Chapter Title : നക്ഷത്രങ്ങള്‍

വേണ്ട മോനെ. നീ സ്കൂളിൽ പോകാൻ ഇറങ്ങിയതല്ലേ. പോയിട്ടു വൈകുന്നേരം വാ. അവൻ മനസ്സില്ലാ മനസ്സോടെ പുറത്തിറങ്ങി. വൈകുന്നേരം വരുമോ. വിനു തിരിഞ്ഞു നോക്കി. സുനിതയാണ് അവളുടെ കണ്ണികളിൽ കാമത്തിന്റെ സർപ്പം പുളയുന്നത് വിനു കണ്ടു. ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവൻ റോഡിലേക്കിറങ്ങി. ക്ലാസ്സിലിരുന്നപ്പോൾ അവന്റെ മനസ്സുനിറയെ സീമച്ചേച്ചിയും സുനിതയുമായിരുന്നു. അന്ന് പഠിപ്പിച്ചതൊന്നും വിനുവിന്റെ തലയിൽ കയറിയില്ല. എങ്ങനെയും സ്കൂളൊന്നു വിട്ടുകിട്ടിയാൽ മതിയെന്നായിരുന്നു അവന്റെ ചിന്ത. വിനു വൈകുന്നേരം സീമയുടെ വീട്ടിലെത്തി. സ്കൂൾ വിട്ട് നേരെ അങ്ങോട്ടാണ് പോയത്. ഗെയ്റ്റിൽ വെച്ചേ മുറ്റത്തൊരു പെൺകുട്ടി നിൽക്കുന്നത് വിനു കണ്ടു. അവൻ അവൾക്കരികിലേക്കു ചെന്നപ്പോഴേയ്ക്കും സീമ ഇറങ്ങിവന്നു. വിന്നു. ഇന്നെനിക്കൊരു അതിഥിയുണ്ട്. ചിരിച്ചുകൊണ്ട് സീമ പറഞ്ഞു. വിനു ആ പെൺകുട്ടിയെ നോക്കി. സുന്ദരി പ്രായത്തേക്കാൾ നല്ല ശാരീരിക വളർച്ചു. കൊള്ളാം അവൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു. ഇത് ജലജ, അനിലേട്ടന്റെ അകന്ന ബന്ധുവാണ്. ബാംഗ്ലൂരിൽ നഴ്സിംഗിനു പഠിക്കുന്നു. സീമ ജലജയെ പരിചയപ്പെടുത്തി. വിനുവിന്റെ മുഖം വാടി. ഇന്ന് ഒരാഘോഷം നടത്താൻ ഓടിവരികയായിരുന്നു അവൻ. എന്താ നിന്റെ മുഖം വാടിയല്ലോ എന്തുപറ്റി. ഹേയ്. ഒന്നുമില്ല. അല്ല. എനിക്കറിയാം. നീ വിഷമിക്കേണ്ടാ. ജലജ രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞാൽ മടങ്ങിപ്പോകും. അവനു കേൾക്കാൻ മാത്രം ശബത്തിൽ സീമ പറഞ്ഞു. വിനുവിന് അലും ആശ്വാസമായി.രണ്ടു ദിവസം കാത്തിരുന്നാൽ മതിയല്ലോ. ഞാൻ പോട്ടെ ചേച്ചി വിനു തലയും കുമ്പിട്ട് ഇറങ്ങിപ്പോയി. ആരാച്ചീ ആ ചെക്കൻ. ജലജ ചോദിച്ചു. എന്റെ അകന്ന ബന്ധത്തിലുള്ളതാ.വിനു നല്ല പയ്യൻ. ആരോചെന്നില്ലാതെ സീമ പറഞ്ഞു. ശാലിനി സന്ധ്യ മയങ്ങിയപ്പോഴാണ് വീട്ടിലെത്തിയത്. വിനു വീട്ടിലുണ്ടായിരുന്നു. എന്താടി