Chapter Title : നഹ്മയും പ്രൊഫസർ വർഗീസ് കുര്യനും 4 [നഹ്മ]

തോന്നി അങ്ങനെ അത്, ഏത് നിമിഷത്തിൽ ആണാവോ അങ്ങനെ എതിർക്കാതെ ഇരുന്നത് ഓർത്ത് അവൾ കരഞ്ഞു. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് മെല്ലെ ഡ്രെസ്സുകൾ ഊരി ഷവറിന്റെ ചുവട്ടിൽ കയറി നിന്നു കുളിക്കാൻ തുടങ്ങി. വെള്ളം അമ്മിഞ്ഞയിൽ തട്ടിയപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് ഉള്ള ആ തണുപ്പ് അവൾക്ക് എന്തോ നല്ല ആശ്വാസം ആയിരുന്നു.അമ്മിഞ്ഞ നല്ല വേദന ഉണ്ടായിരുന്നു. കണ്ണാടിയിൽ അവൾ ഒന്ന് നോക്കി രണ്ടും പിടിച്ചു പിഴിഞ്ഞിട്ട്ണ്ട് . വലത്തേ അമ്മിഞ്ഞ കണ്ണിയിൽ ചുവന്ന പാടുണ്ട്. ഇത്രേം വേദന അവൾക്ക് ഒരിക്കലും അനുഭവിക്കേണ്ടി വന്നിട്ടില്ല മനസ്സിൽ മൊത്തം വായയിൽ ഇട്ട ഓർമ ആണ് വരുന്നത്. എത്ര മറക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും പറ്റുന്നില്ല. അത് ഇഷ്ട്ടം ആയി തുടങ്ങിയത് കൊണ്ടാണോ എന്ന് അവൾ ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചു ആകെ പേടിച്ചു. ഇങ്ങനെ ഓക്കെ ചെയ്യുമോ എന്ന് ചിന്തിച്ചു ആകെ മൊത്തം കുറ്റബോധത്തിന്റെ നെറുകയിൽ ആയി നഹ്മ. ശരീരം എല്ലാം മൊത്തത്തിൽ തളർന്ന പോലെ ആയി. ഒരു മാനസികമായ തളർച്ച. അപ്പഴാണ് അവൾ ഫോൺ അടിച്ചത് കേട്ടത് റൂമേറ്റ് ഇല്ലാത്തതിനാൽ ബാത്‌റൂമിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി നോക്കി. വർഗീസ് സാറാണ് തിരിച്ചു വിളിക്കണോ എന്നൊരു സംശയം അവൾക്കുണ്ടായിരുന്നു. അവസാനം വിളിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.

ആ ഹലോ സാറേ.

ആ മോളെ പറ

മിസ്സ്‌ കാൾ കണ്ടു.

അത് ചുമ്മാ ഇന്നത്തെ ഒക്കെ ആലോചിച്ചപ്പോ വിളിച്ചത.

മ്മ്. ആന്റി ഇല്ലേ അവടെ.

ഇല്ലാ അവള് കുളിക്കാണ്. നീ എന്താ പരിപാടി.

ഞാനും കുളിച്ചോണ്ടിരിക്കയിരുന്നു അപ്പഴാ ഫോൺ വന്നത്.

ആഹാ അപ്പോ ഒന്നും ഇടാതെ ആണോ.

(അവൾ മറുപടി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല