Chapter Title : നാടന്‍ വിഭവം

വണ്ടിയുടെ ഇരമ്പല്‍ കേട്ടപ്പോള്‍ ലീല ഇറങ്ങിവന്നു. അവളെ കണ്ടു ഞാനൊന്നു ഞെട്ടി. ഒരു കുട്ടിയാനയുടെ വലുപ്പം അവള്‍ പ്രാപിച്ചിരുന്നു. മുന്‍പ് ഞാന്‍ കാണുമ്പൊള്‍ നല്ല വടിവൊത്ത ശരീരം ഉണ്ടായിരുന്ന പെണ്ണാണ്.

“യ്യോ കുര്യച്ചായന്‍..എടി റീമേ, റോണി, ഓടി വാ പിള്ളാരെ”

വണ്ടിയില്‍ നിന്നും ഞാന്‍ ഇറങ്ങിയപ്പോള്‍ ലീല ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കി വിളിച്ചു കൂവി.

“യ്യോ ഇച്ചായാ ഇപ്പോഴെങ്കിലും ഞങ്ങളെ ഒക്കെ ഒന്നോര്‍ത്തല്ലോ..എന്റെ ദൈവമേ എത്ര നാളായി എന്റെ ഇച്ചയാനെ ഒന്ന് കണ്ടിട്ട്..അങ്ങ് ക്ഷീണിച്ചു പോയല്ലോ” അവള്‍ എന്റെ അരികിലേക്ക് വന്നു സന്തോഷം കൊണ്ട് മതിമറന്ന നിലയില്‍ പറഞ്ഞു.

“ഹും നീ ആനയെപ്പോലെ തടിച്ചതുകൊണ്ട് തോന്നുന്നതാ ഞാന്‍ ക്ഷീണിച്ചെന്ന്; വെയിറ്റ് കൂടുതലാടി പെണ്ണെ”

ഞാന്‍ കടയില്‍ നിന്നും വാങ്ങിയ സാധനങ്ങളും മറ്റും അവള്‍ക്ക് നല്‍കുന്നതിനിടെ പറഞ്ഞു.

“എന്നാലും എന്റെ ഇച്ചായാ ഇത്രേം നാളായിട്ടും ഇങ്ങോട്ടൊന്നു വന്നില്ലല്ലോ”

“ഈ ഈ മലമൂട്ടില്‍ വന്നു താമസിച്ചാല്‍ മനുഷ്യര്‍ക്ക് എളുപ്പം വന്നു പോകാന്‍ ഒക്കുമോ. ഇന്ന് ഏതായാലും രണ്ടും കല്‍പ്പിച്ചു ഞാനിങ്ങ് ഇറങ്ങി”

“ഈ പിള്ളേര്‍ എന്തിയെ.എടി റീമേ..എടാ ചെറുക്കാ”

അവള്‍ ബാഗും മറ്റും വരാന്തയിലേക്ക് വയ്ക്കുന്നതിനിടെ വീണ്ടും കുട്ടികളെ വിളിച്ചു.

“എന്താമ്മേ”

ഒരു കിളിമൊഴി കേട്ടു ഞാന്‍ നോക്കി. പണ്ട് നാട്ടിലൊരു പ്രയോഗമുണ്ട്; കണ്ണ് ബള്‍ബ് ആകുക എന്ന്. ഇവിടെ ആ പ്രയോഗമല്ല വേണ്ടത്, എന്റെ കണ്ണ് ഒരു വലിയ സോഡിയം ലാമ്പ് ആയിത്തന്നെ മാറി എന്ന് പറയേണ്ടി വരും. ലീലയുടെ മകള്‍ റീമയെ കണ്ടു ഞാന്‍ പന്തം കണ്ട പെരുച്ചാഴിയെപ്പോലെ നോക്കി നിന്നുപോയി. അവളെ ഒന്ന് വര്‍ണ്ണിച്ച ശേഷം ബാക്കി കാര്യങ്ങളിലേക്ക് കടക്കാം.

ഒരു അഞ്ചേകാല്‍ അടി ഉയരം. അലസമായി കെട്ടിവച്ചിരിക്കുന്ന തഴച്ചു വളര്‍ന്ന മുടി. സത്യം പറയാമല്ലോ, ഇതുപോലെ തഴച്ച മുടിയുള്ള പെണ്ണുങ്ങളെ കണ്ടാല്‍ത്തന്നെ എനിക്ക് കമ്പിയാകും. ഓവല്‍ ആകൃതിയുള്ള കാമം കത്തുന്ന, തുടുത്ത് സൌന്ദര്യം വഴിഞ്ഞൊഴുകുന്ന വദന സൌകുമാര്യം. ഇളം ചുവപ്പ് നിറമുള്ള ചെറിയ ചുണ്ടുകള്‍. ലേശം നീണ്ട മൂക്ക്. മുന്‍പിലേക്ക് ഉന്തി നില്‍ക്കുന്ന താടിയെല്ലിനു താഴെ അല്‍പം നീണ്ട കഴുത്ത്. അവയ്ക്ക് മീതെ ഉയര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്ന ചുമലുകള്‍.