Chapter Title : നാലുമണിപ്പൂക്കൾ 4 [ഷജ്നാദേവി]

ചെക്കനെന്തായാലും അവിടെ നക്കുമെന്നെ്. അവനെന്നല്ല അതാര് കണ്ടാലും കൊതിക്കാതിരിക്കില്ല. അതവൾ അഹങ്കരിച്ചതല്ല; അത്രയ്ക്ക് തുടുത്ത് ചുവന്നതും,തള്ളിനിന്ന് മാടിവിളിക്കുന്നതുമായിരുന്നു അത്. നീണ്ട ചാലിൽ അവനൊന്ന് വിരലിട്ടുരസി നാവിൻ തുമ്പൊന്ന് നീട്ടിയുരച്ചു. അവൾ കൊടുമ്പിരികൊണ്ട് പുളഞ്ഞു. അവന്റെ നാവതിൽ പതിയെ കയറുമ്പോൾ മുമ്പില്ലാതിരുന്ന സുഖത്തിൽ അവളുടെ നീണ്ട കണ്ണുകൾ കൂമ്പിയടഞ്ഞു.

'എന്ത് സോഫ്റ്റാണ് ചെക്കന്റെ നാവ്? എന്ത് വഴുവഴുപ്പാണത് കയറുമ്പോൾ? അത് കയറുന്നിടം തരിച്ച് തലച്ചോറിലേയ്ക്ക് സുഖത്തിന്റെ സൂചി കയറുന്നു' അവൾ ഭ്രാന്തമായി തന്റെ മുടിക്കെട്ടിൽ രണ്ടും കൈയും കൊണ്ട് അമർത്തിവലിച്ച് കെട്ടഴിച്ച് മുന്നിലേയ്ക്ക് വലിച്ചിട്ടു. ചള്ള് ചെക്കന്റെ നാവിഴയുമ്പോൾ ഏത് പെണ്ണിനാണ് ഭ്രാന്ത് പിടിക്കാതിരിക്കുക?

അവന്റെ നാവ് മുഴുവനായും സാവധാനം കയറിയതിലൊളിച്ചു. അവൾ കാൽ ഞെരിച്ച് അവന്റെ തല പൂറിടത്തിലേയ്ക്ക് അമർത്തിപ്പിടിച്ചു. അംജദിന്റെ നാവതിനുള്ളിൽ പിടഞ്ഞപ്പോൾ അവളവന്റെ മുടിയിൽ പിടിച്ച് അരക്കെട്ടുയർത്തി. തരിച്ചുകയറിയ പെണ്ണ് പതിയെ കാലകത്തി കൈകൾ വിട്ട് അരക്കെട്ട് ലയത്തിൽ ചലിപ്പിച്ചു. അവന്റെ നാവതിൽ അരിച്ചു കയറി തിരിച്ചിറങ്ങി. അവൾ പെരുത്ത് വന്ന് വിയർത്ത് മുങ്ങി. അവന്റെ നാവതിൽ ഇരച്ചു കയറി.., അവൾ വിറച്ചു പൊങ്ങി. അവനതിൽ നിന്ന് നാവെടുത്ത് തുടിച്ച കന്തിൽ നാവുരച്ചവളെ സുഖത്തിലാറാടിച്ചു. അവന്റെ നാവ് ചലിക്കും തോറും അവളുടെ ശബ്ദമുയർന്നു. ആരെങ്കിലും കേൾക്കുമെന്നുള്ള ചിന്ത അവൾക്ക് വന്നില്ല. അവനാണെങ്കിൽ മദാലസമേനിയുടെ സൗന്ദര്യത്തിൽ മതിമറന്ന് കണ്ണിലിരുട്ട് കയറിയിരുന്നു. ആവേശത്തിലവൻ മണിമൊട്ടിൽ അമർത്തി‌ നക്കിയപ്പോഴൊക്കെ നാവിനേക്കാൾ പിടച്ചത് പാർവ്വതിയായിരുന്നു.

ഇനിയുമവൻ നക്കിയാൽ‌ സംഗതി‌ നാണക്കേടാവുമെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ പാർവ്വതി അവനെ വലിച്ചൊരു പുഷ്പം പോലെ മുകളിൽ കിടത്തി.

"കേറ്റ് മുത്തേ..." അവൾ അവന്റെ ചന്തിയിൽ പിടിച്ച്