Chapter Title : നമ്രതയുടെ കഴപ്പും, അവിഹിതങ്ങളും [PART 2] [കൊമ്പൻ] [സേതുരാമൻ]

ചേര്‍ത്ത് പിടിച്ചിരുന്നു. അവളുടെ ആ നടത്തവും തുള്ളി തുളുമ്പുന്ന നിതംബ ഭംഗിയും അവരെല്ലാം നോക്കി ആസ്വദിച്ചു ചിരിച്ചു.

അതിനു ശേഷം മൂവരും കൂടി തല താഴ്ത്തി വട്ടം വളഞ്ഞിരുന്ന് പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തില്‍ സംസാരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. അതില്‍ ചിലതൊക്കെ എന്റെ കാതിലും പതിഞ്ഞു, “അനിച്ചെക്കന്റെ ഭാഗ്യം ........, എക്സ്ട്രാ സ്പൈസി തന്തൂരി മുല .......... സത്യത്തില്‍ അവന്‍ എന്റെ അനന്തരവന്‍ ഒന്നുമല്ല .......... ചീട്ടുകളിച്ച് തോറ്റ് അവന്‍ എനിക്ക് കുറെ കാശ് തരാനുണ്ട്‌ ....... എന്റെമ്മോ ....... എന്താ ഒരു കുണ്ടി .......” ഇതിങ്ങനെ തുടരുന്നതിനിടെ എനിക്ക് സംശയമായി പോയവരെ എന്താണ് കാണാത്തതെന്ന്. അവര്‍ക്കും തോന്നി ഏതാണ്ട് അത് പോലെ തന്നെ “ചെക്കന്‍ പണ്ണുകയാവുമോ, എന്താ തോന്നുന്നേ ......... നീയാണെങ്കിലും ചെയ്യില്ലേ ..........” അങ്ങിനെയൊക്കെ അവര്‍ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. സമയം ഏറെയായിട്ടും അവരെ കാണാതെ ഞാൻ പരിഭ്രാന്തിയിലായി. അവർ രണ്ടു പേരും കൂടെ ഇനി ........ എന്ന്. ആലോചിക്കാനെന്തോ എനിക്ക് മനസ് വന്നില്ല.

കഷ്ട്ടി ഒരു ഇരുപത് മിനിറ്റായപ്പോള്‍ ജിത്ന്യാസ അടക്കാനാവാതെ ഞാന്‍ മെല്ലെ എഴുന്നേറ്റ് ബംഗ്ലാവിന്റെ അവര്‍ കയറിപ്പോയ ഭാഗത്തേക്ക്, ഒരു നോട്ടം ജനാലയിലൂടെ കിട്ടിയെങ്കിലോ, എന്നു കരുതി നീങ്ങി.

അതേ നിമിഷത്തിലാണ് കതക് തുറന്നു ഷര്‍ട്ടില്ലാത്ത അനിരുദ്ധന്‍ വിയര്‍ത്ത് കുളിച്ച ശരീരത്തോടെ പുറത്തേക്ക് വന്നത്. അവന്‍ കതക് തിരികെ അടക്കുന്നതിന്‌ മുന്നേ പൂളിനരികിലെ അങ്കിൾ മാരെയും പിന്നെ അകത്തേക്കും, മാറി മാറി നോക്കിക്കൊണ്ട്‌ അവിടെ നിന്നു.

തൊട്ടു പിറകെ, തന്റെ വസ്ത്രം പിടിച്ച് നേരെയാക്കി നമ്രതയും ഇറങ്ങി. പക്ഷെ സ്കര്ട്ടില്‍ നനഞ്ഞത് പോലെ ചില പാടുകളൊക്കെ കാണാനുണ്ടായിരുന്നു,