Chapter Title : നനവാർന്ന സ്വപ്നങ്ങൾ 8 [Kambi Chettan]

സംഗീതം പോലെയാണ് പതിച്ചത്.

"തുമാരി ചൂച്ചി ചോട്ടി ഹൈ, ലേക്കിൻ അച്ചാ ഷേപ്പ് ഹൈ. മുജെ ബഹുത്ത് അച്ചാ ലഗാ. മേരേ സാത് കുച്ച് ദിനോം കേലിയേ ആവോ. മേ വൊ ദോനോം ബഡാ കർ ദൂൻഗാ. തുമാരി ചൂത്ത് ഭി ബഹുത്ത് സുന്ദർ ഹോഗി. ചൂസ് ചൂസ്കേ മേരേ ലണ്ട് മാരുൻഗാ. തുമേ സ്വർഗ് മേ ലേകെ ജാവൂൻഗാ.... അച്ചാ പൈസാ ഭി ദൂൻഗാ...."

മീര ഇതൊന്നും മനസ്സിലാക്കാതെ അയാളെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിക്കുക മാത്രം ചെയ്തു. അർജുനാകട്ടെ, ആ ഉദ്യോഗസ്ഥൻ തന്റെ ഭാര്യയോട് എന്തോ മാന്യമായ വിശേഷങ്ങൾ ചോദിക്കുകയാണെന്ന് കരുതി നിഷ്കളങ്കമായി തലയാട്ടി. ആദ്യത്തെ വിമാന യാത്രയുടെ തുടക്കത്തിൽ തങ്ങൾക്ക് കിട്ടുന്ന ഒരു പുതിയ സുഹൃത്താണോ ഇയാൾ എന്ന് പോലും അർജുൻ ചിന്തിച്ചു കാണും.

അവരുടെ ഭാഗത്തുനിന്ന് ഒരു മറുപടിയും ഇല്ലാത്തത് കണ്ട്, താൻ പറഞ്ഞതൊന്നും ഇവർക്ക് മനസ്സിലായില്ലെന്ന് ആ ഉദ്യോഗസ്ഥന് ബോധ്യമായി. അതോടെ അയാൾ മെല്ലെ സംസാരം നിർത്തി തന്റെ ലാപ്ടോപ്പിലേക്ക് ശ്രദ്ധ മാറ്റി. പക്ഷേ മീരയുടെ മനസ്സിൽ ആ അപരിചിതന്റെ സാമീപ്യവും അയാൾ പറഞ്ഞ ആ ഗൗരവമുള്ള വാക്കുകളും ഒരു നിഗൂഢമായ അനുഭൂതിയായി അവശേഷിച്ചു. എന്തോ വലിയ രഹസ്യം അയാൾ തന്നോട് പങ്കുവെച്ചത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.

ഗോവൻ മണ്ണിൽ വിമാനമിറങ്ങിയ ആവേശം മീരയുടെയും അർജുന്റെയും മുഖത്ത് പ്രകടമായിരുന്നു. ലഗേജ് വരാൻ കാത്തുനിൽക്കുന്നതിനിടയിൽ മീര ഒന്ന് 'ഫ്രഷ്' ആകാനായി ബാത്ത്റൂമിലേക്ക് പോയി. ലഗേജ് ബെൽറ്റിന് അരികിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് നിന്ന അർജുന്റെ അടുത്തേക്ക് ഗൗരവക്കാരനായ മറ്റൊരു വ്യക്തി നടന്നു വന്നു. കണ്ടിട്ട് ഒരു പട്ടാളക്കാരന്റെയോ ഉദ്യോഗസ്ഥന്റെയോ ഗാംഭീര്യം—അയാൾ സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്തി, ഗോവയിൽ നേവിയിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന മലയാളി ഓഫീസറാണ്.

"ആദ്യമായിട്ടാണോ ഗോവയ്ക്ക്?" എന്ന് കുശലം ചോദിച്ച ശേഷം അയാൾ അല്പം ഗൗരവത്തിൽ അർജുനോട് ചോദിച്ചു: "അല്ല തമ്പി, വിമാനത്തിൽ നിങ്ങളുടെ അടുത്തിരുന്ന ആ മനുഷ്യൻ എന്തൊക്കെയാണ് പറഞ്ഞതെന്ന് തനിക്ക് മനസ്സിലായോ?"

അർജുൻ നിഷ്കളങ്കമായി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "ഏയ്, എനിക്ക് ഹിന്ദി അത്ര വശമില്ല സർ. അയാൾ എന്തോ കാര്യമായിട്ട് പറയുന്ന പോലെ തോന്നി,