Chapter Title : നനവാർന്ന സ്വപ്നങ്ങൾ 10 [Kambi Chettan]

നിൽക്കുമ്പോഴാണ് അർജുന്റെ ഫോൺ ശബ്ദിച്ചത്. സ്ക്രീനിൽ 'അമ്മ' എന്ന് തെളിഞ്ഞു കണ്ടതും മീര ആകെ പരിഭ്രമിച്ചു.

"അമ്മയാടോ... വീഡിയോ കോൾ എടുക്കട്ടെ?" അർജുൻ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.

"അയ്യോ! വേണ്ട ചേട്ടാ... നമ്മൾ ഈ നില്‍ക്കുന്ന നിൽപ്പ് കണ്ടാൽ അമ്മ അപ്പോൾ തന്നെ ബോധം കെട്ടു വീഴും!" മീര തന്റെ മാറിലേക്ക് കൈകൾ ചേർത്ത് വെള്ളത്തിനടിയിലേക്ക് താഴ്ന്നു.

അർജുൻ വീഡിയോ കോൾ കട്ട് ചെയ്ത് തിരികെ വോയിസ് കോൾ വിളിച്ചു. അപ്പുറത്ത് അമ്മയുടെ ചോദ്യശരങ്ങൾ തുടങ്ങി. "എന്താടാ വീഡിയോ കോൾ എടുക്കാത്തത്? നിങ്ങളെ ഒന്ന് കാണണ്ടേ?"

"ഇവിടെ സിഗ്നൽ വല്ലാതെ കുറവാ അമ്മേ... അതുകൊണ്ടാ," അർജുൻ വിക്കി വിറച്ച് പറഞ്ഞു.

"ഉവ്വ്... എനിക്ക് മനസ്സിലായി. അവിടെ സിഗ്നൽ വളരെ കുറവാണല്ലേ! വീഡിയോ കാണിക്കാൻ പറ്റാത്ത അത്രയും കുറവാണോ?" അമ്മയുടെ സ്വരത്തിലെ ആ കുസൃതി കേട്ടപ്പോൾ അർജുൻ ഒന്ന് വിയർത്തു. "അവിടെ നമ്മുടെ നാട്ടിലെ പോലെ വലിയ പറമ്പൊക്കെ ഉണ്ടോ മോനെ? നിങ്ങൾ നടക്കാൻ പോയോ?" നാട്ടിൽ വച്ചുള്ള പറമ്പിലെ നടത്തം അമ്മ മറന്നിട്ടില്ല. ഇപ്പോഴും കുത്തുകയാണ്.

"ഉണ്ട് അമ്മേ... നമ്മുടെ നാട് പോലെ തന്നെയുണ്ട്," അവൻ എങ്ങനെയൊക്കെയോ മറുപടി നൽകി.

"പിന്നെ എന്തിനാടാ അത്രയും ദൂരം പോയത്? ഇവിടെ തന്നെ നിന്നാൽ പോരായിരുന്നോ?" അമ്മ വിടാൻ ഭാവമില്ല. "അവിടെയാകുമ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് സർവ്വസ്വാതന്ത്ര്യത്തോടെ കറങ്ങി നടക്കാമല്ലോ... അല്ലേ? എല്ലാത്തിനും ഒരു കൺട്രോൾ വേണം കേട്ടോ!"

അമ്മ ഫോൺ വെച്ചതും അർജുൻ ആശ്വാസത്തോടെ ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു. മീര പൊട്ടിച്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.

റിസോർട്ടിലെ പൂളിൽ ആസ്വദിച്ചിരുന്ന മീരയുടെ