Chapter Title : നാത്തൂന്റെ മകൻ [മധുരിമ]

അവിടെ ഇരുന്നു. പക്ഷെ കൂടുതൽ നേരം എനിക്കവിടെ ഇരിക്കാൻ പറ്റിലാ. പോയി ഒന്നു നോക്കാം. ഞാൻ പയ്യെ എണീറ്റു. റൂമിന്റെ വാതിൽ അവൻ ചരിട്ടു പോലും ഇല്ല. ഞാൻ വാതിലിന്റെ അവിടെ നിന്നും നോക്കി. അവൻ കഥ വായിക്കുക തന്നെയാണ്. ഏതാ കഥ എന്നൊന്നും അറിയില്ല. ഞാൻ അവനെ നോക്കിയപ്പോ അവൻ ഇടക്കിടക്ക് ഒരു കെ ഇട്ട് shortsl പിടിക്കുന്നുണ്ട്. അത് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായി. ഞാൻ പോയി ഹാളിൽ ഇരുന്നു. പോയി ഇരുന്നപ്പോ ഇരിപ്പ് ഉറക്കന്നില്ല. അവൻ അവിടെ വായിച്ച് മൂടയി. എനിക്കും വായിക്കണം. അവൻ പോകാതെ എങ്ങനെ. പെട്ടന്ന് ഫോൺ ചോദിച്ചാലോ എന്ന് ചിന്തിച്ചു. പക്ഷേ ചോദിക്കൻ എന്തോ ഒരു മടി. വായിക്കാനും തോന്നുന്നു. അവൻ എന്നോട് ഓപ്പൺ ആയി സംസാരിക്കുന്നു. അവനു വായിക്കണ്ണോന് എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടാ പോയെ. അപ്പോ എനിക്കും ഓപ്പനായിട്ട അവനോടു ചോദിക്കാം. ഞാൻ ഹളീന്ന് എണീറ്റു. റൂമിന്റെ വാതിലിന്റെ അവിടെ എത്തിയപ്പോ പിന്നെയും സംശയം. ചോദിക്കണ്ണോ. കളിയൊന്നും അല്ലാലോ, ഫോൺ അല്ലെ. എന്തായാലും ചോദിക്കാം. ഞാൻ അവിടെ നിന്ന് അവനെ വിളിച്ചു. "കണ്ണാ, മോനെ ടാ.... അവൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ വിളി കേട്ടു. "എന്താ മാമി." എന്നിട്ടവൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. ഞാൻ ഒന്നും പറയാതെ അവിടേ നിന്ന്. ഒരു ടെൻഷൻ. അവൻ മുഖത്ത് നോക്കി ഇരിക്കുന്നു. "കണ്ണാ ഫോണിൽ കഥ എടുത്ത തരോ." ഞാൻ എങ്ങനെയോ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു. " ഇതല്ലേ ഞാൻ ആദ്യം ചോതിചെ." അവൻ ഫോൺ എടുത്തു എന്തോ ചെയ്തോണ്ട് പറഞ്ഞു. എന്നിട്ട് എനിക്ക് നേരെ ഫോൺ തന്നു. ഞാൻ പോയി അത് വാങ്ങി. എന്നിട്ട് ഒന്നും പറയാതെ ഹാളിൽ വന്നിരുന്നു . കഥ കിട്ടിയ സന്തോഷത്തേക്കാൾ എനിക്ക് അപ്പോൾണ്ടായത് ഒരു തരിപ്പാണ്. ഫോൺ വാങ്ങാൻ ചെന്നപ്പോ അവന്റെ shortsnte അവിടെ പൊങ്ങി ഇരിക്കുന്നു. അല്ല അതിനെ ഇപ്പോൾ പറയുന്നേ കമ്പി അടിച്ചനാലോ. കഥകൾ വായിച്ചു വായിച്ചു അതൊക്കെ പഠിച്ചു.

എന്തായാലും അത് കണ്ടപ്പോ എനിക്ക് എന്തൊക്കെയോ പോലെ. ഞാൻ കഥകൾ വായിക്കാൻ തുടങ്ങി. അതിൽ വായിച്ച വായിച്ച