ്ട് അമർത്തി, ആ കീഴ്ച്ചുണ്ട് ഈമ്പി വലിച്ചു. പെട്ടെന്ന് തന്നെ ചെറിയമ്മയും തിരിച്ചു പ്രതികരിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവരും എന്റെ ചുണ്ടുകൾ ഈമ്പി വലിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

സാവിത്രി : എന്താ മഹേശ്വരി പിള്ളേർ ചന്തിയും ഉഴിഞ്ഞു പോകുന്നെ.

പെട്ടന്ന് ഞങ്ങൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയതും അമ്മ ഒരു ഞെട്ടലോടെ ഞങ്ങളെ നോക്കി നിൽക്കുന്നത് കണ്ടു.

മഹേശ്വരി : ആ.... അവര് കുരുത്തക്കേട് കാണിച്ചിട്ടാണ്, ഞാൻ ചന്തി പൊന്നാക്കി വിട്ടിട്ടുണ്ട്. വേറെ കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല.

അമ്മയാണെങ്കിൽ ഞങ്ങളെ കണ്ണുരുട്ടി നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്.

മഹേശ്വരി : ഇങ്ങനെ നോക്കാതെ ചെക്കനെ.

സാവിത്രി : മ്മ്... ശരി ശരി.

അതും പറഞ്ഞ് അമ്മ നടന്നുപോകുമ്പോൾ ആ ചന്തികളുടെ ഇളക്കം ഞാൻ നോക്കി നിന്നു.

മഹേശ്വരി : മ്മ്... നടത്തം കണ്ടില്ലേ. നിന്റെ അമ്മക്ക് നല്ല കഴപ്പാണ്. അത് നിനക്ക് അറിയോ.

ഞാൻ : അതെന്താ അങ്ങനെ പറഞ്ഞെ.

അത് ഞാൻ വന്ന രാത്രി കണ്ടതാണ്. എന്നാലും ഒന്നുമറിയാത്ത പോലെ ഞാൻ പറഞ്ഞു.

മഹേശ്വരി : അവളും മറ്റുള്ളവർക്ക് കിടന്നു കൊടുക്കുന്നത് അവളുടെയും കൂടി താല്പര്യത്തോടെയാണ്