Chapter Title : നഹ്മയും പ്രൊഫസർ വർഗീസ് കുര്യനും 3 [നഹ്മ]

പോവാം. നിനക്ക് കുറച്ച് നല്ല ഡ്രെസ്സും ബാക്കി എന്തൊക്കെയാ ഇടാൻ വേണ്ടത് വച്ച ഇമ്മക്ക് വാങ്ങാം.

അതൊന്നും വേണ്ട. ഇവടെ അടുത്ത് എങ്ങോട്ടേക്കും ഞാൻ ഇല്ലാ. ആരേലും കണ്ടാൽ പ്രേശ്നമാ ഞാൻ ഹോസ്റ്റലിൽ പോട്ടെ പ്ലീസ്. പിന്നെ ഒരു ദിവസം എങ്ങട്ടാച്ചാ വരാം പ്ലീസ്. (എങ്ങനേലും ഒഴിഞ്ഞു മാറാൻ )

നിന്നെ ഇപ്പോ ചുമ്മാ വിട്ട പിന്നെ എനിക്ക് നിന്നെ കിട്ടില്ല മോളെ. അടുത്ത് എവിടേലും ആണേൽ അല്ലേ പ്രശ്നം ഒള്ളു. നമ്മക്ക് സിനിമയ്ക്ക് പോവാം.

അയ്യോ ഞാനില്ല. തീയേറ്ററിൽ ഞാൻ അങ്ങനെ പോവാറില്ലാ.

പേടിക്കണ്ട. നമ്മക്ക് തൃശ്ശൂർക്ക് വിടാം അവടെ ഉള്ളോട്ട് ഉള്ള ഏതേലും തീയേറ്ററിൽ കയറി സിനിമ കണ്ടേച്ചും വരാം. പ്ലീസ് മോളെ ആരും അറിയില്ല. (അതും പറഞ്ഞിട്ട് വണ്ടി എടുത്തു )

സാർ അത് വേണോ ആരേലും അറിഞ്ഞാൽ അത് മതി. തീയേറ്ററിൽ ക്കെ സിനിമയ്ക്ക് വേറെ ഒരാളുടെ ഒപ്പം പോയത് കണ്ടാൽ.

പോയാൽ ഒന്നും ഇല്ലാ. (സാർ പെട്ടെന്ന് വണ്ടി നിർത്തി ഇടത്തെ കൈ അവളുടെ വയറിനു പുറകിലൂടെ ഇട്ട് അടുത്തേയ്ക്ക് ഒറ്റ വലി )..

ദേ നോക്ക് നീ ഇനിയാണ് ജീവിക്കാൻ പോണത് ഉഷാറായിട്ട് ജീവിക്കാൻ പോണത്.

(അവളുടെ മുഖത്ത് എന്തോ ചമ്മൽ ആയി. സാറിന്റെ മുഖത്തോട്ട് നോക്കിയില്ല ഇത്‌ പറഞ്ഞതിന് ശേഷം കാർ എടുത്തു. )

ഇപ്പോ പോയാൽ 3 മണീടെ ഷോയ്ക്ക് കയറാം.

മ്മ്മ്

മോളെ

ആഹ് .

നീ ആ ഫോൺ എടുത്ത് അതിൽ സീത മിസ്സിന്റെ നമ്പർ കാണും ഒന്ന് വിളിക്ക്.

മ്മ് വിളിക്കാം. (ഫോൺ കാറിൽ കണക്ട് ചെയ്തിരുന്നു )

ആ ഹലോ.

ഹലോ മിസ്സേ ഞാനാ വർഗീസ്സ് കുര്യൻ.

ആ പറയു സാറേ എന്താണ്.

എന്റെ സ്റ്റുഡന്റ് നഹ്മ കോളേജ് ഹോസ്റ്റലിൽ അല്ലേ.

അതേ.

ആ അവള് ഇന്ന് 2 മണിക്ക് തിരിച്ചു കയറും പറഞ്ഞിട്ട് ഇറങ്ങിയത. അവള്ടെ നിക്കാഹ് ഉറപ്പിച്ചത അപ്പോ ചെക്കന്റെ വീട്ടുകാർക്ക് ഓളെ കാണണം പറഞ്ഞിട്ട് ഇവടെ അടുത്തുള്ള പാർക്കിലേക്ക് പോയതാത്രെ. അവര് വീട്ടിലേക്ക് കൂട്ടി കൊണ്ട് പോയി.