Chapter Title : നജിയ 2 [Perumalclouds]

പറയുന്നത് ഒരു മിനിട്ടു കേട്ടാൽ മാത്രം മതി. ഓക്കെ?' ഈ മെസ്സേജിന് ഞാൻ റീപ്ലേ കൊടുക്കാൻ നിന്നില്ല.

പക്ഷെ കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞു അവളുടെ കാൾ വന്നു. ഞാൻ എടുത്തില്ല. വീണ്ടും കാൾ വന്നു. അവൾ എന്നോട് ചെയ്തത് ആലോചിക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് കാൾ എടുക്കാൻ തോന്നിയില്ല. മൂന്നാമതും അവളുടെ കോൾ വന്നു. എന്റെ കൈകളിൽ വിടർന്ന താമരയെ കുറിച്ച് ആലോചിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ പോലും അറിയാതെ കാൾ എടുത്തുപോയി.

'ഞാനാണ് നജിയ, എന്നോട് ദേഷ്യം ആണെന്ന് അറിയാം. ഞാൻ മുമ്പു ഒരിക്കൽ ഒരാൾക്ക് ഒരു പ്രോമിസ് കൊടുത്തിരുന്നു. ഞാൻ നിയോഗങ്ങളിൽ വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ട്. നമ്മൾ ഒന്നിക്കാൻ വിധിച്ചവർ ആണെങ്കിൽ ഇനി വീണ്ടും കണ്ടുമുട്ടും. അങ്ങനെ കണ്ടുമുട്ടിയാൽ ഞാൻ നിന്റേതു മാത്രമായിരിക്കും. ഇരുവരും പ്രതീക്ഷിച്ചിട്ടല്ലെങ്കിലും അത് സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നു. ഞാൻ വരും നിന്നെ കാണാൻ.'

ഇത്ര മാത്രം പറഞ്ഞുകൊണ്ട് കാൾ കട്ട് ചെയ്തു. അവൾ പറഞ്ഞത് സത്യമല്ലേ? എനിക്ക് അങ്ങനെ ഒരു വാക്കു തന്നിരുന്നു. പക്ഷെ അവൾ എന്നോട് ചെയ്തത് ആലോചിക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് ഒന്നും തിരിച്ചു പറയാൻ തോന്നിയില്ല. അന്ന് രാത്രി ഞാൻ കിടക്കുമ്പോൾ അവളെ കുറിച്ചോർത്തു. എത്രെയെല്ലാം ദേഷ്യം കാണിച്ചാലും ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിൽ അവളോടുള്ള പ്രണയം വെമ്പൽകൊള്ളുകയാണ്. മനസ്സിൽ അവളെ കാണരുതെന്ന് ഓർത്തു കണ്ണുകൾ അടച്ചു.

എന്റെ ജോലി തിരക്കുകളിൽ യാത്രകൾക്ക് സമയമില്ലാതായിരിക്കുന്നു. ഓഫീസിൽ ടൈം കഴിയാൻ ഹാഫ് അവർ കൂടിയുണ്ട്. നാസിറ വന്നു പറഞ്ഞു തന്നെ കാണാൻ ഒരു ഡോക്ടർ വന്നിട്ടുണ്ട്. വിസിറ്റിംഗ് റൂമിലാണ്. എനിക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു അത് നജിയ ആയിരിക്കും എന്ന്. ഞാൻ അവൾക്കു മുമ്പിൽ ചെന്ന് നിന്നു. അവൾ ഒരു പർദ്ദ ഇട്ടായിരുന്നു വന്നിരുന്നത്. ഹിജാബിനുള്ളിൽ അവളുടെ മുഖം!

'എന്താ?'
'ദേഷ്യം?'
'എന്തിനു?'
'ഒന്നും പറയാതെ പോയതിനു?'
'നിങ്ങൾ അതിനു എന്റെ ആരാണ്?'
'നിങ്ങൾ എന്റെ ആരുമല്ലായിരിക്കാം. നിങ്ങൾ എന്റെ... മതി ദേഷ്യം കാണിക്കല്ലേ. ഞാൻ എത്ര സന്തോഷത്തിലാണെന്നു അറിയോ ഇപ്പോൾ?'
'വേണ്ട. സന്തോഷം കൂട്ടാനും കുറയ്ക്കാനും എന്നെ കാരണക്കാരൻ ആക്കണ്ട.'
അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ എന്റെ മുഖത്തു തന്നെ നോക്കികൊണ്ടിരുന്നു. ആ കണ്ണുകൾ നിറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
'നജിയ നമ്മൾ