Chapter Title : നന്ദിനി [അജിത് കൃഷ്ണ]

അവൻ കുളക്കടവിൽ വെച്ച് തല്ലിയതിനും തെറി പറഞ്ഞതിനും ഒരു അവസരം എന്ന പോലെ ആ നിമിഷം അവൻ ഉപയോഗിച്ച്..

നന്ദിനി :വേണ്ട തുണി മുഴുവൻ അഴിക്കേണ്ട.... നമ്മൾ മാത്രം അല്ല..

ശ്യാം :ഓഹ്ഹ് അതിന് ഇപ്പോൾ എന്താ അവൻ അങ്ങോട്ട്‌ തിരിഞ്ഞു കിടന്നു കൊള്ളും... ഇനി വേണമെങ്കിൽ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നിന്റെ ശരീരം കണ്ട് സ്വയം കരയട്ടെ...

നന്ദിനി :ഉം മതി മതി എന്നാൽ പിന്നെ ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്തേക്ക്. ഏനിക്ക് എന്തോ...

ശ്യാം :എന്ത് ഒന്നുമില്ല നമ്മൾ ഈ ലൈറ്റിൽ തന്നെ ഇവിടെ കിടക്കും... തുണി ഇല്ലാതെ...

നന്ദിനി :അത് വേണോ....!

ശ്യാം :വേണം അത് എന്റെ ഒരു ആഗ്രഹം ആണ്....ഒരു കാര്യം ചെയ്യാം മെയിൻ ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്യാം ടേബിൾ ലാമ്പ് നല്ല വെളിച്ചം ഉണ്ട് നമുക്ക് അത് മതി...

അതാകുമ്പോൾ അവർ ചെയ്യുന്നത് അവനു മുന്നിലെ ഭിത്തിയിൽ ഒരു നിഴൽ പോലെ തെളിയും എത്ര കണ്ണടച്ചു കിടക്കാൻ ശ്രമിച്ചാലും അവൻ എല്ലാം കാണേണ്ട അവസ്ഥ വരും.ശ്യാം കുട്ടനെ മനസികമായി തളർത്താൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു...

നന്ദിനി :ഉം...

നന്ദിനി കുട്ടനെ ഒന്ന് നോക്കി.. എന്തോ ഭയന്നു വിറച്ചു കിടക്കുന്ന ഒരു കുട്ടിയെ പോലെ.. പണ്ട് അപകടത്തിൽ എല്ലാവരും നഷ്ടം ആയപ്പോൾ കുട്ടൻ ഇത് പോലെ ആയിരുന്നു കിടന്നിരുന്നത്... അവന്റെ ആ കിടപ്പ് കണ്ടപ്പോൾ ഒരു നിമിഷം പഴയ കാലത്തേക്ക് തിരികെ വന്നു... അവളുടെ മനസ്സിൽ പെട്ടെന്ന് ഒരു വിഷമം ഉണ്ടായി എങ്കിലും ശ്യാം അപ്പോഴേക്കും നന്ദിനിയുടെ ഷെഢി അടക്കം അഴിച്ചു മാറ്റി കഴിഞ്ഞിരുന്നു... ശേഷം സ്വയം തുണികൾ അഴിച്ചു ശ്യാമും പൂർണ്ണ നാഗൻ ആയി... താൻ ഒരു കാലത്ത് മനസ്സിൽ കൊണ്ട് നടന്നിരുന്ന തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കുട്ടേട്ടൻ ആ മുറിയിൽ കിടക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അവൾ ഒന്ന് ചിന്തിച്ചു നിന്നു. എന്നാൽ അപ്പോഴേക്കും നന്ദിനിയുടെ ശരീരത്തിൽ ശ്യാമിന്റെ കൈകൾ ഇഴഞ്ഞു തുടങ്ങി... മുലകൾ ഞെക്കി പിടിച്ചു പാൽ കുടിക്കാൻ തുടങ്ങി... അതേ സമയത്തു അവരുടെ നിഴൽ അവൻ ഭിത്തിയിൽ കണ്ടു. പൂർണ്ണ നഗ്ന രൂപം ആയത്