Chapter Title : നഹ്മയും പ്രൊഫസർ വർഗീസ് കുര്യനും 4 [നഹ്മ]

പാടുണ്ട്. ഇത്രേം വേദന അവൾക്ക് ഒരിക്കലും അനുഭവിക്കേണ്ടി വന്നിട്ടില്ല മനസ്സിൽ മൊത്തം വായയിൽ ഇട്ട ഓർമ ആണ് വരുന്നത്. എത്ര മറക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും പറ്റുന്നില്ല. അത് ഇഷ്ട്ടം ആയി തുടങ്ങിയത് കൊണ്ടാണോ എന്ന് അവൾ ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചു ആകെ പേടിച്ചു. ഇങ്ങനെ ഓക്കെ ചെയ്യുമോ എന്ന് ചിന്തിച്ചു ആകെ മൊത്തം കുറ്റബോധത്തിന്റെ നെറുകയിൽ ആയി നഹ്മ. ശരീരം എല്ലാം മൊത്തത്തിൽ തളർന്ന പോലെ ആയി. ഒരു മാനസികമായ തളർച്ച. അപ്പഴാണ് അവൾ ഫോൺ അടിച്ചത് കേട്ടത് റൂമേറ്റ് ഇല്ലാത്തതിനാൽ ബാത്‌റൂമിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി നോക്കി. വർഗീസ് സാറാണ് തിരിച്ചു വിളിക്കണോ എന്നൊരു സംശയം അവൾക്കുണ്ടായിരുന്നു. അവസാനം വിളിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.

ആ ഹലോ സാറേ.

ആ മോളെ പറ

മിസ്സ്‌ കാൾ കണ്ടു.

അത് ചുമ്മാ ഇന്നത്തെ ഒക്കെ ആലോചിച്ചപ്പോ വിളിച്ചത.

മ്മ്. ആന്റി ഇല്ലേ അവടെ.

ഇല്ലാ അവള് കുളിക്കാണ്. നീ എന്താ പരിപാടി.

ഞാനും കുളിച്ചോണ്ടിരിക്കയിരുന്നു അപ്പഴാ ഫോൺ വന്നത്.

ആഹാ അപ്പോ ഒന്നും ഇടാതെ ആണോ.

(അവൾ മറുപടി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല )

കാണണം എന്നുണ്ട് പക്ഷേ വേണ്ട നിന്നെ എനിക്ക് റൂമിൽ കിട്ടണം. ഇന്നത്തെ ഇഷ്ട്ടായോ.

പ്ലീസ് അതൊന്നും ഓര്മിപ്പിക്കല്ലേ. ഞാൻ ഫോൺ വെയ്ക്കട്ടെ.

അതെന്താ

ഇപ്പോ ആലോചിക്കുമ്പോ എന്തോ പോലെ.

അത് ശെരി മോൾക്കും കൂടെ ഇഷ്ട്ടമായിട്ട് അല്ലേ. മോൾക്ക് താൽപ്പര്യം ഇല്ലാതെ ആണോ അത് ചെയ്തത്. അങ്ങനെ എനിക്ക് തോന്നിയില്ല.

(മറുപടി ഒന്നും വരുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല )

ഹലോ എനിക്കത് അറിയണം.

അത്.

അത്? പറ.

അപ്പോ എന്തോ എനിക്ക് ഇങ്ങനെ തോന്നിയില്ല. ഇങ്ങനത്തെ ചിന്ത ഒന്നും ഇണ്ടായിരുന്നില്ല.

അത് എനിക്ക് അറിയാം അതാണ് ചോദിച്ചത് ഇപ്പോ എന്ത് പറ്റി.

സാറേ ഇങ്ങനെ ഓക്കെ ചെയ്യാൻ പാടുണ്ടോ എന്ന് ആലോചിച്ചപ്പോ.

എങ്ങനെ ഒക്കെ

വായയിൽ ഇട്ടത്.

ശേ അതാണോ പ്രശ്നം ആക്കിയത്.

മ്മ്. എല്ലാം എന്തോ ആയി.

മോളെ അത് എല്ലാരും ചെയ്യുന്നതാ.

എന്നാലും പെട്ടെന്ന് ആയപ്പോ. അപ്പോ എന്തോ എനിക്ക് ആ സമയത്ത് എതിർക്കാൻ പറ്റിയില്ല

അതേ നീ എന്ത്