Chapter Title : നമ്രതയുടെ കഴപ്പും, അവിഹിതങ്ങളും [PART 2] [കൊമ്പൻ] [സേതുരാമൻ]
തരത്തിലും എന്റെ മനസ്സിനെ സമാധാനിപ്പിക്കാന്‍ ആകാതെ, ഞാന്‍ പോയി ഒരു കുപ്പി വിസ്ക്കിയെടുത്ത് നേരിട്ട് കുടിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. എന്റെ തൊണ്ട കത്തി നീറുന്നുണ്ടായിരുന്നു അത് ഉള്ളിലെക്കിറങ്ങുമ്പോള്‍, എങ്കിലും ആ ശിക്ഷ എനിക്കപ്പോള്‍ ആത്യാവശ്യമായി തോന്നി. എന്നാലെങ്കിലും ഉള്ളില്‍ നിന്ന് ഞാന്‍ കണ്ട നമൃതയുടെ പ്രവര്‍ത്തികള്‍ മാഞ്ഞു പോയെങ്കിലോ എന്ന് ഞാന്‍ ആശിച്ചു.
അരക്കുപ്പിയോളം മദ്യം അകത്താക്കി ശേഷം ഞാന്‍ സോഫയില്‍ മലര്‍ന്നു കിടന്ന് ശാന്തനാവാന്‍ ശ്രമിച്ചു. വല്ല പാനിക് അറ്റാക്ക്‌ വന്നെങ്കിലോ എന്നായിരുന്നു എന്റെ ഭയം, ആശുപത്രിയില്‍ വിളിച്ചു പറയാന്‍ പോലും ആരും ഇല്ല. വിസ്ക്കിയുടെ ലഹരി തലക്ക് പിടിച്ചതോടെ ഞാന്‍ പെട്ടന്ന് ബോധം നശിച്ച് ബ്ലാക് ഔട്ട്‌ലേക്ക് പോയി.
അടുത്ത കുറെ ചിന്തകള്‍ വളരെയധികം കുഴഞ്ഞുമറിഞ്ഞ് മഞ്ഞുമൂടിയ അവസ്ഥയിലെ എനിക്ക് ഓര്‍മ്മയുള്ളൂ. ഓര്‍ക്കുന്നത് ഇതാണ്, “അര്‍ജുന്‍ ..... ഓ എന്റെ അര്‍ജുന്‍ ...... നിനക്ക് എന്താ പറ്റിയെ? ........ നീ ഓക്കേ ആണോ .....?”
“അതെ, അതെ ..... നീ എവിടെ .... നീ തിരിച്ച് വീട്ടില്‍ എത്തിയോ .....?
“അര്‍ജുന്‍, നീ കുടിക്കുകയായിരുന്നോ .... ഡാര്‍ലിംഗ് .... നീ .... ഫിറ്റാ ....?”
മഞ്ഞുമൂടിയ ഓര്‍മ്മയില്‍ അവള്‍ എന്നെക്കാള്‍ ഫിറ്റായാണ് ആടിക്കൊണ്ടു നില്‍ക്കുന്നത് ...... ഇവിടുന്ന് ഇട്ടുകൊണ്ട്‌ പോയ അതെ വേഷം ധരിച്ച് കൊണ്ട്‌ .... അതിലാകെ നാനാവിധമായ വൃത്തികേടുകള്‍ പറ്റി പിടിച്ച് അടുക്കും ചിട്ടയുമില്ലാതെ. അവളുടെ മുടിയാകെ അലങ്കോലമായ നിലയിലാണ്, മുഖത്ത് ഇട്ടുകൊണ്ട്‌ പോയ ചമയങ്ങള്‍ പലയിടത്തും മാഞ്ഞ് തേഞ്ഞ് പരന്നിരിക്കുന്നു ......
“എടി ഊമ്പി തേവടിശ്ശി .......” ഞാന്‍ തന്നെയാണോ ഈ
💬 Comments
View all comments