Chapter Title : നാൻസി എന്ന വീട്ടമ്മ 2 [ജഗൻ]

അച്ചൻ സംസാരിക്കുമ്പോൾ തോമസ് ശ്രദ്ധിച്ചത് അച്ചന്റെ ആ ആറടി ഉയരവും കരുത്തുള്ള കൈകളുമായിരുന്നു.

*"അച്ചൻ വോളിബോൾ കളിക്കുമ്പോൾ ഇതേ കരുത്തോടെയായിരിക്കും സ്മാഷ് ചെയ്യുന്നത്. ആ കരുത്തുള്ള കൈകൾ നാൻസിയുടെ ശരീരത്തിൽ അമർന്നാൽ...?"*

തന്റെ കുറ്റബോധത്തെ മാറ്റാൻ വന്ന തോമസ്, അവിടെയും തന്റെ വൈകൃതത്തെയാണ് കണ്ടെത്തിയത്. അച്ചന്റെ ഓരോ ശാസനയും അവനെ കൂടുതൽ ഉത്തേജിപ്പിച്ചു. സദാചാരവും ഭക്തിയും ഒരുവശത്ത് തോമസിനെ തളർത്തുമ്പോൾ, മറുവശത്ത് ഈ 'അസാധ്യമായത്' എങ്ങനെ സാധ്യമാക്കാം എന്ന ചിന്ത അവനെ വേട്ടയാടി.

"അച്ചാ... ഞാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ എനിക്ക് കഴിയുന്നില്ല. എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളിൽ പോലും ഇതാണ് വരുന്നത്," തോമസ് കരഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

ഫാദർ മാത്യുവിന് തോമസിനോട് സഹതാപം തോന്നി. തന്റെ പഴയ വോളിബോൾ ടീമിലെ കൂട്ടുകാരനെപ്പോലെ തോമസിനെ അദ്ദേഹം ആശ്വസിപ്പിച്ചു. "സാരമില്ല തോമസേ, നമുക്ക് പ്രാർത്ഥിക്കാം. ദൈവത്തിന് അസാധ്യമായി ഒന്നുമില്ല."

പക്ഷേ തോമസ് തിരികെ നടക്കുമ്പോൾ അവന്റെ ഉള്ളിൽ പ്രാർത്ഥനയല്ലായിരുന്നു. താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ആ 'ശക്തിയും സൗന്ദര്യവും' തന്റെ കണ്മുന്നിൽ തന്നെയുണ്ടെന്ന ഒരു പുതിയ തിരിച്ചറിവായിരുന്നു. തോമസിന്റെ വിഷാദം ഇപ്പോൾ മറ്റൊരു രൂപത്തിലേക്ക് മാറുകയായിരുന്നു—ഒരു നിഗൂഢമായ പ്ലാനിലേക്ക്.

വീട്ടിലെത്തിയ തോമസിനെ നാൻസി കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു. അച്ചനെ കണ്ടിട്ട് വരുന്നതുകൊണ്ട് അവൻ സമാധാനപ്പെട്ടുകാണുമെന്ന് അവൾ കരുതി.

"അച്ചൻ എന്താ പറഞ്ഞത് ഡാഡി? നമ്മുടെ കുടുംബത്തിൽ എന്തെങ്കിലും ദോഷമുണ്ടോ?" അവൾ ആകുലതയോടെ ചോദിച്ചു.

തോമസ് നാൻസിയെ ഒന്ന് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. പള്ളിയിൽ പോകാൻ ഉടുത്ത ആ കോട്ടൺ സാരിയിൽ അവൾ ഒരു മാലാഖയെപ്പോലെ തോന്നി. തോമസ് പതുക്കെ അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു.

"ഒന്നുമില്ല നാൻസി... അച്ചൻ പറഞ്ഞു എല്ലാം ശരിയാകുമെന്ന്.