Chapter Title : നമ്രതയുടെ കഴപ്പും, അവിഹിതങ്ങളും [PART 2] [കൊമ്പൻ] [സേതുരാമൻ]

തന്നെ “ചെക്കന്‍ പണ്ണുകയാവുമോ, എന്താ തോന്നുന്നേ ......... നീയാണെങ്കിലും ചെയ്യില്ലേ ..........” അങ്ങിനെയൊക്കെ അവര്‍ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. സമയം ഏറെയായിട്ടും അവരെ കാണാതെ ഞാൻ പരിഭ്രാന്തിയിലായി. അവർ രണ്ടു പേരും കൂടെ ഇനി ........ എന്ന്. ആലോചിക്കാനെന്തോ എനിക്ക് മനസ് വന്നില്ല.

കഷ്ട്ടി ഒരു ഇരുപത് മിനിറ്റായപ്പോള്‍ ജിത്ന്യാസ അടക്കാനാവാതെ ഞാന്‍ മെല്ലെ എഴുന്നേറ്റ് ബംഗ്ലാവിന്റെ അവര്‍ കയറിപ്പോയ ഭാഗത്തേക്ക്, ഒരു നോട്ടം ജനാലയിലൂടെ കിട്ടിയെങ്കിലോ, എന്നു കരുതി നീങ്ങി.

അതേ നിമിഷത്തിലാണ് കതക് തുറന്നു ഷര്‍ട്ടില്ലാത്ത അനിരുദ്ധന്‍ വിയര്‍ത്ത് കുളിച്ച ശരീരത്തോടെ പുറത്തേക്ക് വന്നത്. അവന്‍ കതക് തിരികെ അടക്കുന്നതിന്‌ മുന്നേ പൂളിനരികിലെ അങ്കിൾ മാരെയും പിന്നെ അകത്തേക്കും, മാറി മാറി നോക്കിക്കൊണ്ട്‌ അവിടെ നിന്നു.

തൊട്ടു പിറകെ, തന്റെ വസ്ത്രം പിടിച്ച് നേരെയാക്കി നമ്രതയും ഇറങ്ങി. പക്ഷെ സ്കര്ട്ടില്‍ നനഞ്ഞത് പോലെ ചില പാടുകളൊക്കെ കാണാനുണ്ടായിരുന്നു, വിയര്‍പ്പിന്റെയാണോ അതോ ശുക്ലത്തിന്റെയാണോ മറിച്ച് രണ്ടും കൂടിയിട്ടാണോ എന്നൊന്നും എനിക്ക് മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. എന്തായാലും മദ്യപിച്ച ആ അവസ്ഥയില്‍ നടക്കാനുള്ള ബുധിമുട്ട് കൊണ്ടാവണം, അവള്‍ ഹൈഹീല്‍ ചെരുപ്പ് രണ്ടും കയ്യില്‍ പിടിച്ചാണ് വന്നത്.

ഞാന്‍ അലോസരത്തോടെയും പരിഭ്രമത്തോടെയും അവളുടെ ആ വരവ് നോക്കിയിരുന്നുപോയി. മുഖം കണ്ടാലറിയാം നല്ലൊരു പണ്ണല്‍, എത്രയോ പ്രായം കുറഞ്ഞ ആ ചെക്കന്റെ കയ്യില്‍ നിന്ന് കിട്ടിയിട്ടുള്ള വരവാണ് അതെന്ന്. അതും കഴിഞ്ഞ് അവളെക്കാളും 20 വയസു കൂടൂതൽ പ്രായമുള്ള ആണുങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് ലജ്ജ കലര്‍ന്ന ഒരു മന്ദഹാസത്തോടെ അവള്‍ എത്തി.

“ഉള്ളിലേക്ക് പോയിട്ട് നിനക്ക് സന്തോഷമായോ നാദിറ,” വിശ്വനങ്കിള്‍ കണ്ണിറുക്കലോടെ അവളോട്‌ ചോദിച്ചു.

അത് കേട്ട്, പുതുമണവാട്ടി പെണ്ണിന്റെ ഭാവത്തില്‍ നാണം കൊണ്ട് ചുവന്ന കവിളിണകളോടെ അവള്‍ മുഖം തിരിക്കുന്നത് കണ്ടാല്‍ തോന്നുക ആദ്യ രാത്രിയെക്കുറിച്ചാണ് ആ ചോദ്യമെന്നാണ്. ലജ്ജ കലര്‍ന്ന പുഞ്ചിരിയോടെ അത്രയും ആണുങ്ങളുടെ മുന്നില്‍ അവള്‍ എന്നിട്ടും തെല്ലും കൂസാതെ ഇരുന്നു.

അവള്‍ക്കറിയാം മുന്നിലിരിക്കുന്നവര്‍ക്ക് വ്യക്തമാണ് അവളെ കാമുകന്‍ അകത്തിട്ട് പണ്ണി പൊളിച്ചു കൊണ്ട് വരികയാണ് എന്ന കാര്യം. പക്ഷെ അവളുടെ കൂസലില്ലായ്മയിലും ഒതുക്കത്തോടെയുള്ള നാണം കുണുങ്ങലും കണ്ടാല്‍ ഒരു മാദകമായ കാമ