Chapter Title : നഹ്മയും പ്രൊഫസർ വർഗീസ് കുര്യനും 3 [നഹ്മ]

)

ആ മോളെ ഞാൻ നിർബന്ധിക്കില്ലാട്ടോ മോൾടെ അഭിപ്രായം മോൾക്ക് പറയാം. ഞാൻ എന്തായാലും മോളുടെ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം നോക്കും. ഒരു കുറവും വരുത്തില്ല. കോളേജ് എത്താറായി.

അവൾക്ക് ആകെ ടെൻഷൻ ആയി. ഒന്നും പറയാതെ ഇരുന്നാൽ എനിക്ക് സമ്മതം ആണെന്ന് സാറ് വിചാരിക്കില്ലേ ഇപ്പോ എന്താ ചെയ്യാ സാറിനെ എതിർക്കാനും പറ്റില്ല.

ഏകദേശം കോളേജിന്റെ വളവ് എത്താറായി. അപ്പോ വളവിന് മുന്നേ നിർത്താം എന്ന് സാറ് വിചാരിച്ചു അവടെ എത്തിയാൽ ചിലപ്പോ അവള് കറങ്ങാൻ വന്നില്ലെങ്കിലോ. സാറ് കാർ നിർത്തി.

ഇതെന്താ ഇവടെ നിർത്തിയിരിക്കുന്നത് എന്ന് അവള് ചിന്തിച്ചു. പെട്ടെന്ന് സാറ്.

മോള് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

അത് അത് ഞാൻ എങ്ങനെയാ സാറിനെ എതിർക്കുക.

നീ പറയാനുള്ളത് പറഞ്ഞോ.

(അവള് ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഇരിക്കയായിരുന്നു കാറിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങുന്നുമില്ലാ. സാറും അങ്ങനെ ഇരുന്നു.)

പോവുന്നില്ലേ മോള്.

മ്മ്. (അവള് അത് കേൾക്കാൻ കാത്തിരിക്കായിരുന്നു അവള് )

അവള് ഡോർ തുറന്ന് ഇറങ്ങാൻ വേണ്ടി ഒരു കാല് എടുത്ത് വച്ചു. അപ്പോഴേക്കും സാർ അവളുടെ വലതുകയ്യിൽ പിടിച്ചു.

(കയ്യിലെ പിടി വിടാതെ ) ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

(അവള് തല കുനിച്ചു.)

മൗനം സമ്മതമായി ഞാൻ എടുക്കട്ടെ. മറുപടി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ നിനക്ക് എതിർപ്പില്ല എന്നാണ് അർത്ഥം. ഞാൻ മുന്നേ അത് സൂചിപ്പിച്ചത് ആണ്.

(അപ്പഴും അവൾക്ക് മിണ്ടാട്ടം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. സാറ് ഒന്നും നോക്കിയില്ല ആ കൈ വലിച്ചു അവളെ കാറിന്റെ ഉളിലേക്ക് ആക്കി ഡോർ അടച്ചു.)

സാർ ഹോസ്റ്റലിൽ പോണം.

നീ ഇന്ന് പോവണ്ട. നിനക്ക് എതിർപ്പില്ല