Chapter Title : നാൻസിയുടെ പൊതിക്കൽ 1 [പവിത്രൻ]

കൊണ്ട് എങ്കിൽ ഈ പൂറി നിന്ന നിൽപ്പിൽ വായിൽ എടുത്തേനേ

നാൻസി : എന്താണ് ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ചു കൊണ്ട് ഇരിക്കുന്നത് …താഴെ വീന്നേക്കരുത് ഹിഹി ഹിഹി.

മോഹൻ : അല്ല ഞാൻ ഓർക്കുവായിരുന്നു ഈ ഓടിന്റെ ഇടക്ക് വല്ല പാമ്പ് എങ്ങും ഉണ്ടോ എന്ന

നാൻസി : കാണും കാണും മുർഖൻ ഉണ്ടാകും പത്തി വിടർത്തി കൊണ്ട് അവൾ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞ്

അത് തനിക്കിട്ടുള്ള കൊത്ത് ആണ് എന്ന മനസ്സിലാക്കിയ മോഹനൻ തിരിച്ചു അടിച്ചു

മോഹനൻ : അത് നേരാ നല്ല മളം കണ്ടാൽ പിന്നെ പത്തി വിടർത്താതെ ഇരിക്കാൻ പറ്റില്ലാലോ ഹിഹി ഹിഹി

നാൻസി : അധികം വിടർത്തിയാൽ തള്ളി കൊല്ലും ഹിഹി ഹിഹി ഹിഹി

മോഹൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഓട് മാറാൻ കേറി ഭയങ്കര തെന്നൽ ഉണ്ടായിരുന്നു അവൻ ഒരു വിധം പിടിച്ചു പയ്യെ നടന്നും പൊട്ടിയ ഓടിന്റെ അവിടെ എത്തി കവച്ചു ഇരുന്നു അവൻ പയ്യെ പൊട്ടിയ ഓട് മാറ്റി നാൻസിയോട് നല്ല ഓട് എടുത്തു തരാൻ പറഞ്ഞ്.

നാൻസി പിന്നിൽ നിന്ന് ഓട് എടുത്തുകൊണ്ടു കൊണ്ട് വന്നു ഏണിയുടെ അവിടെ നിന്ന്

മോഹൻ : എന്റെ മണ്ടി പെണ്ണെ അവിടെ നിന്നാൽ ഞാൻ ഓട് എങ്ങനെ വാങ്ങാൻ ആണ് നീ അടുക്കളയുടെ അകത്തു വാ നാൻസി മണ്ടത്തരം പറ്റിയത് ഓർത്ത് നാണിച്ചു അടുക്കളയിൽ കേറി ഓട് മോഹനൻ കൊടുക്കാൻ കൈ നെറ്റിയപ്പോൾ അവൾ ഞെട്ടി പോയി കവച്ചു ഇരിക്കുന്ന

മോഹന്റെ തുടയിടുക്കിലെ ആ മുഴുപ്പ് കണ്ട് അവളുടെ തൊണ്ട കുഴി