Chapter Title : നാലുമണിപ്പൂക്കൾ 4 [ഷജ്നാദേവി]

മദാലസമേനിയുടെ സൗന്ദര്യത്തിൽ മതിമറന്ന് കണ്ണിലിരുട്ട് കയറിയിരുന്നു. ആവേശത്തിലവൻ മണിമൊട്ടിൽ അമർത്തി‌ നക്കിയപ്പോഴൊക്കെ നാവിനേക്കാൾ പിടച്ചത് പാർവ്വതിയായിരുന്നു.

ഇനിയുമവൻ നക്കിയാൽ‌ സംഗതി‌ നാണക്കേടാവുമെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ പാർവ്വതി അവനെ വലിച്ചൊരു പുഷ്പം പോലെ മുകളിൽ കിടത്തി.

"കേറ്റ് മുത്തേ..." അവൾ അവന്റെ ചന്തിയിൽ പിടിച്ച് ഞെരിച്ച് തന്നിലേയ്ക്കടുപ്പിച്ചു. അവൻ കരുത്തുറ്റ കുണ്ണയെടുത്ത് ചേച്ചിയുടെ പൂറിനുമുന്നിൽ വച്ചമർത്തി. ആയാസപ്പെട്ടാണെങ്കിലും അതിനുള്ളിലെ വഴുവഴുപ്പിൽ‌ അത് പുളഞ്ഞകത്ത് കയറി.

"എന്ത് ടൈറ്റാത് ചേച്ച്യേ?"

"കൊല്ലൊന്നായില്ലേ അതിലെന്തെങ്കിലൊക്കെ കേറീട്ട്. നീയൊന്ന് വേഗം ചീത് താടാ മുത്തേ ഇക്ക് സഹിക്ക്ണില്ല."

അവൻ താളത്തിൽ തുടങ്ങി വേഗത്തിലായി. അവനവളെ ഇരു കൈയിലും കോരിപ്പിടിച്ച് ആഞ്ഞടിച്ചു. തന്നേക്കാൾ പകുതി‌ വലിപ്പവും പ്രായവുമുള്ള അംജദിനെ കരവലയത്തിനുള്ളിൽ അവന്റെ പെണ്ണായ് ഒതുക്കിനിന്നു പാർവ്വതി.

"മോനൂ... ഇന്റെ മുത്തേ ഒന്ന് വേഗം‌" അവളുടെ അരക്കെട്ടുയർന്ന് ഓരോ അടിക്കും സ്വാഗതമോതിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

"ചേച്ചിക്ക് നല്ല സുഖണ്ട് ല്ലേ"

"ഉം... ഇണ്ട് ന്റെ മോനൂ"

"ന്റെ പാറുക്കുട്ടിടെ പൂറ് കടിക്കാൻ മറന്നല്ലോ. കടിക്കണോ?"

"അത് പിന്നെ, ഇനി നിർത്തല്ലെടാ ചെക്കാ!" അവൾ ആക്രോശിച്ചു. അവന്റെ രതിചലനങ്ങൾ മൂർച്ച കൂടി, തന്നിലേയ്ക്കുയർന്ന മാദകത്തിടമ്പിന്റെ ചോരച്ചുണ്ട് കടിച്ചീമ്പി.

അവളവന്റെ നാവിൽ നിന്ന് ദാഹം തീർത്ത് കഴുത്തിൽ നക്കി സുഖിപ്പിച്ചു കൊടുത്തു.

അവന്റെ ശരീരം വല്ലാതെ വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.

"ന്റെ പാർവ്വത്യേ ന്റെ മുത്തേ ഇക്കെന്നും വേണംട്ടാ മുത്തേ"

"അപ്പോ സംഗീതനെ വേണ്ടേ?" അവന്റെ ഞരമ്പുകൾ തുടിക്കുന്നത് കണ്ട് വശ്യമായിച്ചിരിച്ചവൾ ചോദിച്ചു.

"ഉം...ഹും..."

"പിന്നാരേ വേണ്ട്യേ?"

"ഇക്ക് ചേച്ചിനെ മതി" അത് കേട്ട് പാർവ്വതിയ്ക്ക് മത്ത് പിടിച്ചവന്റെ ചുണ്ടുകൾ‌ കടിച്ച് വലിച്ചു. കാൽ അരക്കെട്ടിൽ വരിഞ്ഞ്, കരുത്തുറ്റ കൈകൾ അവന്റെ പുറത്തിറുക്കി. എന്നിട്ടും അവൾക്കവനെ ഒതുക്കി‌ നിർത്താനായില്ല. അവന്റെ ചലനത്തിന്റെ വേഗത വർദ്ധിച്ച് ചൂടുള്ള പാൽ പാർവ്വതിയുടെ പൂറ്റിനുള്ളിൽ നിറഞ്ഞു. അവളതിന്റെ സുഖത്തിൽ അവന്റെ മുതുകിൽ നഖം ആഴ്ത്തി മാന്തി. മുതുകിൽ നീറ്റൽ വരുമ്പോഴും അവസാന ചലനം വേഗത്തിലാക്കാതിരിക്കാനായില്ല അംജദിന്. അവൻ പതിയെ നിശ്ചലമായെങ്കിലും‌ പാർവ്വതിയ്ക്ക് പൂർണ്ണമായില്ല. അവളവനെ വിട്ടില്ല. അവൻ കൈ വിടുവിക്കാൻ നോകിയെങ്കിലും, ആ കരുത്തിനുള്ളിൽ ഒതുങ്ങി നിൽക്കാനേ അവന് കഴിഞ്ഞുള്ളു.