Chapter Title : നാൻസി എന്ന വീട്ടമ്മ [ജഗൻ]

ഉടുക്കുന്ന ആ സാരിയിൽ നാൻസിയെ കണ്ടാൽ ഏത് അയൽവാസിയും ഒന്ന് നോക്കിപ്പോകും. തോമസ് മുണ്ടും ഷർട്ടും ധരിച്ച് നാൻസിക്കൊപ്പം പള്ളിയിലേക്ക് നടന്നു.

തിരികെ വരുമ്പോൾ വഴിയിൽ വെച്ച് അയൽവാസി ചാക്കോച്ചനെ കണ്ടു.

"എന്താ തോമസേ, ഈ പ്രായത്തിലും നാൻസിയെ ഇങ്ങനെ കൂടെ കൊണ്ട് നടന്നില്ലെങ്കിൽ പറ്റില്ലെന്നാണോ?" ചാക്കോച്ചൻ തമാശയായി ചോദിച്ചു.

തോമസ് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "അതല്ല ചാക്കോച്ചാ, ഇവൾ ഒറ്റയ്ക്ക് പോയാൽ വഴി തെറ്റിയാലോ എന്ന് പേടിച്ചാ ഞാൻ കൂടെ വരുന്നത്."

നാൻസി തോമസിനെ ഒന്ന് പിച്ചിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "ഓ, വലിയ കാര്യമായിപ്പോയി! പള്ളിയിലേക്കുള്ള വഴി എനിക്ക് അറിയാം കേട്ടോ."

അവരുടെ ആ സ്നേഹം ആ ഗ്രാമത്തിൽ എല്ലാവർക്കും അറിയാവുന്നതാണ്. യുവതലമുറയെപ്പോലെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചുള്ള സ്നേഹമല്ല, മറിച്ച് പരസ്പരം പരിഗണിക്കുന്ന, ആദരിക്കുന്ന ഒരു പഴയകാല പ്രണയം അവരിൽ ഇന്നും നിലനിൽക്കുന്നു.

വീട്ടിലെത്തിയാൽ നാൻസിക്ക് പിന്നെ തിരക്കാണ്. അവൾക്ക് പൂന്തോട്ടം വളർത്തുന്നത് വലിയ ഇഷ്ടമാണ്. റോസ ചെടികളും ഓർക്കിഡുകളും മുറ്റത്ത് നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു. നാൻസി ചെടികൾക്ക് വെള്ളമൊഴിക്കുമ്പോൾ അവരോട് സംസാരിക്കുന്നത് കാണാം.

"എന്റെ മക്കൾക്ക് ഇന്ന് ദാഹിക്കുന്നുണ്ടാവും അല്ലേ?" എന്ന് ചോദിച്ച് അവൾ വെള്ളമൊഴിക്കും.

അതേസമയം തോമസ് തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ചാരുകസേരയിൽ ഇരുന്നു വായന തുടങ്ങും. നോവലുകളും കവിതകളും തോമസിന് ജീവനാണ്. വായനക്കിടയിൽ തോമസ് ഇടയ്ക്ക് അടുക്കളയിലേക്ക് നോക്കി വിളിക്കും, "നാൻസി, ഒരു കട്ടൻ ചായ കിട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ ആ വായന ഒന്ന് കൂടി ഉഷാറായേനെ."

നാൻസി അടുക്കളയിൽ നിന്ന് പാടിക്കൊണ്ട് വരും. നാൻസിക്ക് പാടാൻ വലിയ ഇഷ്ടമാണ്. പഴയ സിനിമാ പാട്ടുകൾ അവൾ മനോഹരമായി പാടും.

*"അനുരാഗലോല ഗാത്രി... വരവായി നീല രാത്രി..."*

പാട്ട് പാടിക്കൊണ്ട് ചായയുമായി വരുന്ന നാൻസിയെ നോക്കി തോമസ് പറഞ്ഞു, "നീ ഈ പാട്ടൊന്ന് റെക്കോർഡ് ചെയ്ത് ലിജോയ്ക്കും ലിസിക്കും അയച്ചു കൊടുക്ക്. അവർക്ക് നിന്റെ പാട്ട് കേൾക്കുന്നത് വലിയ സന്തോഷമാണല്ലോ."

നാൻസി ഉടനെ തന്റെ ഫോൺ എടുത്ത് പാട്ട് റെക്കോർഡ് ചെയ്തു. വാട്സാപ്പിൽ മക്കൾക്ക് അയച്ചു കൊടുത്തു.

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ലിജോയുടെ മറുപടി വന്നു. *"അമ്മേ, സൂപ്പർ! അമ്മ ഇപ്പോഴും ചിത്ര തന്നെ!"*

നാൻസി അത് കേട്ട് നാണത്തോടെ ചിരിച്ചു. "നോക്കിയേ ഡാഡി, മോൻ പറയുന്നത് കേട്ടില്ലേ? എന്നെ ചിത്രയോടാ ഉപമിക്കുന്നത്."

തോമസ് കണ്ണട ഊരി വെച്ച് പറഞ്ഞു, "അവൻ നിന്റെ മോനല്ലേ, അല്ലാതെ പിന്നെ ഉഷാ ഉതുപ്പിനോട് ഉപമിക്കുമോ?"

നാൻസി ഒന്ന് പിണങ്ങി അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി. പക്ഷേ