Chapter Title : നാൻസി മമ്മിയെ പിഴപ്പിച്ച രാത്രി [ജഗൻ]

കേൾക്കും. പക്ഷേ കണ്ണുകൾ പതിയെ അവരുടെ ശരീരത്തിലൂടെ നടക്കും.

നാൻസി പ്രായം അമ്പത്തിയഞ്ചായെങ്കിലും ശരീരം ഇപ്പോഴും നല്ല ചടുളം. വയറ്റിൽ അല്പം തടി, ഇടുപ്പ് നല്ല വീതിയിൽ, കാലുകൾ തടിച്ചു തുടുത്ത്, മാറിടവും വയറും ചെറുതായി തൂങ്ങിയെങ്കിലും ഇപ്പോഴും ഉറപ്പുള്ളത്. സാരി ഉടുക്കുമ്പോൾ അരക്കെട്ടിൽ മടക്ക് കൂടുമ്പോൾ ആ തടി കാണാം. ജോണിക്ക് അത് കാണുമ്പോൾ ഉള്ളിൽ എന്തോ ഇക്കിളി.

അവർ വീട്ടിൽ നൈറ്റി ഉടുക്കുമ്പോൾ കൂടുതൽ കാണാം. നൈറ്റി ശരീരത്തോട് ചേർന്ന് നിൽക്കും. മാറിടത്തിന്റെ വലുപ്പവും വയറ്റിന്റെ മൃദുലതയും വ്യക്തമായി കാണാം. ജോണി പതിയെ നോക്കി നോക്കി ഇരിക്കും. പക്ഷേ മുഖത്ത് ഒരു മാറ്റവും വരുത്തില്ല.

ഒരു ദിവസം രാവിലെ ജോണി മാലിന്യം കത്തിക്കാൻ പോയി. അവിടെ ഒരു പ്ലാസ്റ്റിക് കവറിൽ വിസ്പർ പാഡിന്റെ കവർ കണ്ടു. ചുവന്ന നിറം. പുതിയത്. അദ്ദേഹം ഒന്ന് ഞെട്ടി. കൈയിൽ എടുത്ത് നോക്കി. മനസ്സിൽ ചോദ്യം.

“ഇത് ആരുടേതാ…?

നാൻസിയുടേതാണോ…?

അമ്പത്തിയഞ്ച് വയസ്സായെങ്കിലും ഇപ്പോഴും വരുന്നുണ്ടോ…?

അതോ… അനുവോ അന്നയോ വന്നപ്പോൾ വെച്ചതാണോ…?”

അദ്ദേഹം കവർ തിരിച്ചു വെച്ചു. പക്ഷേ മനസ്സ് മുഴുവൻ ആ ചിന്തയായി.

“ഇപ്പോഴും… അപ്പോ അവരുടെ ശരീരം ഇപ്പോഴും യുവത്വം ഉള്ളതാണല്ലോ…”

അതോർത്തപ്പോൾ കാലിന്റെ ഇടയിൽ ഒരു അനക്കം ജോണി അറിഞ്ഞു.

അന്ന് രാത്രി തോമസ് ഉറങ്ങി. നാൻസി അകത്ത് മുറിയിൽ. ജോണി തന്റെ ചെറിയ മുറിയിൽ. വാതിൽ അടച്ചു. ലൈറ്റ് കുറച്ചു. കിടന്നു. കണ്ണടച്ചു.

മനസ്സിൽ നാൻസി മമ്മി മാത്രം.

സാരി ഉടുത്ത് നിൽക്കുന്ന നാൻസി…

നൈറ്റി ഉടുത്ത് അടുക്കളയിൽ നിൽക്കുന്ന നാൻസി…

അവരുടെ വെളുത്ത ഇടുപ്പ്… തടിച്ച കാലുകൾ… മാറിടം… വിയർത്ത് തിളങ്ങുന്ന കഴുത്ത്…

അദ്ദേഹം മെല്ലെ കൈ താഴേക്ക് വെച്ചു.

“നാൻസി…” എന്ന് മനസ്സിൽ വിളിച്ചു.

ശ്വാസം കനത്തു.

ഉള്ളിൽ കത്തുന്ന ആഗ്രഹം… ലജ്ജ… പേടി… എല്ലാം കലർന്ന്.

“ഞാൻ എന്താ ചെയ്യുന്നേ… ഇവർ എന്റെ രോഗിയുടെ ഭാര്യ… പക്ഷേ… എനിക്ക് സഹിക്കാൻ വയ്യ…”

കണ്ണീർ വന്നു. പക്ഷേ കൈ നിർത്തിയില്ല.

അവസാനം ഒരു നീണ്ട ശ്വാസം വിട്ട് ശുക്ലം ചീറ്റിത്തെറിച്ചു