Chapter Title : നനവാർന്ന സ്വപ്നങ്ങൾ 7 [Kambi Chettan]

എഴുന്നേൽക്കാൻ പോലുമുള്ള കരുത്ത് അവളുടെ കാലുകൾക്കില്ലായിരുന്നു. അവൾ ശ്വാസമടക്കി അർജുന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അവന്റെ അവസ്ഥയും പരിതാപകരമായിരുന്നു.

അമ്മ രണ്ടാമതും വിളിച്ചു. ഇത്തവണ വിളിയിൽ അല്പം കൂടി ഗൗരവം കലർന്നിരുന്നു. മീര കട്ടിലിൽ നിന്ന് പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു. ഉടലിൽ അപ്പോഴും അർജുന്റെ വിയർപ്പിന്റെയും പ്രണയത്തിന്റെയും നനവ് ബാക്കിയുണ്ട്. എങ്ങനെയെങ്കിലും ഒളിച്ചിരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് അവൾ ആഗ്രഹിച്ചു പോയി.

മൂന്നാമതും വിളി വന്നപ്പോൾ അമ്മയുടെ ശബ്ദം പാടേ മാറിയിരുന്നു. അതൊരു കൽപ്പനയായിരുന്നു, അനുസരിച്ചില്ലെങ്കിൽ കാര്യങ്ങൾ കൈവിട്ടുപോകുമെന്ന തിരിച്ചറിവ് മീരയെ ഉണർത്തി. ആ ശബ്ദത്തിലെ മൂർച്ച മീരയുടെ സിരകളിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ പിണർ പോലെ കടന്നുപോയി.

ഇനി വൈകിച്ചാൽ അമ്മ മുറിയിലേക്ക് ഇരച്ചു കയറുമെന്ന് ഉറപ്പായതോടെ, പാറിപ്പറന്ന മുടിയിഴകൾ പതുക്കെ ഒതുക്കി, പാതി വഴിയിൽ നിലച്ചുപോയ ആവേശത്തിന്റെ കിതപ്പോടെ അവൾ മുറിക്കു പുറത്തേക്ക് നടന്നു. ഒരു കുരുതി കൊടുക്കാൻ കൊണ്ടുപോകുന്ന ആടിനെപ്പോലെ, വിയർത്തു കുളിച്ച ഉടലുമായി അവൾ അമ്മയുടെ വിധി കേൾക്കാൻ ചെന്നു നിന്നു.

വർദ്ധിച്ച ഹൃദയമിടിപ്പോടെ, ഒരു കുറ്റവാളിയെപ്പോലെ മീര അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. അവൾക്ക് തല ഉയർത്താൻ സാധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. ചെന്നു നോക്കുമ്പോൾ അമ്മ അടുക്കളയിൽ പാത്രങ്ങൾ ഒതുക്കുകയാണ്. മുഖത്ത് വലിയ ഭാവവ്യത്യാസമൊന്നുമില്ല.

ഒന്നും സംഭവിക്കാത്ത മട്ടിൽ അമ്മ പറഞ്ഞു: "രണ്ടുദിവസം മുൻപ് അമ്മാവന്റെ വീട്ടിൽ പോകാൻ പറ്റാത്ത വിരുന്ന് ഇന്നാണ് വെച്ചിരിക്കുന്നത്. അർജുനോടും പറഞ്ഞേക്ക്, രണ്ടുപേരും വേഗം കുളിച്ച് ഫ്രഷ് ആയി ഇറങ്ങ്. വൈകണ്ട. അച്ഛൻ അവിടെ ഉണ്ട്."

അമ്മയുടെ ആ കൂൾ പെരുമാറ്റം കണ്ട് മീരയ്ക്ക് അല്പം ആശ്വാസം തോന്നിയതാണ്. പക്ഷേ, തിരിഞ്ഞു നടക്കാൻ തുടങ്ങിയ മീരയുടെ പുറകിൽ നിന്ന് അമ്മയുടെ ആ 'കുത്തുന്ന വർത്തമാനം' വന്നു:

"പിന്നെ... ഇനി എന്തെങ്കിലും ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിൽ വാതിൽ അടയ്ക്കാൻ മറക്കണ്ട കേട്ടോ."

ആ ഒരൊറ്റ വാക്കിൽ മീര അപ്പടി ഉരുകിപ്പോയി. തന്റെ വടിച്ച പൂറിലേക്കും അർജുൻ ഞെക്കി ഉടച്ച തന്റെ മുലകളിലേക്കും അമ്മയുടെ നോട്ടം പാഞ്ഞുകയറിയത് അവൾ ഓർത്തു. അർജുന്റെ ആ പത്തി വിടർത്തി നിന്ന കുണ്ണയുടെ കാഴ്ച അമ്മയുടെ മനസ്സിൽ നിന്ന് മായണമെങ്കിൽ കാലങ്ങൾ എടുക്കുമെന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പായി.