Chapter Title : നാൻസി മമ്മിയെ പിഴപ്പിച്ച രാത്രി [ജഗൻ]

അവളുടെ പേര് ലീന. മുപ്പത് വയസ്സുള്ളവൾ, അനുഭവസമ്പന്ന. "മമ്മി, ലീന രാവിലെ വരും, വൈകുന്നേരം വരെ നോക്കും. മമ്മി സ്കൂളിൽ പൊക്കോ," എന്ന് അനു പറഞ്ഞു.

ലീന വന്നു. "ഹലോ അങ്കിൾ, ഞാൻ ലീന. നിങ്ങളെ നോക്കാം." തോമസ് ചിരിച്ചു, "നന്ദി മോളെ." ലീന രാവിലെ 8 മുതൽ വൈകുന്നേരം 6 വരെ. അദ്ദേഹത്തെ കുളിപ്പിക്കും, ഭക്ഷണം കൊടുക്കും, ഫിസിയോ എക്സർസൈസ് ചെയ്യിക്കും. നാൻസി സ്കൂളിൽ പോകുമ്പോൾ, "ലീന, നീ നല്ലവണ്ണം നോക്കണേ," എന്ന് പറയും.

ലീന "അതെ ആന്റി, വിഷമിക്കല്ലേ." പകൽ സമയം എല്ലാം ഭംഗിയായി പോയി. പക്ഷേ രാത്രി പ്രോബ്ലം. തോമസ്ന് രാത്രി ബാത്ത്റൂം പോകണം, മരുന്ന് കൊടുക്കണം. നാൻസി ഒറ്റയ്ക്ക്. അവൾക്ക് അദ്ദേഹത്തെ എടുക്കാൻ വയ്യ. "തോമസേ, എനിക്ക് വയ്യ. പുറം വേദനിക്കുന്നു," എന്ന് കരയും. തോമസ് "നാൻസി, നീ ക്ഷീണിക്കല്ലേ. ഞാൻ ശ്രമിക്കാം."

നാൻസി മമ്മി ലീനയോട് ചോദിച്ചു, "ലീന, നീ രാത്രി സ്റ്റേ ചെയ്യാമോ?" ലീന "ആന്റി, എനിക്ക് വീട്ടിൽ കുട്ടികൾ ഉണ്ട്. രാത്രി പറ്റില്ല. സോറി." നാൻസി സങ്കടപ്പെട്ടു. മക്കളോട് പറഞ്ഞു. "മക്കളേ, ഒരു പ്രോബ്ലം ഉണ്ട് എനിക്ക് ഡാഡിയെ രാത്രി ഒറ്റയ്ക്ക് നോക്കുവാൻ പറ്റുന്നില്ല. നമ്മുടെ ഹോം നേഴ്സ്. ലീന രാത്രി വരില്ല.

" അനു "മമ്മി, ഞാൻ മറ്റൊരു നഴ്സിനെ തിരയാം." പക്ഷേ കേരളത്തിൽ രാത്രി നഴ്സ് കിട്ടാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്. അന്ന "മമ്മി, സ്കൂൾ ലീവ് എടുക്ക്." നാൻസി "എനിക്ക് ജോലി വേണം, പൈസ വേണം. അഞ്ചുകൊല്ലം കൂടി കഴിഞ്ഞാൽ എനിക്ക് റിട്ടയർ ചെയ്യാം ഞങ്ങൾക്ക് വാർദ്ധക്യത്തിൽ നിങ്ങളുടെ സഹായമില്ലാതെ ജീവിക്കുവാൻ അതുകൊണ്ട് സാധിക്കും" കുടുംബം വിഷമത്തിലായി.

ഒരു രാത്രി, തോമസ്ന് വേദന കൂടി. "നാൻസി, എന്റെ കാലുകൾ വേദനിക്കുന്നു." നാൻസി എഴുന്നേറ്റു, അദ്ദേഹത്തെ മസാജ് ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ അവളുടെ കൈകൾ ക്ഷീണിച്ചു. "തോമസേ, ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യും? എന്തിനാ ഇങ്ങനെ?" എന്ന് കരഞ്ഞു. തോമസ് കണ്ണീരോടെ "നാൻസി, നീയാണ് എന്റെ ശക്തി.

പക്ഷേ ഞാൻ നിന്നെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുന്നു എനിക്ക് അതിൽ നല്ല സങ്കടം ഉണ്ട്