Chapter Title : നമ്രതയുടെ കഴപ്പും, അവിഹിതങ്ങളും [PART 2] [കൊമ്പൻ] [സേതുരാമൻ]

പോലെ തിരിഞ്ഞു നോക്കുകയും ഇരുട്ടിൽ ചെടി അനങ്ങുന്നത് കണ്ട അവൻ “ആരെടാ അവിടെ,” എന്ന് ആക്രോശിക്കുന്നത് എന്റെ ആ പാതി ബോധത്തിലും ഞാന്‍ കേട്ടു.

പക്ഷെ നമ്രതയെ റോയി അങ്കിൾ ആകാശത്തെക്ക് പൊക്കി ഇട്ടതും അവളുറക്കെ നിലവിളിച്ചു. നമ്രതയുടെ ആ ശബ്ദം കേട്ടതും അനിരുദ്ധൻ അങ്ങോട്ടേക്കും തിരിഞ്ഞു നോക്കി. പക്ഷെ ആ ഒരു നിമിഷത്തെ താമസം മതിയായിരുന്നു എനിക്ക് അവിടുന്ന് ഓടി മാറാന്‍. ആ പരാക്രമത്തിനിടയിലും ഞാന്‍ ചിന്തിച്ചത്, തിരിഞ്ഞ് നിന്നാല്‍, അവന്‍ എന്റെ മുഖം കണ്ടാല്‍, അവനാകും ഓടുക എന്നാണ്. അവന്‍ എന്നെ കണ്ട് തിരിച്ചറിഞ്ഞ് അന്ധാളിക്കുന്നതോടെ, അവനിട്ട് ഒന്ന് പൊട്ടിച്ച്, നമൃതക്കും രണ്ടെണ്ണം കൊടുത്ത്, ബാക്കിയുള്ളവരെയും തെറിവിളിച്ച് അവളെ എന്റെ ജീവിതത്തില്‍ നിന്നേ ഒഴിവാക്കാം.

എന്നാല്‍ എന്റെ മെയിൽ ഈഗോ അതിനിടയിലും ഒരു പ്രത്യേക ഭയത്തോടെയും ലജ്ജയോടെയും എന്നെ ഒന്ന് ഓര്‍മ്മിപ്പിച്ചു, അങ്ങിനെയൊക്കെ ഞാന്‍ ചെയ്താലും, അവളുടെ ഭര്‍ത്താവായ ഞാന്‍ ഇത്രയും നേരം മുന്നില്‍ നടന്ന അവളുടെ കാമ കേളികളൊക്കെ ഒളിച്ചിരുന്നു കണ്ട്, അതാസ്വദിച്ചു വാണമടിക്കുകയായിരുന്നുവെന്നും, പിടിക്കപ്പെടും എന്നായപ്പോള്‍ മാത്രമാണ് എന്റെ ധാര്‍മ്മിക രോഷം സടകുടഞ്ഞ് എഴുന്നെല്‍ക്കുകയുണ്ടായത് എന്നും, എനിക്ക് ഒരിക്കലും എന്റെ മനസ്സാക്ഷിയില്‍ നിന്ന് ഈ കാര്യങ്ങളൊന്നും ഒളിക്കാന്‍ ആവില്ല എന്നുമൊക്കെ. അവരുടെ കൂടെ ചേരണമെന്ന ചിന്തയൊന്നും എന്റെ മനസ്സില്‍ ഉയര്‍ന്നതെയില്ല, കാരണം അത് അത്രയധികം നാണംകെട്ടൊരു വിചാരമായിരുന്നു.

അത് കൊണ്ട് ഞാന്‍ ഓടിയൊളിച്ചു. ഇരുളില്‍ അത് എളുപ്പവുമായിരുന്നു. ചെടികള്‍ക്ക് പിറകില്‍ ഞാന്‍ ഇരുന്ന സ്ഥലത്ത് വന്നു നോക്കിയശേഷം അനിരുദ്ധന്‍ ഡ്രെസ്സും മാറി, ബംഗ്ലാവിലേക്ക് തിരികെ പോയി. അവൻ നമ്രതയോട് ഫ്ലയിങ് കിസ്