Chapter Title : നനവാർന്ന സ്വപ്നങ്ങൾ 8 [Kambi Chettan]

ഭാവന പെട്ടെന്ന് ഒരു വന്യമായ കാട്ടിലൂടെ പായാൻ തുടങ്ങി. ഒരു നിമിഷം അവൾ കണ്ണടച്ചു. ഈ കാറിനുള്ളിൽ തനിക്ക് ചുറ്റുമിരിക്കുന്ന പുരുഷന്മാരെല്ലാം... അവർ നഗ്നരാണെന്നും, താൻ അവരുടെ മധ്യത്തിൽ വസ്ത്രങ്ങളില്ലാതെ ഇരിക്കുകയാണെന്നും അവൾ വെറുതെ ഒന്ന് സങ്കൽപ്പിച്ചു പോയി.

ആ ചിന്ത അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു മിന്നൽപ്പിണർ പോലെ പടർന്നു. നെറ്റിയിൽ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ പൊടിഞ്ഞു. ഹൃദയം പടപടാ എന്ന് അടിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഒരു തരം നിഗൂഢമായ അനുഭൂതി അവളുടെ ശരീരത്തെ തളർത്തുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.

"മീരേ, എന്താ ഒരു വല്ലാത്ത വിയർപ്പ്? എയർ കണ്ടീഷൻ പോരേ?" അർജുൻ അവളുടെ കാതിൽ പതിയെ ചോദിച്ചു. "ഏയ്... ഒന്നുമില്ല, ചെറിയൊരു അസ്വസ്ഥത," അവൾ നുണ പറഞ്ഞു. പക്ഷേ ഉള്ളിൽ ആളിപ്പടരുന്ന തീ അവൾക്ക് മാത്രമേ അറിയാമായിരുന്നുള്ളൂ.

ഒടുവിൽ എയർപോർട്ട് എത്തിയപ്പോൾ വിടപറയാനുള്ള നേരമായി. ഓരോരുത്തരായി വന്ന് യാത്ര ചോദിച്ചു. "ശരി മീരേ, പോയിട്ട് വരൂ കേട്ടോ... അർജുനെ നോക്കിക്കോണം," എന്ന് പറഞ്ഞ് ഓരോരുത്തരും അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു കുലുക്കി. ആ ഓരോ കരസ്പർശനവും മീരയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഒരു വൈദ്യുതാഘാതം പോലെയായിരുന്നു. ആ പരുക്കൻ കൈകൾ തന്റെ മൃദുവായ ഹസ്തങ്ങളെ പൊതിയുമ്പോൾ, അവളിൽ കാമനകളുടെ ഒരു വലിയ കടൽ തന്നെ ഇരമ്പി.

അർജുൻ ഓരോരുത്തരെയും കെട്ടിപ്പിടിച്ച് 'ടാറ്റ' പറയുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, അറിയാതെ മീരയുടെ മനസ്സിലും ആ ആഗ്രഹം മൊട്ടിട്ടു. 'എനിക്കും ഇവരെ ഒന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ച് യാത്ര പറയണമെന്നുണ്ടല്ലോ' എന്ന് അവൾ അതിയായി ആഗ്രഹിച്ചു. പക്ഷേ, ഒരു നിമിഷം അവൾ തന്റെ വികാരങ്ങളെ പിടിച്ചുനിർത്തി. ഒരു നാടൻ പെൺകുട്ടിയുടെ ലജ്ജയും മര്യാദയും