Chapter Title : നാഗത്ത് മന 7 [Bijoy]

ശിക്ഷ തരുന്നുണ്ട്. ഇനി മേലാക്കം ഒളിഞ്ഞു നോക്കരുത്.

അതും പറഞ്ഞു ചെറിയമ്മ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.

മഹേശ്വരി : തിരിഞ്ഞു നിക്കെടി മൂന്നാളും.

അവർ ചെറിയമ്മയുടെ മുന്നിൽ തിരിഞ്ഞ് നിന്നു. ചെറിയമ്മ ആദ്യം തന്നെ ദുർഗയുടെ പാവാട പൊക്കി. അവളുടെ ആ ഇളം ചന്തികൾ ഷെഡിയിൽ പൊതിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. താഴെകൂടി ഷെഡ്ഡിയുടെ ഉള്ളിലേക്ക്  കൈകടത്തിയ ചെറിയമ്മ, ആ ചന്തിയിൽ ഒരു നുള്ള് കൊടുത്തു.

മീനാക്ഷി : സ്സ്‌... ഹോ.... അമ്മേ...

മഹേശ്വരി : ഒടിക്കോ നീ.

അവൾ ചന്തിയും ഉഴിഞ്ഞു ഓടി. അടുത്തതായി പാർവതിക്കും ദുർഗക്കും അങ്ങനെ ഓരോ നുള്ള് കൊടുത്തു. ചന്തി ഉഴിഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൻ ഓടുന്നത് കാണാൻ നല്ല രസമുണ്ട്.

മഹേശ്വരി : മൂന്നിന്റെയും കയ്യിലിരിപ്പ് ശരിയല്ല വിളഞ്ഞ വിത്തുകളാ.

ഞാൻ : അപ്പോ ചെറിയമ്മയോ.

ഞാൻ അവരുടെ മുന്നിൽ ചെന്ന് നിന്ന് ഇടുപ്പിൽ കൈകൾ വച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

മഹേശ്വരി : അത് പിന്നെ നമുക്ക് എന്തും ആവാലോ. അതുപോലെയാണോ അവർക്ക്.

ഞാൻ : അപ്പോൾ അച്ചൻ പറഞ്ഞല്ലോ, ചടങ്ങുകൾ ചടങ്ങുകളോടുകൂടി കഴിയുമെന്ന്.

മഹേശ്വരി : ഇതൊന്നും അച്ഛനറിയാതിരുന്നാൽ മതി വേറെ കുഴപ്പങ്ങൾ ഒന്നുമില്ല.

എന്റെ തോളിൽ കൈകൾ വച്ച് ചെറിയമ്മ പറഞ്ഞതും ഞാൻ അവരുടെ കവിളുകൾ ചേർത്തുപിടിച്ച് ചുണ്ടോടു ചുണ്ടുമുട്ടിച്ചു. ചുണ്ടിൽ ഞാൻ ചുംബിച്ചു.

മഹേശ്വരി : ഹോ... ഈ ചെക്കൻ... പിന്നെയും കഴപ്പ് കേറ്റുമൊ... മ്മ്....

പറഞ്ഞു തീർന്നതും ഞാൻ അവരുടെ ചുണ്ടുകൾക്ക് ഇടയിലേക്ക് എന്റെ മേൽചുണ്ട് അമർത്തി, ആ കീഴ്ച്ചുണ്ട് ഈമ്പി വലിച്ചു. പെട്ടെന്ന് തന്നെ ചെറിയമ്മയും തിരിച്ചു