Chapter Title : നഹ്മയും പ്രൊഫസർ വർഗീസ് കുര്യനും 2 [നഹ്മ]

സാറെ ചെരുപ്പാണോ.

അമ്പടി കണ്ടു പിടിച്ചല്ലോ. എന്തായാലും ഇനി കണ്ണ് തുറക്കണ്ട. മോളെ അനങ്ങല്ലേ.

ഇല്ലാ സാറെ.

മോളെ എന്ത് ഭംഗിയാ നിന്റെ കാല് ഞാൻ ഇത്‌ ഇട്ട് തരട്ടെ.

അയ്യോ ഞാൻ ഇട്ടോളാം ( പെട്ടെന്ന് അവള് കണ്ണ് തുറക്കാൻ നിന്നപ്പോ സാറ് കൈകൊണ്ട് അവളുടെ കണ്ണുകൾ പൊത്തി. )

പ്ലീസ്‌ മോളെ കണ്ണ് തുറക്കരുത് പ്ലീസ് സാറല്ലേ പറയുന്നത്. ഇത്‌ ഇട്ട് തരണം എന്നുള്ള ആഗ്രഹത്തിൽ അല്ലേ ഇത്‌ ഞാൻ വാങ്ങിയത്.

സാറേ എന്നാലും. ഞാൻ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ.. (അവൾക്ക് ആണേൽ സാറിനെ എതിർക്കാനും പറ്റാത്ത അവസ്ഥ ആയിരുന്നു അത്രേം പൈസ അല്ലേ അവൾക്ക് വേണ്ടി സാറ് മുടക്കിയത്.) സാറെ... അത്. ഞാൻ ഇപ്പോ എന്താ പറയാ..

നിനക്ക് വേണ്ടി ഞാൻ വാങ്ങിയത് അല്ലേ മോളെ. നല്ല വിലയുള്ളതാ 4650/- രൂപയാ മോളെ. ഞാൻ ഇടാണുട്ടോ എതിർപ്പൊന്നും ഇല്ലല്ലോ മോളെ. എന്ത് വന്നാലും കണ്ണുകൾ തുറക്കല്ലേ. ഐസ് ക്രീം കഴിച്ചോട്ടോ.

അവള് വേണ്ട എന്നോ വേണം എന്നോ പറയാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥയിൽ ആയിരുന്നു.

സാറെ അത്.........

എനിക്ക് അറിയാം മോള്ക്ക് ഞാൻ ഇത്‌ ഇട്ട് തരണം എന്നുണ്ട് എന്ന്. അതല്ലേ ഒന്നും പറയാത്തത്. പെട്ടെന്ന് ഇടാം.

മ്മ്മ്മ് (എതിർക്കാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥയിലേക്കാണ് ഫീസും മറ്റും അടച്ചു അവളെ സാറ് എത്തിച്ചത്. ഗതികേട് കൊണ്ട് അവൾക്ക് മൂളേണ്ടി വന്നു.)

ഇത്‌ കേട്ട സാറ് മെല്ലെ സോഫയിൽ അവൾ ഇരിക്കുന്നതിന് നേരെ താഴെ ആയി ഇറങ്ങി ഇരുന്നു. എന്നിട്ട് പതിയെ അവളുടെ കാലിൽ കൈ കൊണ്ട് തൊട്ടു.