Chapter Title : നനവാർന്ന സ്വപ്നങ്ങൾ 2 [Kambi Chettan]

മുറിക്കുള്ളിൽ വിങ്ങിപ്പൊട്ടി.

രാത്രി ഏറെ വൈകിയാണ് അർജുൻ വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയത്. അവന്റെ മുഖത്തെ ഇരുളും നിശബ്ദതയും വീട്ടിലാകെ ഒരു വല്ലാത്ത ഭാരം നിറച്ചു. ആരോടും ഒരു വാക്കുപോലും മിണ്ടാതെ, മുറിയിൽ കയറി ലൈറ്റ് അണച്ച് അവൻ കട്ടിലിൽ തിരിഞ്ഞു കിടന്നു. ആ ഇരുട്ടിൽ അവന്റെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം പോലും ദേഷ്യം നിറഞ്ഞതായിരുന്നു.

മീര പതുക്കെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. അവളുടെ ഹൃദയം പടപടാ മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. താൻ കാരണം തന്റെ ഭർത്താവ് ഇത്രയും വേദനിക്കുന്നത് അവൾക്ക് സഹിക്കാനായില്ല. അവൾ മെല്ലെ കട്ടിലിന്റെ അരികിൽ ചെന്ന് ഇരുന്നു. ഇരുട്ടിൽ അവന്റെ ആ നിശ്ചലമായ രൂപം കണ്ടപ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ സങ്കടം ഇരച്ചുവന്നു.

വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ അവൾ അവനെ പിന്നിലൂടെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. അവളുടെ മുഖം അവന്റെ ചൂടുള്ള പുറത്ത് അമർന്നു. "ഏട്ടാ..." അവൾ പതുക്കെ വിളിച്ചു. അവളുടെ ശബ്ദം വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അർജുൻ അനങ്ങിയില്ല, പക്ഷേ അവൻ ഉറങ്ങിയിട്ടില്ലെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി.

"ഏട്ടാ... എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം. എനിക്ക്... എനിക്ക് ഒന്നും അറിയില്ലായിരുന്നു ഏട്ടാ. ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായിട്ടാണല്ലോ ഇങ്ങനെയൊക്കെ... ആ പേടി കാരണം അറിയാതെ പറ്റിപ്പോയതാണ്. ഏട്ടനെ വേദനിപ്പിക്കണമെന്ന് ഞാൻ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും വിചാരിച്ചതല്ല," അവൾ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞുപോയി. അവളുടെ കണ്ണുനീർ അവന്റെ പുറത്ത് വീണ് പടർന്നു.

"ഞാൻ ഒരു പാവമല്ലേ ഏട്ടാ... എനിക്ക് ഇതൊന്നും ആരും പറഞ്ഞു തന്നിട്ടില്ല. ആ അറിവില്ലായ്മ കൊണ്ട് ചെയ്തു പോയതാണ്. എന്നോട് ഇങ്ങനെ പിണങ്ങി നിൽക്കല്ലേ... എനിക്ക് അത് സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല," വിങ്ങിപ്പൊട്ടിക്കൊണ്ട് അവൾ അവനെ കൂടുതൽ മുറുക്കി കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. അവളുടെ വായുവിൽ കലർന്ന ആ നിഷ്കളങ്കമായ സങ്കടം അർജുന്റെ ഉള്ളിലെ