Chapter Title : നമ്രതയുടെ കഴപ്പും, അവിഹിതങ്ങളും [PART 2] [കൊമ്പൻ] [സേതുരാമൻ]

സ്വരത്തില്‍ മറുപടി പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അവള്‍ നല്ല ഫിറ്റായിക്കഴിഞ്ഞു എന്ന് ഞാന്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

“എങ്കില്‍ എന്നെ വന്നോന്നു സഹായിക്ക്”, എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അങ്കിള്‍ എണീറ്റ് കൈ നീട്ടി.

അവള്‍ ആ കയ്യിലേക്കും അനിരുദ്ധിന്റെ മുഖത്തും മാറി മാറി നോക്കിയപ്പോള്‍ അവന്‍ ‘ചെല്ല്’ എന്ന മട്ടില്‍ തല അനക്കിയ ശേഷം, ഒരു ധാര്‍ഷ്ട്യത്തോടെ, “ഞാന്‍ പൂളില്‍ ചാടാന്‍ പോവുകയാ, ഈ വിയര്‍പ്പൊക്കെ ഒന്ന് ഇളക്കിക്കളയണം,” എന്നുറക്കെ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അത് കേട്ട് മറ്റുള്ളവരും കൂടെ ചേര്‍ന്ന് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചതോടെ അവന്‍ പാന്റ് ഊരിക്കളഞ്ഞ് അണ്ടര്‍വെയറില്‍ വെള്ളത്തിലേക്ക് ഊളിയിട്ടു.

വിശ്വന്‍ അങ്കിൾ എന്റെ നമൃതയെയും നയിച്ച്‌ ബാര്‍ കൌണ്ടറിനടുത്തേക്ക് നീങ്ങിയപ്പോള്‍ അതെന്നെ തെല്ല് അലോസരപ്പെടുത്തി. അവരിപ്പോള്‍ എന്നില്‍ നിന്ന് കുറച്ച് അകലെയാണ്. സംസാരമൊന്നും എനിക്ക് കേള്‍ക്കാനില്ല എന്ന് മാത്രമല്ല, കൌണ്ടറിന്റെ മറവും ചില ആംഗിളില്‍ നിന്നുള്ള എന്റെ കാഴ്ച്ചയെ മറയ്ക്കുന്നുണ്ട്. അതോടെ എനിക്ക് കൌതുകമായി ഇനി അവിടെ വച്ചാണോ വിശ്വനങ്കിള്‍ നമ്രതയെ വളക്കാന്‍ നോക്കുക? ബാക്കിയുള്ള എല്ലാവരുടെയും കണ്‍വെട്ടത്ത് നിന്ന് മറച്ച്കൊണ്ട്?

കാഴ്ച്ചയിൽ വ്യക്തമായുള്ള മറ്റുള്ളവരില്‍, ആ ചെറുക്കന്‍ പൂളില്‍ കിടന്നു കുത്തി മറിയുന്നുണ്ട്. ബാക്കി രണ്ട് മനുഷ്യരും കൂടി കൗണ്ടറിനു നേരെ ഇടയ്ക്കിടെ നോട്ടമെറിഞ്ഞ്‌, വളരെ താഴ്ന്ന ശബ്ദത്തില്‍ അല്‍പ്പം സീരിയസ്സായ എന്തോ കൌശലം ചര്‍ച്ച ചെയ്യുന്നത് പോലെ പിറുപിറുക്കുന്നുണ്ട്. അതും കഴിഞ്ഞ് ഇരുവരും എണീറ്റ്‌ അവരും ബാര്‍ കൌണ്ടറിന്റെ മുന്നിലെത്തി അവിടുള്ള സ്ടൂളുകളില്‍ ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചു.

വിശ്വന്‍ അങ്കിൾ ശരിക്കും കൊക്ടയില്‍ ഉണ്ടാക്കുക തന്നെയായിരുന്നു. അയാള്‍ ആവശ്യപ്പെടുന്നതൊക്കെ എടുത്തു കൊടുത്ത് കൊണ്ട്, നമൃത അയാളുടെ അടുത്ത് തന്നെ നില്‍പ്പുണ്ട്