Chapter Title : നന്ദിനി [അജിത് കൃഷ്ണ]

നിന്ന് മേമയുടെ മക്കളെ അങ്ങോട്ട്‌ കൊണ്ട് വന്നു...

മുത്തശ്ശൻ :നീ എന്താ പുറത്ത് നിൽക്കുന്നത്...

കുട്ടൻ :ഹേയ് ഒന്നുമില്ല...

മുത്തശ്ശൻ :ഞാൻ ഇവരെ തത്കാലം ഇവിടെ ശ്യാം മോന്റെ മുറിയിൽ കിടത്തിയാലോ എന്ന് ആലോചിച്ചു വന്നത് ആണ്... അവിടെ മൊത്തോം വൃത്തികേട് ആയി ബാക്കി ഉള്ള മുറി ഒക്കെ...

കുട്ടൻ :ആഹ്ഹ് അവൻ ഉറങ്ങി കാണും.. ഒരു കാര്യം ചെയ്യൂ മുത്തശ്ശൻ ചെല്ല് ഞാൻ അവരെ അകത്തു ആക്കിക്കൊള്ളാം...

മുത്തശ്ശൻ :അതിനു നീ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ പരിഭ്രമം കാണിക്കുന്നത്..

കുട്ടൻ :ഹേയ് ഒന്നുമില്ല... മുത്തശ്ശ അവൻ കിടന്നാൽ പിന്നെ എഴുന്നേൽക്കാൻ പാടാണ്.. ഞാൻ അവനെ ഫോൺ വിളിച്ചു ഉണർത്തി ഇവരെ അവിടെ ആക്കാം...

മുത്തശ്ശൻ :ഉം ശെരി...

അയാൾ താഴേക്ക് പോയപ്പോൾ കുട്ടൻ കുട്ടികളെ ശ്യാമിന്റെ റൂമിൽ കയറ്റി.. അതിൽ ഒരു കുട്ടി...

കുട്ടി :ശ്യാം ചേട്ടൻ എവിടെ...

കുട്ടൻ :അവൻ പുറത്ത് എവിടെയോ ആണ് മക്കളെ. കുഴപ്പമില്ല നിങ്ങള് ഇവിടെ കേറി കിടന്നു ഉറങ്ങിക്കോ...

അവരെ അങ്ങോട്ട്‌ കയറ്റി കിടത്തിയ ശേഷം കുട്ടൻ മുറിക്കു പുറത്ത് വന്നു. എങ്ങോട്ട് പോകും.. താഴെ തന്നെ നിൽക്കുക ആണ് മുത്തശ്ശൻ.. അവൻ വേറെ വഴി ഇല്ലാതെ കതക് മുട്ടി... ശ്യാം വന്നു കതക് തുറന്നു...

ശ്യാം :എന്താ....

കുട്ടൻ :മുത്തശ്ശൻ എല്ലാരും താഴത്തെ മുറിയിൽ ഇരുന്നു കാര്യം പറയുവാ.. മേമയുടെ കുട്ടികളെ നിന്റെ റൂമിൽ കൊണ്ട് കിടത്തി... എനിക്ക് എങ്ങോട്ടും പോകാൻ പറ്റില്ല...

ശ്യാം :ഉം അകത്തു വാ....

കുട്ടൻ അകത്തു വന്നപ്പോൾ നന്ദിനി മാറിലേക്ക് സാരി എടുത്തു മറയ്ക്കുന്നത് ആണ് കണ്ടത്. ശ്യാം അവളെ നോക്കി..

നന്ദിനി :എന്താ എന്ത്പറ്റി....

ശ്യാം :താഴെ മുറിയിൽ എല്ലാരും ഇരുന്നു സംസാരിക്കുക ആണെന്ന്...

നന്ദിനി :എന്താ കുട്ടേട്ടാ ഇത് ഞങ്ങളുടെ ആദ്യ രാത്രി അല്ലെ ഇവിടെ വന്നു ഇരുന്നാൽ ഞങ്ങൾ ഇനി എന്ത് ചെയ്യും. അപ്പുറത്തെ റൂമിൽ പോയി കൂടെ...

കുട്ടൻ : അപ്പുറത്തെ റൂമിൽ മേമയുടെ കുട്ടികൾ ഉണ്ട്. ഞാൻ അവിടെ ചെന്ന് ഇരുന്നാൽ പിള്ളേർ എങ്ങാനും രാത്രി ഞാൻ