Chapter Title : നാലാമന് [അപ്പന് മേനോന്]
അത് ടൗണില് കൊണ്ടു പോയി വില്ക്കും. പിന്നെ വീട്ടില് എപ്പോഴും സ്റ്റോക്കുണ്ടാകും. വയസ്സ് അന്പതായെങ്കിലും ഇപ്പോഴും നല്ല ആരോഗ്യം ഇരുനിറം. ഒറ്റ മുടിപോലും നരച്ചിട്ടില്ല. ഗോമതി ചേച്ചി പപ്പടം വില്ക്കാന് ടൗണില് പോകുമ്പോള് ഇളകിയാടുന്ന ചേച്ചിയുടെ മുലകളും ചന്തികളും കാണാന് തന്നെ ബസ് സ്റ്റോപ്പില് ഏതു നേരവും വായ്നോക്കികളായ അഞ്ചാറു പേര് കാണും ഗോമതിയുടെ ആവലാതികള് കേട്ട ചന്ദ്രേട്ടന്റെ മനസ്സില് ഒറ്റ കാര്യം മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. ഈ ഗ്രാമ പ്രദേശങ്ങളില് താമസിക്കുന്ന പാവപ്പെട്ട ഗോമതിയെ പോലെയുള്ള സ്ര്തീകള്ക്ക് എങ്ങിനെ എയിഡ്സ് വരാനാ. ഉറയിട്ട് പണ്ണുന്നതില് ചന്ദ്രേട്ടനു തീരെ താല്പ്പര്യവുമില്ല. ഗോമതിയെ ഒന്ന് കണ്ണുകള് കൊണ്ട് ഉഴിഞ്ഞ് നോക്കിയ ചന്ദ്രേട്ടന്റെ മനസ്സ് പറഞ്ഞു അല്പ്പം പ്രായകൂടുതല് ഉണ്ട് എന്നേയുള്ളു. പക്ഷെ ദൈവം എല്ലാ അവയങ്ങളും അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് തന്നെ വാരിക്കോരി കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്. ഗോമതി, റൂം കെട്ടാനുള്ള പണം ഞാന് തരാം. ആ പണം ഗോമതി ഗോമതിയുടെ സൗകര്യം പോലെ മാസാമാസം കുറേശ്ശയായി തിരിച്ച് തന്നാല് മതി. പിന്നെ കടം കൊടുക്കുന്നവര്ക്ക് മുതല് പതുക്കെ കിട്ടിയാലും പലിശ എല്ലാ മാസവും കിട്ടിയേ തീരു എന്ന് ഗോമതിക്ക് അറിയാലോ. പിന്നെ അല്പ്പം ശബ്ദം താഴ്ത്തി ചന്ദ്രേട്ടന് ഗോമതിയോട് പറഞ്ഞു...ഗോമതിക്ക് അറിയാമല്ലോ, എന്റെ ഭാര്യ ലക്ഷ്മിക്ക് സുമില്ലാതിരിക്കുന്നതുകൊണ്ട് എന്റെ മറ്റേ ഒരു കാര്യവും ഈയ്യിടെയായി നടക്കുന്നില്ലാ. അതു കൊണ്ട് ഗോമതി മനസ്സ് വെച്ച് എന്നെ ഒന്ന് സഹായിക്കണം. അത് ഞാന് പലിശയായി വരവ് വെച്ചോളാം. പിന്നെ ഗോമതിയും കുറച്ച് കാലമായി ഒറ്റക്കല്ലേ. ദൈവത്തെ ഓര്ത്ത് എന്റെ മുത്ത് നോക്കി ഗോമതി നോ എന്നുമാത്രം
💬 Comments
View all comments