Chapter Title : നാലുമണിപ്പൂക്കൾ

ഇതാരാ ടീച്ചർ?"

"അതൊക്കെ പറയാം നീയിതെങ്ങനെയുണ്ടെന്ന് പറയ്" അവൾ താൻ പന്ത്രണ്ട് വയസ്സുള്ളപ്പോൾ എടുത്ത മറ്റൊരു ഫോട്ടോ അയച്ചുകൊടുത്തു.

അത് സംവൃതയാണെന്ന് സംശയമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും തെറ്റിപ്പോയാലോ എന്ന് കരുതി പറഞ്ഞില്ല.

"സൂപ്പർ,നല്ല ഭംഗിയു‌ണ്ട്."

അടുത്തത് കല്ല്യാണത്തുന് മുൻപെടുത്തതായിരുന്നു. "ഇത് കൊള്ളാമോ?"

അത് ടീച്ചറാണെന്നവന് ഉറപ്പായിരുന്നു. ഇപ്പഴ്ത്തെ സംഗീതച്ചേച്ചിയെ അനുസ്മരിപ്പിച്ച ചിത്രം "നല്ല സുന്ദരിയാണ്" എന്നതിൽ കുറച്ച് പറഞ്ഞാൽ അത് അനീതിയാവും. അവന്റെ കമന്റ് കണ്ട് ആവേശം മൂത്ത് അവൾ തന്റെ പുതിയ ചിത്രം കൂടി അയച്ചു കാത്തിരുന്നു.

"അംജദ്അലീ ഇതെങ്ങനെയുണ്ട്?"

അവന് എന്താണ് കമന്റ് ചെയ്യേണ്ടത് എന്ന് സംശയിച്ചു. ഭംഗിയുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞാൽ ടീച്ചർ തെറ്റിദ്ധരിക്കുമോ? അവനൊരു thumps up imoji അയച്ച് ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു. സംവൃത വിടാനുള്ള ഭാവമില്ലായിരുന്നു.! അല്ലെങ്കിലും ഒരു പെണ്ണിനെ നോക്കി ഭംഗിയുണ്ടെന്ന് ആണുങ്ങൾ പറയുന്നത് കേൾക്കാൻ ഏതുപെണ്ണും കൊതിക്കും. അത് ആരായാലുംകമ്പികുട്ടന്‍.നെറ്റ് അങ്ങിനെയാണ്.

"അതെന്താ ഇതിന് ഭംഗിയില്ലേ?" സംവൃതയുടെ ടെക്സ്റ്റ് കണ്ട് അവന് കലി വരാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. മണി പത്തായി ടീച്ചർക്കിതെന്തിന്റെ കേടാ?

"നല്ല ഭംഗിയുണ്ട് ടീച്ചടിന്റത്ര ഭംഗിയുള്ളവര് നമ്മുടെ സ്കൂളിലില്ല" അവൾക്ക് സമാധാനമാവട്ടെ തനിക്കുറങ്ങാമല്ലോ എന്ന് കരുതി അയച്ചതായിരുന്നു ആ മെസ്സേജ്. പക്ഷേ.., അയച്ചത് മണ്ടനും വായിച്ചത് മരമണ്ടിയുമായത് കൊണ്ട് സംഗതി ചീറ്റിപ്പോയി.

അവൾ ബോൾട്ടൽപ്പം ഘടികാരവിരുദ്ധദിശയിൽ തിരിച്ച് ലൂസാക്കി.

"അത് നുണയല്ലേ?" അവൾക്കത് നന്നായി സുഖിച്ചെങ്കിലും ഒന്നുകൂടി ഉറപ്പിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.

"സത്യായിട്ടും ടീച്ചറേ" എവിടെയോ 'കമ്പി'മുറുകുന്നതു പോലെ അവൻ സംശയിച്ചു. അവൻ ശ്രദ്ധാലുവായി.

"എന്നിട്ട് ഇതുവരെ നീ ടീച്ചറോട് പറഞ്ഞില്ലല്ലോ?"

"ടീച്ചർ ചോദിച്ചില്ലല്ലോ?"

"ഇപ്പോ ചോദിച്ചില്ലേ?"

"ഇപ്പോ പറഞ്ഞുവല്ലോ"

"ഇനി ചോദിക്കാതെ