നനവാർന്ന സ്വപ്നങ്ങൾ 14 [Kambi Chettan]

അവൻ മുറിയിലേക്ക് തിരിച്ചു വന്നപ്പോൾ മീര ഷീറ്റിൽ പുതച്ചു കിടക്കുകയായിരുന്നു. "ജൂലിയൻ എവിടെപ്പോയി ചേട്ടാ? അവൻ ഇതുവരെ വന്നില്ലല്ലോ," അവൾ ആകാംക്ഷയോടെ ചോദിച്ചു.

അർജുൻ കൈ മലർത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "ആർക്കറിയാം അവൻ എവിടെപ്പോയി എന്ന്. ആ ഫോൺ കോൾ വന്നപ്പോൾ കണ്ടില്ലേ അവന്റെ ആ ഒരു പേടി കലർന്ന ബഹുമാനം? എന്തോ വലിയ കാര്യമാണെന്ന് തോന്നുന്നു."

മീര പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് തന്റെ ടോപ്പും ഷോർട്ട്സും എടുത്ത് ധരിച്ചു. ഉടലിലെ ആ വന്യമായ ചൂട് അപ്പോഴും പൂർണ്ണമായി വിട്ടുമാറിയിരുന്നില്ല. അപ്പോഴാണ് വാതിലിൽ വീണ്ടും മുട്ട് കേട്ടത്. അവർ രണ്ടുപേരും പരസ്പരം നോക്കി. അർജുൻ പോയി വാതിൽ തുറന്നപ്പോൾ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് ജൂലിയനാണ്.

പക്ഷേ പഴയ ജൂലിയൻ ആയിരുന്നില്ല അത്. നേരത്തെ കണ്ട ആ വന്യതയൊന്നും ഇപ്പോൾ അവന്റെ മുഖത്തില്ല. അവൻ ഡ്രസ്സൊക്കെ മാറി, ഫോർമൽ ലുക്കിൽ, കയ്യിൽ ഒരു സ്യൂട്ട്കേസും പിടിച്ച് നിൽക്കുകയാണ്. അവന്റെ മുഖത്ത് ഒരുതരം വെപ്രാളവും സങ്കടവും കലർന്നിരുന്നു.

"സോറി മീരാ... സോറി അർജുൻ," ജൂലിയൻ കിതപ്പോടെ പറഞ്ഞു. "എനിക്ക് ഉടനെ തിരിച്ച് അമേരിക്കയ്ക്ക് പോകണം. ഞങ്ങളുടെ ഒരു സാറ്റലൈറ്റിന് ചെറിയൊരു സാങ്കേതിക പ്രശ്നം. ടീമിന് എന്നെ അവിടെ പെട്ടെന്ന് വേണം. ഇപ്പോൾ വിളിച്ചത് എന്റെ ചീഫ് ആണ്."

മീരയും അർജുനും അത് കേട്ട് ഷോക്ക് ആയത് പോലെ വിഷണ്ണരായി നിന്ന് പോയി.

ജൂലിയൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോൾ മീരയ്ക്കും അർജുനും വല്ലാത്ത സങ്കടമായി. ആവേശത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ ഇങ്ങനെ പെട്ടെന്ന് ഒരു വേർപിരിയൽ അവർ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. "ഇത്ര പെട്ടെന്നോ ജൂലിയൻ? നമ്മൾ കൂടുതൽ സമയം ചിലവഴിക്കാനിരുന്നതല്ലേ?" മീര നിരാശയോടെ ചോദിച്ചു.

"പോകുന്നതിൽ എനിക്കും വലിയ വിഷമമുണ്ട് മീരാ... പക്ഷേ ജോലി അത്രയ്ക്ക് ഇമ്പോർട്ടന്റ് ആണ്. ഇപ്പോൾത്തന്നെ ഗോവയിൽ നിന്ന് മുംബൈയിലേക്ക് ഫ്ലൈറ്റ് ഉണ്ട്. അത് മിസ്സായാൽ എനിക്ക് കണക്ഷൻ ഫ്ലൈറ്റ് കിട്ടില്ല. മുംബൈയിൽ നിന്ന് നേരെ അമേരിക്കയിലേക്കാണ് എന്റെ യാത്ര." ജൂലിയൻ തന്റെ സ്യൂട്ട്കേസ് മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു.

അവൻ അർജുന്റെ കൈകളിൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു. "സോറി ടാ... പോകാതെ പറ്റില്ല. നിങ്ങളെ രണ്ടുപേരെയും ഞാൻ വല്ലാതെ മിസ്സ് ചെയ്യും. ഈ കുറഞ്ഞ സമയം കൊണ്ട് നമ്മൾ പങ്കുവെച്ച ആ നിമിഷങ്ങൾ... അത് എനിക്ക് ഒരിക്കലും മറക്കാൻ കഴിയില്ല."

അർജുൻ അവന്റെ തോളിൽ തട്ടി. "സാരമില്ല ജൂലിയൻ, നിന്റെ ജോലി പ്രധാനമാണ്. നമ്മൾ ഇനിയും കാണും. നിന്നെപ്പോലെ ഒരാളെ അങ്ങനെ മറക്കാൻ പറ്റുമോ?"

ജൂലിയൻ മീരയെ നോക്കി വശ്യമായി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. "നമ്മൾ ഇനിയും കാണും മീരാ. ഉറപ്പായും!" അവൻ പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞ് ലിഫ്റ്റിലേക്ക് നടന്നു.മീരയും അർജുനും അവന് ടാറ്റ പറഞ്ഞു.

ലിഫ്റ്റ് വരെ പോയ ജൂലിയൻ പെട്ടെന്ന് എന്തോ ഓർത്തതുപോലെ വെപ്രാളപ്പെട്ട് തിരികെ മുറിയിലേക്ക് തന്നെ