Chapter Title : നാൻസി എന്ന വീട്ടമ്മ [ജഗൻ]

ഭാര്യയുടെ സൗന്ദര്യത്തെക്കുറിച്ച് മറ്റൊരു പുരുഷൻ പുകഴ്ത്തുന്നത് കേൾക്കാൻ അവന്റെ കാതുകൾ കൊതിച്ചു. ആ ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട്, ഒരു പുസ്തകത്തിന്റെ വായനയിലൂടെ, തോമസ് തന്റെ ഉള്ളിലെ കക്കോൾഡ് മനോഭാവത്തെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ആ ബോധം അവനിൽ ഭയത്തേക്കാൾ വലിയൊരു വിചിത്ര സുഖമാണ് നൽകിയത്.

യാത്രയിലുടനീളം അവൻ നാൻസിയെക്കുറിച്ച് ഓർത്തു.

ഇന്ന് രാത്രി അവളെ കാണുമ്പോൾ തന്റെ നോട്ടം മാറുമോ? അവളോട് ചാക്കോച്ചനെക്കുറിച്ച് ചോദിക്കണോ? തോമസിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു പുതിയ പ്രണയകാലം—അല്ലെങ്കിൽ ഒരു പുതിയ വൈകൃതത്തിന്റെ കാലം—തുടങ്ങുകയായിരുന്നു.

രാത്രി പതിനൊന്നു മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. മുറിയിലെ ചെറിയ നൈറ്റ് ലാമ്പിന്റെ മങ്ങിയ വെളിച്ചം ആ ചുവരുകളിൽ നേർത്ത നിഴലുകൾ വീഴ്ത്തി. ജനലിലൂടെ അരിച്ചെത്തിയ നിലാവെളിച്ചത്തിൽ മുറ്റത്തെ മുല്ലപ്പൂക്കളുടെയും പഴുത്ത മാമ്പഴങ്ങളുടെയും ഗന്ധം മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് ഒഴുകിയെത്തി. തോമസും നാൻസിയും ആ വലിയ തടി കട്ടിലിൽ കിടന്നു.

തോമസ് തന്റെ ലുങ്കി അഴിച്ചുമാറ്റി നഗ്നനായിട്ടായിരുന്നു കിടന്നത്. നാൻസി തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട, വെളുത്ത പൂക്കളുള്ള നൈറ്റിയിലായിരുന്നു.

തോമസ് മെല്ലെ തിരിഞ്ഞ് നാൻസിയുടെ അരികിലേക്ക് ചേർന്നു. അവളുടെ മൃദുവായ ഇടതു കൈ പിടിച്ച് അവൻ സ്വന്തം നെഞ്ചോട് ചേർത്തുപിടിച്ചു. ഇന്ന് തോമസിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വല്ലാത്ത കടലിരമ്പമായിരുന്നു. ലൈബ്രറിയിൽ നിന്നും വായിച്ച ആ പുസ്തകവും, വൈകുന്നേരം ചാക്കോച്ചൻ നാൻസിയെ നോക്കിയ ആ നോട്ടവും അവന്റെ രക്തത്തെ ചൂടുപിടിപ്പിച്ചിരുന്നു.

"നാൻസി... നീ ഇങ്ങോട്ട് തിരിഞ്ഞു കിടന്നേ . നിന്റെ പുറം ഭാഗം കണ്ടിട്ട് എനിക്ക് സഹിക്കുന്നില്ല. തോമസ് പതിയെ രണ്ടു കുണ്ടികളിലും തടവി കൊണ്ടിരുന്നു. ഇന്ന് എനിക്ക് ഉറക്കം വരുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല," തോമസ് അവളുടെ ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു.