Chapter Title : നാൻസി എന്ന വീട്ടമ്മ [ജഗൻ]

നിങ്ങൾ എന്നെ ഇത്ര ആവേശത്തോടെ കേറ്റുന്നത് ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല. എത്രനാൾ കൂടിയാണ് നല്ലൊരു സുഖം ഞാൻ അനുഭവിച്ചത്. എനിക്ക് വലിയ സുഖം തോന്നി."

തോമസ് അവളുടെ കൈപിടിച്ച് തന്റെ അധരങ്ങളോട് ചേർത്തു. "നിന്നെ സന്തോഷിപ്പിക്കുക എന്നതാണ് ഇനി എന്റെ ലക്ഷ്യം. നിന്നെ മറ്റുള്ളവർ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് കിട്ടുന്ന സുഖം നിനക്ക് മനസ്സിലാവില്ല മോളേ."

നാൻസി ഒന്ന് അമ്പരന്നു. "മറ്റുള്ളവരോ? എന്ത് പറയുകയാ ഡാഡി? എനിക്ക് നിങ്ങളെ മാത്രമാണ് അറിയുന്നത്. എനിക്ക് ഈ ലോകത്ത് നിങ്ങളല്ലാതെ മറ്റാരുമില്ല."

തോമസ് ഒന്ന് ചിരിച്ചു. "എനിക്കറിയാം നാൻസി. നീ ഒരു പാവമാണ്. നിന്റെ ആ നിഷ്കളങ്കതയാണ് എനിക്ക് ഏറ്റവും വലിയ സുഖം നൽകുന്നത്. ആ ചാക്കോച്ചൻ ഇന്ന് നിന്നെ നോക്കിയത് കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ ഉണ്ടായ ആവേശം... അത് നിനക്ക് പറഞ്ഞാൽ മനസ്സിലാവില്ല."

നാൻസിക്ക് തോമസ് പറയുന്നത് പൂർണ്ണമായും മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും, തന്റെ ഭർത്താവ് സന്തോഷവാനാണെന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾക്കും ആശ്വാസം തോന്നി. അവൾ അവന്റെ തോളിൽ തല ചായ്ച്ചു കിടന്നു.

"ഡാഡി, ഇനി നമുക്ക് ഉറങ്ങാം. നാളെ പള്ളിയിൽ പോകാനുള്ളതാ," നാൻസി മൃദുവായി പറഞ്ഞു.

തോമസ് അവളുടെ മുടിയിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി ആ മണം ആസ്വദിച്ചു. "ഉറങ്ങ് നാൻസി... നമ്മുടെ ജീവിതം ഇനി മാറാൻ പോവുകയാണ്. നീ കാണാൻ പോകുന്ന കാഴ്ചകൾ മറ്റൊന്നായിരിക്കും."

നാൻസി അത് കേട്ട് ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് കണ്ണ് അടച്ചു. പക്ഷേ തോമസിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഉറക്കമുണ്ടായിരുന്നില്ല.

തോമസിന്റെ ഉള്ളിൽ മറ്റൊന്നായിരുന്നു തന്റെ ആഗ്രഹം എങ്ങനെ നിറവേറ്റും എന്നുള്ള ചിന്തയായിരുന്നു. വിശ്വസ്തനായ ഒരാളെ തോമസിനെ കണ്ടെത്തണം. പതിവ്രതയായ ഭാര്യയെ