Chapter Title : നാലുമണിപ്പൂക്കൾ 4 [ഷജ്നാദേവി]

അതുകണ്ട് പെണ്ണിന്റെ പിടിച്ച് താഴ്ത്തി പിടിവിടാതെ കടിച്ചും നക്കിയും സ്വർഗ്ഗം കാണിച്ചു. സർപ്പസുന്ദരി അംജദിന്റെ മുന്നിൽ പ്രിയപ്പെട്ട പാറുക്കുട്ടിയായി തളർന്നു വീണു. അവസാനമായി അവളൊന്ന് വെട്ടിവിറച്ച് പനിനീർപ്പൂപ്പൂർത്തുള്ളികൾ കാമദേവന്റെ ചുണ്ടുകൾക്കുള്ളിൽ വർഷിച്ചു. അവൾ വെറുമൊരു പെണ്ണായി തളർന്ന് കരിയിലയിൽ അമർന്നു വീണു. പതിയെ നിശ്ചലമായ പെണ്ണ് അവന്റെ മുഖം പിടിച്ചുയർത്തി. നനഞ്ഞ മുഖം കൈകൊണ്ട് തുടച്ച് വലിച്ച് മാറിലേയ്ക്കിട്ടു. അവർ ഇണക്കിളുകളേപ്പോലെ ഇഴചേർന്ന് കിടന്നു. ചുണ്ടിലെ അവസാന തുള്ളി മധുരവും അവർ പങ്കുവെച്ചു.

"മോന് ദേഷ്യണ്ടാ ചേച്ചിനോട്?"

"ഇല്ല, നന്നായി സുഖിച്ചു. ചേച്ച്യേ"

"അപ്പോ സംഗീതനെ ഇനി വേണ്ടേ?" അവന്റെ ചുണ്ടിൽ വിരലോടിച്ച് പാർവ്വതി ചോദിച്ചു.

"അതപ്പൾത്തെ ഒരിതില് പറഞ്ഞേല്ലേ ചേച്ച്യേ"

"ഇക്കും മനസ്സിലായ്ക്ക്ണ് അനക്ക് സംഗീതനെ അത്രക്ക്ഷ്ടാന്ന്"

"അപ്പോ ചേച്ച്യേ അപ്പോ ഇന്റെ ഏട്ടനെ വേണ്ടാന്ന് പറഞ്ഞതോ?"

"എപ്പോ?"

"ഓർമ്മല്ലേ ചേച്ചിക്ക്? എങ്ങനേണ്ടാവാ അതല്ലേര്ന്ന് കാട്ടീര്ന്നത്‌" ആ പറഞ്ഞത് അവളെ തെല്ലൊന്ന് നാണിപ്പിച്ചു. അവൾ നാണിച്ച് ചുവന്ന് അവനെ വരിഞ്ഞ് മുറുക്കി. അവൻ പെണ്ണിന്റെ കഴുത്തിൽ നക്കിത്തുടച്ചു. "ഹൗ എന്താ നീറ്ണത്?" അവൾ അവനെ തള്ളിയിട്ട് പൂറ് പരിശോധിച്ചു അവിടുന്ന് ചോര പൊടിയുന്നു. അത് തൊട്ടുനോക്കി അംജദിനെ ദയനീയമായി നോക്കിയ പാർവ്വതിയുടെ മുന്നിൽ അംജദ് തലകുനിച്ച് നിന്നു.

"ഇവ്ടെന്താത്?" മുലയിൽ ചോര കല്ലിച്ച് നിന്നത് നോക്കി പാറു പരിഭവിച്ചു‌ കിണ്ടിരുന്നു.

"ഇക്ക് വെയ്യ അട്ത്താഴ്ച്ച ഏട്ടൻ വര്ണ്ട് ഒക്കെ കൊളാവും. അയ്ന്റെ മുന്നെ ഒണങ്ങ്യാ മത്യാര്ന്ന്" അവൾ സങ്കടം പറയുന്നത് കേട്ട് അംജദ് ഉള്ളിൽ ഊറിച്ചിരിച്ചു. പക്ഷേ പുറത്ത് കാണിച്ചില്ല. അവൻ സങ്കടമഭിനയിച്ച് നിന്നു.

അതേസമയം